ΦΥΛΛΟ ΟΔΗΓΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΣΤΗ
1. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
1.1 Όνομα: FRAXIPARINE
1.2 Σύνθεση: Σύνθεση ανά 1 ml ενέσιμου διαλύματος:
Nadroparine Calcium (ΙΝΝ) 9.500 IU αντι-Xa
Διάλυμα Calcium hydroxide ή
αραιωμένο υδροχλωρικό οξύ q.s pH=5 – 7,5
Ύδωρ για ενέσιμα q.s 1 ml
1.3 Φαρμακοτεχνική μορφή
Ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένες σύριγγες
0,3 ml προγεμισμένες σύριγγες χωρίς βαθμολόγηση 2850 IU αντι-Χα
0,6 ml προγεμισμένες σύριγγες με βαθμολόγηση 5700 IU αντι-Χα
1 ml προγεμισμένες σύριγγες με βαθμολόγηση 9500 IU αντι-Χα
1.4 Περιεκτικότητα σε δραστική ουσία:
Κάθε προγεμισμένη σύριγγα περιέχει 0,3 ml (2.850 IU αντι-Xa), 0,6 ml (5.700 IU
αντι-Xa), και 1,0 ml (9.500 IU αντι-Xa) Nadroparine Ca.
1.5 Περιγραφή-Συσκευασία:
Χαρτονένια κουτιά που το καθένα περιέχει 2, 10 ή 50 προγεμισμένες γυάλινες
σύριγγες των 0,3 ml - 0,6 ml - 1,0 ml αντίστοιχα.
1.6 Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπηκτικό
1.7 Υπεύθυνος κυκλοφορίας: GlaxoSmithKline α.ε.β.ε
Λεωφ. Κηφισίας 266
152 32 Χαλάνδρι.
Τηλ: 210 6882100
1.8 Παρασκευαστής: GlaxoWelcome Production, Notre Dame de Bondeville -
Γαλλία.
2. ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΠΟΥ ΣΑΣ ΧΟΡΗΓΗΣΕ Ο
ΓΙΑΤΡΟΣ ΣΑΣ
2.1 Γενικές πληροφορίες
Η Fraxiparine είναι μια ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους, αντιπηκτικό φάρμακο
το οποίο προφυλάσσει από την δημιουργία θρόμβων στο αίμα και θεραπεύει τις
ασθένειες που οφείλονται σε προϋπάρχοντες θρόμβους.
2.2 Ενδείξεις
1
Προφύλαξη θρομβοεμβολικών επεισοδίων, ιδιαίτερα εκείνων που σχετίζονται με
την γενική ή την ορθοπεδική χειρουργική.
Θεραπεία της εν τω βάθει Φλεβικής Θρόμβωσης και της Πνευμονικής Εμβολής.
Προφύλαξη σχηματισμού θρόμβου κατά την διάρκεια της αιμοδιάλυσης.
Θεραπεία ασταθούς στηθάγχης και εμφράγματος του μυοκαρδίου χωρίς
κύματα Q.
2.3 Αντενδείξεις
Η Fraxiparine δεν πρέπει να χορηγείται στις ακόλουθες περιπτώσεις
Αλλεργία στο φάρμακο ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα.
Ενδείξεις αιμορραγίας ή αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας σε συνδυασμό με
διαταραχές της αιμόστασης.
- Ιστορικό θρομβοπενίας με ναδροπαρίνη
- Ενεργό γαστρο-δωδεκαδακτυλικό έλκος ή κάθε βλάβη των οργάνων που
ενδέχεται να αιμορραγήσει
- Αιμορραγικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.
- Οξεία ενδοκαρδίτιδα βακτηριακής αιτιολογίας.
- Σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης < 30
ml/min) που έχουν ανάγκη θεραπευτικής αγωγής για την αντιμετώπιση
θρομβοεμβολικών επεισοδίων, ασταθούς στηθάγχης και εμφράγματος του
μυοκαρδίου χωρίς κύμα Q.
- Η τοπικοπεριοχική αναισθησία σε προγραμματισμένες χειρουργικές
επεμβάσεις αντενδείκνυται όταν χορηγείται ΗΧΜΒ για θεραπευτική χρήση.
Σε περίπτωση αμφιβολίας θα πρέπει να ζητήσετε την συμβουλή του γιατρού ή
του φαρμακοποιού σας.
2.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη
χρήση
2.4.1 Γενικά
Μακριά από τα παιδιά.
Η Fraxiparine δεν θα πρέπει να χορηγείται ενδομυϊκώς.
Μην λαμβάνεται αυτό το φάρμακο από μόνοι σας. Η θεραπεία με Fraxiparine θα
πρέπει να ελέγχεται από το γιατρό σας.
Ενημερώστε τον γιατρό σας εάν έχετε ή είχατε στο παρελθόν ηπατικές ή
νεφρικές παθήσεις, μη ελεγχόμενη υπέρταση, γαστρο-δωδεκαδακτυλικό έλκος ή
οποιαδήποτε άλλη βλάβη σε κάποιο από τα όργανα που ενδέχεται να
αιμορραγήσει, χειρουργική επέμβαση εγκεφάλου, σπονδυλικής στήλης ή
οφθαλμών, και εάν είστε έγκυος.
Όπως και με τα άλλα σκευάσματα ηπαρίνης, αιματολογικές εξετάσεις (αριθμός
αιμοπεταλίων) είναι μερικές φορές απαραίτητες κατά τη διάρκεια της
θεραπείας και θα πρέπει να παρακολουθούνται περιοδικά από τον γιατρό σας.
Σε περίπτωση αμφιβολίας θα πρέπει να ζητήσετε την συμβουλή του γιατρού ή
του φαρμακοποιού σας.
2
2.4.2 Νεφρική ανεπάρκεια
Η ναδροπαρίνη είναι γνωστό ότι απεκκρίνεται κυρίως από τους νεφρούς, το
οποίο έχει ως αποτέλεσμα αυξημένη έκθεση στη ναδροπαρίνη σε ασθενείς με
νεφρική ανεπάρκεια). Οι ασθενείς με διαταραχή της νεφρικής λειτουργίας
έχουν αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με
προσοχή.
Η απόφαση για το εάν απαιτείται μείωση της δόσης σε ασθενείς με κάθαρση
κρεατινίνης 30 έως 50 ml/min, θα πρέπει να βασίζεται στην αξιολόγηση από
τον γιατρό του ατομικού κινδύνου αιμορραγίας του ασθενούς έναντι του
κινδύνου θρομβοεμβολής (βλέπε παράγραφο 2.6).
2.4.3 Υπερκαλιαιμία
Η ηπαρίνη μπορεί να καταστείλει την έκκριση της αλδοστερόνης από τα
επινεφρίδια, οδηγώντας σε υπερκαλιαιμία, ιδιαίτερα σε ασθενείς με αυξημένα
επίπεδα καλίου στο πλάσμα ή σε ασθενείς με κίνδυνο αύξησης των επιπέδων
καλίου στο πλάσμα, όπως ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, χρόνια νεφρική
ανεπάρκεια, προϋπάρχουσα μεταβολική οξέωση ή ασθενείς που λαμβάνουν
φάρμακα τα οποία μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα καλίου στο αίμα (π.χ.
αναστολείς του Μετατρεπτικού Ενζύμου της Αγγειοτενσίνης (αΜΕΑ), Μη
Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα (ΜΣΑΦ).
Ο κίνδυνος υπερκαλιαιμίας φαίνεται να αυξάνεται με την διάρκεια της
θεραπείας, αλλά συνήθως είναι αναστρέψιμος.
Τα επίπεδα του καλίου στο πλάσμα θα πρέπει να παρακολουθούνται σε ασθενείς
σε κίνδυνο.
2.4.4 Ηλικιωμένοι
Όπως όλα τα φάρμακα η Fraxiparine πρέπει να λαμβάνεται με προσοχή από
ηλικιωμένα άτομα επειδή οι πιθανότητες εμφάνισης παρενεργειών είναι
μεγαλύτερες.
Στα ηλικιωμένα άτομα συστήνεται η αξιολόγηση της νεφρικής λειτουργίας,
πριν την έναρξη της θεραπείας.
2.4.5 Εγκυμοσύνη
Λόγω της περιορισμένης πληροφόρησης όσον αφορά τα κλινικά δεδομένα σε
ανθρώπους σχετικά με την εγκυμοσύνη, η χρήση της Fraxiparine κατά τη
διάρκεια της εγκυμοσύνης, δεν συνίσταται.
2.4.6 Θηλασμός
Λόγω περιορισμένης πληροφόρησης σχετικά με την απέκκριση της στο μητρικό
γάλα, η χρήση της Fraxiparine κατά την διάρκεια του θηλασμού, δεν συνιστάται.
2.4.7 Ραχιαία /Eπισκληρίδος αναισθησία/οσφυονωτιαία παρακέντηση
και συγχορηγούμενα φάρμακα
Ο κίνδυνος ραχιαίων/επισκληρίδιων αιματωμάτων αυξάνεται με τη χρήση
επισκληρίδιων καθετήρων ή κατά την συγχορήγηση άλλων φαρμάκων τα οποία
μπορεί να επηρεάσουν την αιμόσταση, όπως ΜΣΑΦ, αντιαιμοπεταλιακών ή
άλλων αντιπηκτικών. Ο κίνδυνος επίσης φαίνεται ότι αυξάνεται σε περίπτωση
τραυματικής ή επαναλαμβανόμενης επισκληρίδιας ή ραχιαίας παρακέντησης.
Επομένως η ταυτόχρονη χορήγηση αντιπηκτικής θεραπείας και νευραξονικού
αποκλεισμού, θα πρέπει να αποφασίζεται μετά από προσεκτική εξατομικευμένη
αξιολόγηση της σχέσεως οφέλους/κινδύνου στις ακόλουθες περιπτώσεις:
3
Σε ασθενείς που έχουν ήδη λάβει αντιπηκτικά, τα οφέλη του νευραξονικού
αποκλεισμού πρέπει να σταθμίζονται προσεκτικά έναντι των κινδύνων.
Σε ασθενείς που πρόκειται να υποστούν προγραμματισμένη χειρουργική
επέμβαση με νευραξονικό αποκλεισμό, τα οφέλη της αντιπηκτικής θεραπείας
πρέπει να σταθμίζονται προσεκτικά έναντι των κινδύνων.
Σε περίπτωση ασθενών με οσφυονωτιαία παρακέντηση, ραχιαία ή επισκληρίδιο
αναισθησία, θα πρέπει να μεσολαβούν τουλάχιστον 12 ώρες μεταξύ της ένεσης
ναδροπαρίνης σε δόσεις προφύλαξης, ή 24 ώρες σε θεραπευτικές δόσεις και
της εισαγωγής ή της αφαίρεσης του ραχιαίαου / επισκληρίδιου καθετήρα ή της
βελόνας, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά του προϊόντος και το προφίλ
των ασθενών. Η επαναχορήγηση ναδροπαρίνης πρέπει να καθυστερήσει μέχρι
να ολοκληρωθεί η χειρουργική διαδικασία. Η επόμενη δόση δεν θα πρέπει να
χορηγηθεί πριν από την παρέλευση τουλάχιστον τεσσάρων ωρών. Σε ασθενείς
με νεφρική ανεπάρκεια μπορεί να εξετασθεί το ενδεχόμενο μεγαλύτερων
διαστημάτων.
Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται συχνά για σημεία και συμπτώματα
νευρολογικής έκπτωσης όπως πόνος στην πλάτη, αισθητικές και κινητικές
διαταραχές (μούδιασμα και αδυναμία στα κάτω άκρα), δυσλειτουργία του
εντέρου ή/και της ουροδόχου κύστης. Εάν παρατηρηθεί νευρολογική έκπτωση,
θα πρέπει να ξεκινά επείγουσα θεραπεία. Οι νοσηλευτές πρέπει να
εκπαιδεύονται για την ανίχνευση αυτών των σημείων και συμπτωμάτων. Θα
πρέπει να δίνονται οδηγίες στους ασθενείς να ενημερώνουν αμέσως το γιατρό
τους εάν παρουσιάσουν κάποιο από αυτά.
Εάν υπάρχει υποψία σημείων ή συμπτωμάτων ραχιαίου αιματώματος, θα πρέπει
να ξεκινήσει επείγουσα διάγνωση και θεραπεία, συμπεριλαμβανομένης της
αποσυμπίεσης του νωτιαίου μυελού.
Εάν έχει συμβεί σημαντική ή εμφανής αιμορραγία κατά τη διάρκεια της
τοποθέτησης του καθετήρα, μια προσεκτική αξιολόγηση της σχέσης οφέλους /
κινδύνου θα πρέπει να λάβει χώρα πριν από την έναρξη / συνέχιση της
θεραπείας με ηπαρίνη.
2.4.8 Σαλικυλικά, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη και αντιαιμοπεταλιακά
φάρμακα
Η ταυτόχρονη χρήση ασπιρίνης άλλων σαλικυλικών, ΜΣΦΑ και
αντιαιμοπεταλιακών παραγόντων στην προφύλαξη ή θεραπεία των φλεβικών
θρομβοεμβολικών επιπλοκών και στην πρόληψη σχηματισμού θρόμβου κατά την
αιμοδιάλυση δεν συνιστάται καθώς μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο
αιμορραγίας. Όπου δεν είναι δυνατόν να αποφευχθούν τέτοιοι συνδυασμοί,
πρέπει να πραγματοποιείται προσεκτική κλινική και βιολογική παρακολούθηση
(βλέπε παράγραφο 2.5).
Σε κλινικές μελέτες για την θεραπεία της ασταθούς στηθάγχης και του
εμφράγματος του μυοκαρδίου χωρίς κύμα Q η ναδροπαρίνη χορηγήθηκε σε
συνδυασμό με ασπιρίνη έως 325 mg ημερησίως (βλέπε παραγράφους 2.6 και
2.5).
2.4.9 Δερματική νέκρωση
Δερματική νέκρωση έχει παρατηρηθεί πολύ σπάνια. Προηγείται πορφύρα, ή
διηθήσεις ή επώδυνες ερυθηματώδεις εγχυμώσεις με ή χωρίς συστηματική
συμπτωματολογία. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η θεραπεία θα πρέπει να
διακόπτεται άμεσα.
2.4.10 Αλλεργία στο λάτεξ
4
Το προστατευτικό κάλυμμα της βελόνας της προγεμισμένης σύριγγας μπορεί να
περιέχει ξηρό φυσικό ελαστικό κόμμι που δυνητικά μπορεί να προκαλέσει
αλλεργικές αντιδράσεις σε άτομα που είναι ευαίσθητα στο λάτεξ.
2.4.11 Επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών
Δεν υπάρχουν δεδομένα για την επίδραση της ναδροπαρίνης στην ικανότητα
οδήγησης ή χειρισμού μηχανών.
2.5 Αλληλεπιδράσεις
Η ταυτόχρονη χρήση ασπιρίνης άλλων σαλικυλικών, ΜΣΦΑ και
αντιαιμοπεταλιακών παραγόντων στην προφύλαξη ή θεραπεία των φλεβικών
θρομβοεμβολικών επιπλοκών και στην πρόληψη σχηματισμού θρόμβου κατά την
αιμοδιάλυση δεν συνιστάται καθώς μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο
αιμορραγίας. Όπου δεν είναι δυνατόν να αποφευχθούν τέτοιοι συνδυασμοί,
πρέπει να πραγματοποιείται προσεκτική κλινική και βιολογική παρακολούθηση
(βλέπε παράγραφο 2.4).
Σε κλινικές μελέτες για την θεραπεία της ασταθούς στηθάγχης και του
εμφράγματος του μυοκαρδίου χωρίς κύμα Q η ναδροπαρίνη χορηγήθηκε σε
συνδυασμό με ασπιρίνη έως 325 mg ημερησίως (βλέπε παράγραφο 2.6).
Με σκοπό την πρόληψη κάθε αλληλεπίδρασης μεταξύ των διαφόρων φαρμάκων,
να αναφέρετε συστηματικά κάθε άλλη θεραπεία που λαμβάνετε στο γιατρό ή
στο φαρμακοποιό σας.
2.6 Δοσολογία
Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίνεται στις ακριβείς οδηγίες όσον
αφορά τη δοσολογία για κάθε είδος ΗΧΜΒ καθώς χρησιμοποιούνται
διαφορετικά συστήματα μονάδων (units ή mg) για τον καθορισμό των
δόσεων και καθώς παρόμοια προϊόντα μπορεί να έχουν διαφορετικές
περιεκτικότητες
Θα πρέπει να ακολουθούνται οι ειδικές συστάσεις σχετικά με το χρόνο
χορήγησης της ναδροπαρίνης πριν και μετά τη ραχιαία/επισκληρίδιο
αναισθησία ή την οσφυονωτιαία παρακέντηση (βλέπε παράγραφο 2.4).
Προφύλαξη θρομβοεμβολικών επεισοδίων
Γενική προφύλαξη:
Η Fraxiparine θα πρέπει να χορηγείται σε μία εφ’ άπαξ ημερήσια δόση των 0,3 ml
για τουλάχιστον 7 ημέρες. Σε όλες τις περιπτώσεις η προφύλαξη θα πρέπει να
συνεχίζεται καθ’ όλο το διάστημα που ο ασθενής βρίσκεται σε κίνδυνο και
τουλάχιστον μέχρις ότου κινητοποιηθεί. Στην γενική χειρουργική η πρώτη δόση
θα πρέπει να χορηγείται 2 έως 4 ώρες πριν την επέμβαση.
Ορθοπεδική χειρουργική:
Οι αρχικές δόσεις θα πρέπει να χορηγούνται 12 ώρες πριν την επέμβαση και
κατόπιν 12 ώρες μετά το τέλος της επέμβασης. Αυτές όπως και οι εφ’ άπαξ
ημερήσιες δόσεις που ακολουθούν θα πρέπει να προσαρμόζονται σύμφωνα με το
βάρος του σώματος βασιζόμενοι στον κατωτέρω πίνακα. Η θεραπεία θα πρέπει
να συνεχίζεται για τουλάχιστον 10 ημέρες. Σε όλες τις περιπτώσεις η
προφύλαξη θα πρέπει να συνεχίζεται καθ’ όλο το διάστημα που ο ασθενής
5
ευρίσκεται σε κίνδυνο και τουλάχιστον μέχρις ότου κινητοποιηθεί.
Ορθοπεδική
Χειρουργική
Όγκος Fraxiparine που πρέπει να ενίεται
υποδορίως μία φορά ημερησίως
Βάρος σώματος Πριν την επέμβαση και
μέχρι την τρίτη ημέρα
Από την τέταρτη
ημέρα και μετά
< 50 0,2 ml 0,3 ml
50 - 69 0,3 ml 0,4 ml
> 70 0,4 ml 0,6 ml
Θεραπεία της εν τω βάθει Φλεβικής Θρόμβωσης και της Πνευμονικής
Εμβολής
Η Fraxiparine θα πρέπει να χορηγείται υποδορίως 2 φορές την ημέρα (κάθε 12
ώρες) για 10 ημέρες με προσαρμογή της δόσης σύμφωνα με το βάρος του
ασθενή όπως φαίνεται κατωτέρω:
Θεραπεία εν τω βάθει Φλεβικής Θρόμβωσης και Πνευμονικής
Εμβολής
Βάρος σώματος (kg) Όγκος Fraxiparine που πρέπει να
ενίεται υποδορίως 2 φορές
ημερησίως
< 50 0,4 ml
50 – 59 0,5 ml
60 – 69 0,6 ml
70 – 79 0,7 ml
80 – 89 0,8 ml
> 90 0,9 ml
Αντιπηκτική θεραπεία από του στόματος θα πρέπει να εφαρμόζεται το
ταχύτερο δυνατό εκτός εάν αντενδείκνυται.
Προφύλαξη σχηματισμού θρόμβων κατά τη διάρκεια της Αιμοδιάλυσης
Η δόση προσαρμόζεται σύμφωνα με τις ανάγκες κάθε ασθενούς και
λαμβάνονται υπ’όψιν οι τεχνικές συνθήκες της αιμοδιάλυσης. Συνήθως
χορηγείται μία εφ’άπαξ δόση Fraxiparine στην αρτηριακή γραμμή στην αρχή
κάθε συνεδρίας. Διαφορετικά σε ασθενείς χωρίς κίνδυνο αιμορραγίας,
προτείνεται η ακόλουθη δοσολογία σύμφωνα με το σωματικό βάρος:
Προφύλαξη σχηματισμού θρόμβου κατά την διάρκεια της
Αιμοδιάλυσης
Βάρος Σώματος (kg) Όγκος Fraxiparine που ενίεται στην
αρχή της Αιμοδιάλυσης
< 50 0,3 ml
50 - 69 0,4 ml
> 70 0,6 ml
6
Σε ασθενείς που παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας, οι συνεδρίες της
αιμοδιάλυσης μπορούν να γίνουν χρησιμοποιώντας τις μισές δόσεις.
Μία επιπρόσθετη μικρότερη δόση μπορεί να χορηγηθεί κατά την διάρκεια της
αιμοδιάλυσης για συνεδρίες που διαρκούν περισσότερο από 4 ώρες.
Η δοσολογία στις επόμενες συνεδρίες θα πρέπει να προσαρμόζεται σύμφωνα με
τα δεδομένα της αρχικής.
Θεραπεία ασταθούς στηθάγχης και εμφράγματος του μυοκαρδίου χωρίς
κύμα Q
Η Fraxiparine θα πρέπει να χορηγείται υποδορίως δύο φορές την ημέρα (κάθε 12
ώρες) σε συνδυασμό με ασπιρίνη έως 325 mg την ημέρα. Η αρχική δόση θα
πρέπει να δίνεται με άμεση ενδοφλέβια έγχυση 86 IU anti Xa/kg βάρους σώματος
ακολουθούμενη από υποδόρια ένεση 86 IU anti Xa/kg βάρους σώματος. Η
συνηθισμένη διάρκεια θεραπείας είναι 6 ημέρες με ρύθμιση της δόσης ανάλογα
με το σωματικό βάρος όπως φαίνεται στον πιο κάτω πίνακα:
Θεραπεία ασταθούς στηθάγχης και εμφράγματος του μυοκαρδίου χωρίς
κύμα Q
Όγκος που
ενίεται
Βάρος Σώματος (kg)
Αρχική
ενδοφλέβια
χορήγηση
Υποδόριες
ενέσεις
(κάθε 12 ώρες)
Αντιστοιχία σε
IU anti-Xa
< 50
50-59
60-69
70-79
80-89
90-99
>100
0.4 ml
0.5 ml
0.6 ml
0.7 ml
0.8 ml
0.9 ml
1.0 ml
0.4 ml
0.5 ml
0.6 ml
0.7 ml
0.8 ml
0.9 ml
1.0 ml
3800
4750
5700
6650
7600
8550
9500
Παιδιά και έφηβοι
Η ναδροπαρίνη δεν συνιστάται σε παιδιά και εφήβους καθώς δεν υπάρχουν
αρκετά στοιχεία ασφάλειας και αποτελεσματικότητας για τον καθορισμό
δοσολογίας σε ασθενείς ηλικίας μικρότερης των 18 ετών.
Ηλικιωμένοι
Δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας σε ηλικιωμένους εκτός εάν υπάρχει
διαταραχή της νεφρικής λειτουργίας. Συνιστάται να αξιολογείται η νεφρική
λειτουργία πριν την έναρξη της θεραπείας (βλέπε νεφρική ανεπάρκεια
παρακάτω)
Νεφρική ανεπάρκεια
7
μ μ Προφύλαξη από θρο βοε βολικά επεισόδια
μ ( μ Σε ασθενείς ε ήπια νεφρική ανεπάρκεια κάθαρση κρεατινίνης εγαλύτερη ή ίση
μ 50 ml/min), μ .ε δεν απαιτείται είωση της δόσης
μ μ μ Η έτρια και σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια σχετίζονται ε αυξη ένη έκθεση στη
. μ μ μ ναδροπαρίνη Οι ασθενείς αυτοί έχουν αυξη ένο κίνδυνο θρο βοε βολής και
μ .αι ορραγίας
Σε ασθενείς με μέτρια νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης μεγαλύτερη ή
ίση με 30 ml/min και μικρότερη από 50 ml/min), εάν θεωρηθεί απαραίτητη η
μείωση της δόσης από τον θεράποντα ιατρό, λαμβάνοντας υπ’ όψη τους
ατομικούς παράγοντες κινδύνου αιμορραγίας και θρομβοεμβολής, η δόση θα
πρέπει να μειώνεται συνήθως κατά 25 έως 33% κατά περίπτωση (βλέπε
παράγραφο 2.4).
Σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη
από 30 ml/min), η δόση θα πρέπει να μειώνεται συνήθως κατά 25 έως 33% κατά
περίπτωση (βλέπε παράγραφο 2.4).
μ μ μ , Αντι ετώπιση θρο βοε βολικώνεπεισοδίων ασταθούς στηθάγχης και
μ μ μ μ Qε φράγ ατος του υοκαρδίου χωρίς κύ α
μ ( μ Σε ασθενείς ε ήπια νεφρική ανεπάρκεια κάθαρση κρεατινίνης εγαλύτερη ή ίση
μ 50 ml/min), μ .ε δεν απαιτείται είωση της δόσης
μ μ μ Η έτρια και σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια σχετίζονται ε αυξη ένη έκθεση στη
. μ μ μ ναδροπαρίνη Οι ασθενείς αυτοί έχουν αυξη ένο κίνδυνο θρο βοε βολής και
μ .αι ορραγίας
μ μ ( μ Σε ασθενείς ε έτρια νεφρική ανεπάρκεια κάθαρση κρεατινίνης εγαλύτερη ή
μ 30 ml/min μ 50 ml/min), μίση ε και ικρότερη από εάν θεωρηθεί απαραίτητη η είωση
, μ ’ μτης δόσης από τον θεράποντα ιατρό λα βάνοντας υπ όψη τους ατο ικούς
μ μ μ , παράγοντες κινδύνου αι ορραγίας και θρο βοε βολής η δόση θα πρέπει να
μ 25 33% ( 2.4).ειώνεται κατά έως βλέπε παράγραφο
μ Η ναδροπαρίνη αντενδείκνυται σε ασθενείς ε σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια
( βλέπε παραγράφους 2.3 και 2.4).
Ηπατική ανεπάρκεια
Δεν υπάρχουν μελέτες σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια.
Οδός χορήγησης
Στην προφύλαξη και θεραπεία των θρομβοεμβολικών διαταραχών, η Fraxiparine
θά πρέπει να χορηγείται δια της υποδόριας οδού. Στην πρόληψη σχηματισμού
θρόμβων κατά τη διάρκεια της αιμοδιάλυσης η Fraxiparine θα έπρεπε να
χορηγείται στην αρτηριακή γραμμή στην αρχή κάθε θεραπείας.
Τρόπος χορήγησης
Η συνηθισμένη περιοχή της υποδόριας ένεσης είναι τα προσθιοπλάγια κοιλιακά
τοιχώματα, εναλλακτικά στα δεξιά και αριστερά.
Η βελόνα πρέπει να εισέρχεται κάθετα σε όλο της το μήκος και όχι υπό γωνία,
8
σε μία δερματική πτυχή που δημιουργείται μεταξύ του δείκτη και του αντίχειρα
και διατηρείται καθ’όλη τη διάρκεια της ένεσης.
2.7 Υπερδοσολογία
Η αιμορραγία είναι το βασικό κλινικό σύμπτωμα υποδόριας ή ενδοφλέβιας
υπερδοσολογίας. Σε περίπτωση υπερδοσολογίας επικοινωνήστε αμέσως με το
γιατρό σας ή το Κέντρο Δηλητηριάσεων
Τηλ. Κέντρου Δηλητηριάσεων: 210 77 93 777
2.8 Τι πρέπει να γνωρίζετε στην περίπτωση που παραλείψετε να
πάρετε μία δόση.
Σε περίπτωση που παραληφθεί μία δόση, η θεραπεία πρέπει να ξαναρχίσει την
επομένη με τη συνήθη δοσολογία. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να
χορηγούνται δύο δόσεις εντός 24ώρου.
2.9 Ανεπιθύμητες ενέργειες
Όπως κάθε φάρμακο και παρόμοια με τα άλλα σκευάσματα ηπαρίνης η
Fraxiparine μπορεί να προκαλέσει σε ορισμένους ασθενείς ανεπιθύμητες
ενέργειες:
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται παρακάτω ανά κατηγορία οργανικού
συστήματος και συχνότητα.
Η ακόλουθη συνθήκη έχει χρησιμοποιηθεί για την κατάταξη των ανεπιθύμητων
ενεργειών ως προς τη συχνότητα. Πολύ συχνές ≥1/10, συχνές ≥1/100 ;έως
<1/10, όχι συχνές ≥1/1000 έως <1/100, σπάνιες ≥1/10.000 έως <1/1000, πολύ
σπάνιες <1/10.000.
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
Πολύ συχνές: Αιμορραγικές εκδηλώσεις σε διάφορα σημεία
(περιλαμβανομένων περιστατικών ραχιαίου αιματώματος), πιο
συχνά σε ασθενείς με άλλους παράγοντες κινδύνου (βλέπε
παραγράφους 2.3 και 2.4).
Σπάνιες: Θρομβοπενία, (περιλαμβανομένης της θρομβοπενίας που
προκαλείται από ηπαρίνη), θρομβοκυττάρωση (βλέπε
παράγραφο 2.4).
Πολύ σπάνιες: Ηωσινοφιλία, αναστρέψιμη με τη διακοπή της θεραπείας
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Πολύ σπάνιες: Αντιδράσεις υπερευαισθησίας (περιλαμβανομένου του
αγγειοοιδήματος και των δερματικών αντιδράσεων),
αναφυλακτοειδής αντίδραση.
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
Πολύ σπάνιες: Αναστρέψιμη υπερκαλιαιμία οφειλόμενη σε υποαλδοστερονισμό
σχετιζόμενο με τη χορήγηση ηπαρίνης ιδιαίτερα σε ασθενείς
9
υψηλού κινδύνου (βλέπε παράγραφο 2.4).
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
Συχνές: Αυξημένες τρανσαμινάσες, συνήθως παροδικά.
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
Πολύ σπάνιες: Πριαπισμός
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Σπάνιες: Εξάνθημα, κνίδωση, ερύθημα, κνησμός
Πολύ σπάνιες: Δερματική νέκρωση, συνήθως εμφανίζεται στο σημείο της
ένεσης (βλέπε παράγραφο 2.4).
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
Πολύ συχνές: Μικρό αιμάτωμα στο σημείο της ένεσης.
Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να παρατηρηθεί η εμφάνιση σκληρών οζιδίων
τα οποία δεν υποδηλώνουν την δημιουργία κύστης λόγω της ηπαρίνης που έχει
χορηγηθεί. Τα οζίδια αυτά εξαφανίζονται συνήθως μετά από λίγες ημέρες.
Συχνές: Αντίδραση στο σημείο της ένεσης
Σπάνιες: Ασβέστωση στο σημείο της ένεσης
Η ασβέστωση είναι πιο συχνή σε ασθενείς με παθολογικά επίπεδα φωσφορικού
ασβεστίου, όπως σε κάποιες περιπτώσεις χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας.
Αναφέρατε στο γιατρό σας οποιοδήποτε ξαφνικό ή ενοχλητικό σύμπτωμα μη
αναφερόμενο στο Φύλλο Οδηγιών.
2.10 Ημερομηνία λήξης του προϊόντος
Να τηρείται η ημερομηνία λήξης που αναγράφεται στη εσωτερική και
εξωτερική συσκευασία.
2.11 Ιδιαίτερες προφυλάξεις για την φύλαξη του προϊόντος
Διατηρείται σε θερμοκρασία κάτω των 25C, προστατευμένο από τη
θερμότητα.
2.12 Ημερομηνία τελευταίας θεώρησης του φύλλου οδηγιών
3. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ
Το φάρμακο αυτό σας το έγραψε ο γιατρός σας μόνο για το συγκεκριμένο
ιατρικό σας πρόβλημα. Δεν θα πρέπει να το δίνετε σε άλλα άτομα ή να το
10
χρησιμοποιείται για κάποια άλλη πάθηση, χωρίς προηγουμένως να έχετε
συμβουλευθεί το γιατρό σας.
Εάν κατά τη διάρκεια της θεραπείας εμφανισθεί κάποιο πρόβλημα με το
φάρμακο, ενημερώστε αμέσως το γιατρό σας ή το φαρμακοποιό σας.
Εάν έχετε οποιαδήποτε ερωτηματικά γύρω από τις πληροφορίες που
αφορούν το φάρμακο που λαμβάνετε ή χρειάζεστε καλύτερη ενημέρωση
για το ιατρικό σας πρόβλημα μη διστάσετε να ζητήσετε τις πληροφορίες
αυτές από το γιατρό σας ή το φαρμακοποιό σας.
Για να είναι αποτελεσματικό και ασφαλές το φάρμακο που σας χορηγήθηκε
θα πρέπει να λαμβάνεται σύμφωνα με τις οδηγίες που σας δόθηκαν.
Για την ασφάλειά σας και την υγεία σας είναι απαραίτητο να διαβάσετε με
προσοχή κάθε πληροφορία που αφορά το φάρμακο που σας χορηγήθηκε.
Να μη διατηρείτε τα φάρμακα σε ερμάρια του λουτρού, διότι η ζέστη και η
υγρασία μπορεί να αλλοιώσουν το φάρμακο και να το καταστήσουν
επιβλαβές για την υγεία σας.
Να μην κρατάτε φάρμακα που δεν τα χρειάζεστε πλέον ή που ήδη έχουν
λήξει.
Για μεγαλύτερη ασφάλεια κρατάτε όλα τα φάρμακα σε ασφαλές μέρος
μακριά από τα παιδιά.
4. ΤΡΟΠΟΣ ΔΙΑΘΕΣΗΣ
Το φάρμακο αυτό χορηγείται με «ελεγχόμενη συνταγή περιορισμένης χρήσης»
που θα χορηγείται από γατρούς συγκεκριμένης ειδικότητας (π.χ. Αγγειολόγους,
Χειρουργούς, Μαιευτήρες, Παθολόγους, Αιματολόγους, Ορθοπεδικούς,
Καρδιολόγους, Νεφρολόγους, Πνευμονολόγους).
5. Βήμα προς βήμα οδηγίες
Τα τμήματα των συρίγγων:
Προστατευτικό κάλυμμα βελόνας
Έμβολο
Υποδοχή δείκτη-μέσου
Υποδοχή ασφάλειας
Οδηγίες χρήσης
1. Πλύνετε τα χέρια σας σχολαστικά με σαπούνι και νερό και στεγνώστε τα
με πετσέτα.
2. Βγάλτε τη σύριγγα από το κουτί και ελέγξτε αν:
η ημερομηνία λήξης δεν έχει παρέλθει
η σύριγγα δεν έχει ανοιχθεί ούτε είναι φθαρμένη
11
3. Καθήστε ή ξαπλώστε σε μία άνετη θέση.
Επιλέξτε ένα σημείο στην κάτω κοιλιακή
περιοχή, τουλάχιστον 5 cm από τον ομφαλό σας
(εικόνα Α).
Εναλλάσσετε την αριστερή και τη δεξιά
πλευρά της κάτω κοιλιακής περιοχής σε
κάθε ένεση. Αυτό θα βοηθήσει στη μείωση της
δυσφορίας στο σημείο της ένεσης.
Εάν δεν είναι δυνατόν να γίνει η ένεση στην
κάτω κοιλιακή περιοχή, συμβουλευθείτε τη
νοσοκόμα ή το γιατρό σας για οδηγίες.
Εικόνα Α
4. Καθαρίστε την περιοχή της ένεσης με ένα βαμβάκι με
οινόπνευμα.
5. Απομακρύνετε το προστατευτικό κάλυμα
της βελόνας, πρώτα γυρίζοντάς το και μετά
τραβώντας το προς τα έξω στην ευθεία του
σώματος της σύριγγας (εικόνα Β).
Πετάξτε το προστατευτικό κάλυμμα της
βελόνας.
Εάν η ποσότητα στη σύριγγα είναι περισσότερη
από αυτή που χρειάζεστε, πρέπει να αφαιρέσετε
την περίσσεια πριν κάνετε την ένεση.
Κρατείστε τη σύριγγα με τη βελόνα προς τα
κάτω.
Πιέστε ήπια το έμβολο της σύριγγας προς τα
κάτω, μέχρις ότου το κάτω μέρος της
φυσαλίδας ευθυγραμμιστεί με τη γραμμή του
όγκου που σας έγραψε ο γιατρός σας.
Πετάξτε το υγρό που βγαίνει από τη βελόνα
σε ένα χαρτομάντιλο.
Η σύριγγα είναι τώρα έτοιμη για χρήση.
Σημαντική σημείωση:
• Μην αγγίζετε τη βελόνα και μην την
αφήνετε να έρθει σε επαφή με οποιαδήποτε
επιφάνεια, πριν την ένεση.
• Η παρουσία μιας μικρής φυσαλίδας αέρος
στη σύριγγα είναι φυσιολογική. Μην
προσπαθήσετε να απομακρύνετε αυτή
τη φυσσαλίδα αέρος πριν κάνετε την
ένεση – εάν το κάνετε μπορεί να χάσετε
κάποια ποσότητα φαρμάκου.
Εικόνα Β
12
6. Πιέστε μαλακά την περιοχή του
δέρματος που καθαρίσατε έτσι ώστε να
σχηματίζει μία πτυχή. Κρατήστε την πτυχή
μεταξύ του δείκτη και του αντίχειρα καθόλη τη
διάρκεια της ένεσης (εικόνα Γ).
Εικόνα Γ
7. Κρατήστε τη σύριγγα σταθερά από την
υποδοχή δείκτη-μέσου. Η βελόνα εισέρχεται
κάθετα σε όλο το μήκος της στη δερματική
πτυχή (εικόνα Δ).
Εικόνα Δ
8. Ενέστε ΟΛΟ το περιεχόμενο της σύριγγας
πιέζοντας το έμβολο όσο γίνεται προς τα
κάτω (εικόνα Ε). Στη συνέχεια αφαιρέστε ήρεμα
τη βελόνα από το δέρμα.
Εικόνα Ε
9. Μετά την ένεση κρατείστε σταθερά τη
σύριγγα στο ένα χέρι από το περίβλημα
ασφαλείας, χρησιμοποιείστε το άλλο χέρι
για να κρατήσετε την υποδοχή δείκτη-
μέσου και τραβήξτε σταθερά προς τα πίσω.
Αυτό ξεκλειδώνει το περίβλημα.
Σύρτε το περίβλημα έξω από το σώμα της
σύριγγας μέχρι να κλειδώσει σε θέση πάνω από
τη βελόνα (εικόνα ΣΤ)
Εικόνα ΣΤ
Μην πετάξετε τη χρησιμοποιημένη σύριγγα στα σκουπίδια του σπιτιού. Πετάξτε
την σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού ή του φαρμακοποιού σας.
13