Σε ασθενείς που έχουν ήδη λάβει αντιπηκτικά, τα οφέλη του νευραξονικού
αποκλεισμού πρέπει να σταθμίζονται προσεκτικά έναντι των κινδύνων.
Σε ασθενείς που πρόκειται να υποστούν προγραμματισμένη χειρουργική
επέμβαση με νευραξονικό αποκλεισμό, τα οφέλη της αντιπηκτικής θεραπείας
πρέπει να σταθμίζονται προσεκτικά έναντι των κινδύνων.
Σε περίπτωση ασθενών με οσφυονωτιαία παρακέντηση, ραχιαία ή επισκληρίδιο
αναισθησία, θα πρέπει να μεσολαβούν τουλάχιστον 12 ώρες μεταξύ της ένεσης
ναδροπαρίνης σε δόσεις προφύλαξης, ή 24 ώρες σε θεραπευτικές δόσεις και
της εισαγωγής ή της αφαίρεσης του ραχιαίαου / επισκληρίδιου καθετήρα ή της
βελόνας, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά του προϊόντος και το προφίλ
των ασθενών. Η επαναχορήγηση ναδροπαρίνης πρέπει να καθυστερήσει μέχρι
να ολοκληρωθεί η χειρουργική διαδικασία. Η επόμενη δόση δεν θα πρέπει να
χορηγηθεί πριν από την παρέλευση τουλάχιστον τεσσάρων ωρών. Σε ασθενείς
με νεφρική ανεπάρκεια μπορεί να εξετασθεί το ενδεχόμενο μεγαλύτερων
διαστημάτων.
Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται συχνά για σημεία και συμπτώματα
νευρολογικής έκπτωσης όπως πόνος στην πλάτη, αισθητικές και κινητικές
διαταραχές (μούδιασμα και αδυναμία στα κάτω άκρα), δυσλειτουργία του
εντέρου ή/και της ουροδόχου κύστης. Εάν παρατηρηθεί νευρολογική έκπτωση,
θα πρέπει να ξεκινά επείγουσα θεραπεία. Οι νοσηλευτές πρέπει να
εκπαιδεύονται για την ανίχνευση αυτών των σημείων και συμπτωμάτων. Θα
πρέπει να δίνονται οδηγίες στους ασθενείς να ενημερώνουν αμέσως το γιατρό
τους εάν παρουσιάσουν κάποιο από αυτά.
Εάν υπάρχει υποψία σημείων ή συμπτωμάτων ραχιαίου αιματώματος, θα πρέπει
να ξεκινήσει επείγουσα διάγνωση και θεραπεία, συμπεριλαμβανομένης της
αποσυμπίεσης του νωτιαίου μυελού.
Εάν έχει συμβεί σημαντική ή εμφανής αιμορραγία κατά τη διάρκεια της
τοποθέτησης του καθετήρα, μια προσεκτική αξιολόγηση της σχέσης οφέλους /
κινδύνου θα πρέπει να λάβει χώρα πριν από την έναρξη / συνέχιση της
θεραπείας με ηπαρίνη.
2.4.8 Σαλικυλικά, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη και αντιαιμοπεταλιακά
φάρμακα
Η ταυτόχρονη χρήση ασπιρίνης άλλων σαλικυλικών, ΜΣΦΑ και
αντιαιμοπεταλιακών παραγόντων στην προφύλαξη ή θεραπεία των φλεβικών
θρομβοεμβολικών επιπλοκών και στην πρόληψη σχηματισμού θρόμβου κατά την
αιμοδιάλυση δεν συνιστάται καθώς μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο
αιμορραγίας. Όπου δεν είναι δυνατόν να αποφευχθούν τέτοιοι συνδυασμοί,
πρέπει να πραγματοποιείται προσεκτική κλινική και βιολογική παρακολούθηση
(βλέπε παράγραφο 2.5).
Σε κλινικές μελέτες για την θεραπεία της ασταθούς στηθάγχης και του
εμφράγματος του μυοκαρδίου χωρίς κύμα Q η ναδροπαρίνη χορηγήθηκε σε
συνδυασμό με ασπιρίνη έως 325 mg ημερησίως (βλέπε παραγράφους 2.6 και
2.5).
2.4.9 Δερματική νέκρωση
Δερματική νέκρωση έχει παρατηρηθεί πολύ σπάνια. Προηγείται πορφύρα, ή
διηθήσεις ή επώδυνες ερυθηματώδεις εγχυμώσεις με ή χωρίς συστηματική
συμπτωματολογία. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η θεραπεία θα πρέπει να
διακόπτεται άμεσα.
2.4.10 Αλλεργία στο λάτεξ