ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
Arvekap 11,25 mg
®
1 ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
Arvekap 11,25 mg
2 ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
Triptorelin 11,25 mg ανά φιαλίδιο.
Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων βλέπε παράγραφο 6.1.
3 ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ
Κόνις και διαλύτης για ενέσιμο εναιώρημα (ΕΜ ή ΥΔ).
4 ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
4.1 Θεραπευτικές Ενδείξεις
- Καρκίνος του προστάτη
Θεραπεία του τοπικά προχωρημένου καρκίνου του προστάτη, ως μονοθεραπεία ή
συγχορηγούμενη και επικουρική στην ακτινοθεραπεία.
Θεραπεία του μεταστατικού καρκίνου του προστάτη.
- Ενδομητρίωση
Γεννητική και εξωγεννητική ενδομητρίωση (στάδιο I-IV).
- Ινομυώματα μήτρας
Θεραπεία των ινομυωμάτων μήτρας.
- Πρώιμη ήβη
Προ της ηλικίας των 8 ετών στα κορίτσια και των 10 ετών στα αγόρια.
4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης
- Καρκίνος του προστάτη
Μία ενδομυϊκή ή υποδόρια ένεση του Arvekap 11,25 mg κάθε τρεις μήνες.
Διάρκεια της θεραπείας: βλέπε παρ. 5.1.
Σε ασθενείς με ανθεκτικό στον ευνουχισμό μεταστατικό καρκίνο του προστάτη μη
χειρουργικά ευνουχισμένοι ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν αγωνιστή GnRH, όπως η
triptorelin, και είναι επιλέξιμοι για θεραπεία με abiraterone acetate, έναν
αναστολέα της βιοσύνθεσης των ανδρογόνων, ή με enzalutamide, έναν αναστολέα
της λειτουργίας του ανδρογονικού υποδοχέα, η θεραπεία με GnRH πρέπει να
συνεχιστεί.
- Eνδομητρίωση
1
Μία ενδομυϊκή ένεση του Arvekap 11,25 mg κάθε τρεις μήνες. Η θεραπεία πρέπει
να αρχίζει τις πρώτες πέντε ημέρες του καταμήνιου κύκλου.
Διάρκεια της θεραπείας ενδομητρίωσης: αυτή εξαρτάται από την αρχική
βαρύτητα της ενδομητρίωσης και τις αλλαγές που παρατηρούνται στην κλινική
εικόνα (λειτουργικές και ανατομικές) κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Γενικά, συνιστάται η ενδομητρίωση να θεραπεύεται για διάστημα 3 μηνών και
μόνον αν αποδειχθεί στους 3 μήνες ότι η θεραπεία απέδωσε μπορεί να συνεχισθεί
το ανώτερο μέχρι 6 μήνες.
Δεν πρέπει να χορηγείται δεύτερη σειρά θεραπείας με αυτό το φαρμακευτικό
προϊόν ή άλλο ανάλογο γοναδορελίνης.
- Ινομυώματα
Μία ενδομυϊκή ένεση του Arvekap 11,25mg κάθε τρεις μήνες. Η θεραπεία πρέπει
να αρχίζει τις πρώτες πέντε ημέρες του καταμήνιου κύκλου.
Γενικά, συνιστάται τα ινομυώματα να θεραπεύονται για διάστημα 3 μηνών και
μόνον αν αποδειχθεί στους 3 μήνες ότι η θεραπεία απέδωσε μπορεί να συνεχισθεί
το ανώτερο μέχρι 6 μήνες.
- Πρώιμη ήβη
Η θεραπεία παιδιών με triptorelin πρέπει να βρίσκεται υπό την ολική επιτήρηση
παιδοενδοκρινολόγου ή παιδιάτρου ή ενδοκρινολόγου με εμπειρία στη θεραπεία
κεντρικής πρώιμης ήβης.
Δοσολογία: Μία ενδομυϊκή ένεση triptorelin κάθε 3 μήνες.
Για λεπτομερείς οδηγίες στη μέθοδο χορήγησης, βλέπε παράγραφο 6.6 ‘’Οδηγίες
χρήσης / χειρισμού’’.
Το Arvekap 11,25 mg δεν πρέπει να ενίεται ενδοαγγειακά.
Η υποδόρια χορήγηση δεν έχει μελετηθεί σε γυναίκες και παιδιά.
4.3 Αντενδείξεις
-Υπερευαισθησία στη GnRH, τα ανάλογά της ή σε οποιοδήποτε άλλο συστατικό του
φαρμάκου (βλέπε παράγραφο 4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-Περίοδος κύησης και γαλουχίας. Πριν την έναρξη της αγωγής πρέπει να
επιβεβαιώνεται ότι η ασθενής δεν είναι έγκυος.
4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
Η χρήση αγωνιστών GnRH μπορεί να προκαλέσει μείωση της οστικής πυκνότητας.
Στους άνδρες, υπάρχουν δεδομένα ότι η χρήση ενός διφωσφονικού σε συνδυασμό
με έναν αγωνιστή GnRH μπορεί να ελαττώσει την απώλεια οστικής πυκνότητας.
Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς με επιπρόσθετους παράγοντες κινδύνου
οστεοπόρωσης (π.χ. χρόνια κατάχρηση αλκοόλ, κάπνισμα, μακρόχρονη θεραπεία
με φάρμακα που ελαττώνουν την οστική πυκνότητα, π.χ. αντιεπιληπτικά ή
κορτικοειδή, οικογενειακό ιστορικό οστεοπόρωσης, υποσιτισμός).
Πρέπει να επιβεβαιώνεται ότι η ασθενής δεν είναι έγκυος πριν τη
συνταγογράφηση της triptorelin.
2
Σπάνια, η θεραπεία με αγωνιστές GnRH μπορεί να αποκαλύψει την παρουσία
προηγουμένως αδιάγνωστου γοναδοτρόφου αδενώματος της υπόφυσης. Αυτοί οι
ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν υποφυσιακή αποπληξία η οποία χαρακτηρίζεται
από ξαφνική κεφαλαλγία, έμετο, προβλήματα όρασης και οφθαλμοπληγία.
Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης κατάθλιψης οποία μπορεί να είναι
σοβαρή) σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με GnRH ανάλογα, όπως η
triptorelin. Εάν εμφανιστούν συμπτώματα οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται
δεόντως και να αντιμετωπίζονται κατάλληλα. Ασθενείς με διαγνωσμένη
κατάθλιψη πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Ρύθμιση της αντιυπερτασικής θεραπείας μπορεί να απαιτείται σε ασθενείς οι
οποίοι λαμβάνουν τέτοια αγωγή.
Απαιτείται προσοχή με την ενδομυϊκή ένεση σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία
με αντιπηκτικά, λόγω του πιθανού κινδύνου αιματωμάτων στο σημείο της ένεσης.
Καρκίνος του προστάτη
Αρχικά, η triptorelin, όπως και άλλοι αγωνιστές GnRH, προκαλεί μία παροδική
αύξηση των επιπέδων της τεστοστερόνης στον ορό. Ως συνέπεια, κατά τις πρώτες
εβδομάδες της θεραπείας, μπορεί να εμφανιστούν περιστασιακά μεμονωμένες
περιπτώσεις παροδικής επιδείνωσης των συμπτωμάτων του καρκίνου του
προστάτη.
Κατά την αρχική φάση της θεραπείας, πρέπει να εξεταστεί η πρόσθετη χορήγηση
ενός κατάλληλου αντι-ανδρογόνου, ώστε να αντιρροπιστεί η αρχική αύξηση των
επιπέδων τεστοστερόνης στον ορό και η επιδείνωση των κλινικών συμπτωμάτων.
Μικρός αριθμός ασθενών μπορεί να παρουσιάσει παροδική επιδείνωση των
συμπτωμάτων του καρκίνου του προστάτη (έξαρση του όγκου) και προσωρινή
αύξηση του πόνου που σχετίζεται με τον καρκίνο του προστάτη (μεταστατικός
πόνος), ο οποίος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά.
Όπως και με άλλους αγωνιστές GnRH, έχουν παρατηρηθεί μεμονωμένες
περιπτώσεις συμπίεσης του νωτιαίου μυελού ή απόφραξης της ουρήθρας. Αν
εμφανιστεί συμπίεση νωτιαίου μυελού ή έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας,
πρέπει να χορηγηθεί η συνήθης θεραπεία για αυτές τις επιπλοκές και σε ακραίες
περιπτώσεις να εξεταστεί η περίπτωση άμεσης ορχεκτομής (χειρουργικός
ευνουχισμός). Κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων θεραπείας ενδείκνυται
προσεκτική παρακολούθηση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με σπονδυλικές μεταστάσεις
και σε ασθενείς με απόφραξη των ουροφόρων οδών.
Μετά από χειρουργικό ευνουχισμό η triptorelin δεν επάγει περαιτέρω μείωση των
επιπέδων της τεστοστερόνης στον ορό.
Η μακρόχρονη στέρηση ανδρογόνων είτε λόγω αμφίπλευρης ορχεκτομής ή λόγω
χορήγησης αναλόγων GnRH σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο απώλειας οστικής
μάζας και μπορεί να οδηγήσει σε οστεοπόρωση και αυξημένο κίνδυνο οστικού
κατάγματος.
3
Επιπλέον, από επιδημιολογικά δεδομένα έχει παρατηρηθεί ότι ασθενείς μπορεί να
εμφανίσουν αλλαγές στο μεταβολισμό (πχ δυσανεξία στη γλυκόζη) ή αυξημένο
κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων κατά τη διάρκεια θεραπείας με στέρηση
ανδρογόνων. Ωστόσο, πρόσφατα στοιχεία δεν επιβεβαίωσαν τη σύνδεση ανάμεσα
στη θεραπεία με ανάλογα GnRH και στην αύξηση της καρδιαγγειακής
θνησιμότητας. Ασθενείς με υψηλό κίνδυνο μεταβολικών ή καρδιαγγειακών
παθήσεων πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά πριν την έναρξη της θεραπείας και
να παρακολουθούνται επαρκώς κατά τη διάρκεια θεραπείας στέρησης
ανδρογόνων.
Η χορήγηση triptorelin σε θεραπευτικές δόσεις έχει ως αποτέλεσμα την καταστολή
του υποφυσιακού γοναδιακού άξονα. Η φυσιολογική λειτουργία συνήθως
αποκαθίσταται με τη διακοπή της θεραπείας. Επομένως, διαγνωστικοί έλεγχοι της
υποφυσιακής γοναδιακής λειτουργίας οι οποίοι διεξάγονται κατά τη διάρκεια ή και
μετά τη διακοπή της θεραπείας με ανάλογα GnRH μπορεί να είναι παραπλανητικοί.
Η θεραπεία στέρησης ανδρογόνων μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT. Σε
ασθενείς με ιστορικό ή με παράγοντες κινδύνου για παράταση του διαστήματος
QT και σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν ταυτόχρονη θεραπεία με φαρμακευτικά
προϊόντα τα οποία μπορεί να παρατείνουν το διάστημα QT (βλ. Ενότητα 4.5) οι
γιατροί πρέπει να εξετάζουν το κατά πόσον τα οφέλη υπερτερούν των πιθανών
κινδύνων περιλαμβανομένης της δυνατότητας για κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην
ριπιδίου (Torsade de pointes) πριν την έναρξη της θεραπείας με Arvekap 11,25mg.
Γυναίκες
Η χρήση GnRH αγωνιστών είναι πιθανό να προκαλέσει μείωση της οστικής
πυκνότητας κατά 1% ανά μήνα κατά τη διάρκεια μίας περιόδου θεραπείας έξι
μηνών. Κάθε μείωση της οστικής πυκνότητας κατά 10% συνδέεται με δύο έως
τρεις φορές αυξημένο κίνδυνο κατάγματος.
Πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η οστική απώλεια αποκαθίσταται στην
πλειονότητα των γυναικών, μετά από παύση της θεραπείας.
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα συγκεκριμένα στοιχεία για ασθενείς με ήδη υπάρχουσα
οστεοπόρωση ή με παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση (π.χ. χρόνια κατάχρηση
αλκοόλ, κάπνισμα, μακρόχρονη θεραπεία με φάρμακα που ελαττώνουν την οστική
πυκνότητα, π.χ. αντιεπιληπτικά ή κορτικοειδή, οικογενειακό ιστορικό
οστεοπόρωσης, υποσιτισμός π.χ. νευρογενής ανορεξία).
Δεδομένου ότι σε αυτούς τους ασθενείς η μείωση της οστικής πυκνότητας είναι
πιθανό να είναι περισσότερο επιβλαβής, η θεραπεία με triptorelin θα πρέπει να
εξετάζεται σε ατομική βάση και να ξεκινά μόνο εάν τα οφέλη της θεραπείας
υπερτερούν των κινδύνων, μετά από πολύ προσεκτική αξιολόγηση.
Θα πρέπει να εξετάζεται η λήψη πρόσθετων μέτρων ώστε να αντιρροπείται η
απώλεια οστικής πυκνότητας.
Ινομυώματα μήτρας και ενδομητρίωση
Η triptorelin όταν χρησιμοποιείται στη συνιστώμενη δόση προκαλεί συνεχή
υπογοναδοτροφική αμηνόρροια. Εάν μετά τον πρώτο μήνα παρατηρηθεί
αιμορραγία γεννητικών οργάνων, θα πρέπει να μετρηθούν τα επίπεδα της
4
οιστραδιόλης στο πλάσμα και αν τα επίπεδα είναι κάτω από 50 pg/mL, πρέπει να
εξεταστούν πιθανές οργανικές βλάβες.
Μετά την απόσυρση της θεραπείας, η λειτουργία των ωοθηκών επανέρχεται και
ωορρηξία γίνεται περίπου 5 μήνες μετά την τελευταία ένεση.
Πρέπει να χρησιμοποιείται μία μη ορμονική μέθοδος αντισύλληψης κατά τη
διάρκεια της θεραπείας έως και 3 μήνες μετά την τελευταία ένεση.
Καθώς κατά τη διάρκεια της θεραπείας με triptorelin η έμμηνος ρήση θα πρέπει να
σταματά, πρέπει να δίδονται οδηγίες στην ασθενή ώστε να ενημερώνει τον γιατρό
της εάν συνεχίζεται η τακτική εμμηνόρροια.
Κατά τη διάρκεια θεραπείας των ινομυωμάτων της μήτρας συνιστάται ο τακτικός
προσδιορισμός του μεγέθους του ινομυώματος. Έχουν υπάρξει αναφορές
αιμορραγίας σε ασθενείς με υποβλεννογόνια ινομυώματα μετά από θεραπεία με
ανάλογα GnRH. Συνήθως, η αιμορραγία έχει εμφανιστεί 6 - 10 εβδομάδες μετά την
έναρξη της θεραπείας.
Πρώιμη ήβη
Η θεραπεία παιδιών με εξελισσόμενους εγκεφαλικούς όγκους θα πρέπει να
ακολουθεί μία προσεκτική ατομική εκτίμηση των κινδύνων και οφελών.
Στα κορίτσια, η αρχική διέγερση των ωοθηκών κατά την έναρξη της θεραπείας,
ακολουθούμενη από την απόσυρση των οιστρογόνων την οποία επάγει η θεραπεία,
μπορεί κατά τον πρώτο μήνα να οδηγήσει σε κολπική αιμορραγία ήπιας ή μέτριας
έντασης.
Μετά τη διακοπή της θεραπείας θα εμφανιστεί ανάπτυξη των χαρακτηριστικών
της εφηβείας.
Οι πληροφορίες όσον αφορά την μελλοντική γονιμότητα εξακολουθούν να είναι
περιορισμένες. Στα περισσότερα κορίτσια, η τακτική έμμηνος ρήση θα ξεκινήσει
κατά μέσο όρο ένα χρόνο μετά τον τερματισμό της θεραπείας.
Ψευδο-πρώιμη ήβη (όγκος γονάδων ή επινεφριδίων ή υπερπλασία επινεφριδίων) και
πρώιμη ήβη που δεν εξαρτάται από γοναδοτροφίνες (τεστοτοξίκωση, οικογενειακή
υπερπλασία των κυττάρων Leydig) θα πρέπει να αποκλείεται.
Η οστική πυκνότητα (BMD) μπορεί να μειωθεί κατά τη θεραπεία της κεντρικής
πρώιμης ήβης με GnRH. Ωστόσο, μετά τη διακοπή της θεραπείας, η επακόλουθη
αύξηση της οστικής μάζας διατηρείται και η μέγιστη οστική μάζα στα τέλη της
εφηβείας δεν φαίνεται να επηρεάζεται από τη θεραπεία.
Μπορεί να παρατηρηθεί επιφυσιολίσθηση μετά την απόσυρση της θεραπείας με
GnRH. Η προτεινόμενη θεωρία είναι ότι οι χαμηλές συγκεντρώσεις οιστρογόνων
κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αγωνιστές GnRH εξασθενούν την επιφυσιακή
πλάκα. Η αύξηση της ταχύτητας ανάπτυξης μετά τη διακοπή της θεραπείας
οδηγεί στη συνέχεια σε μείωση της δύναμης διάτμησης που απαιτείται για τη
μετατόπιση της επίφυσης.
5
4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα και άλλες μορφές
αλληλεπίδρασης
Όταν η triptorelin συγχορηγείται με φάρμακα που επηρεάζουν την υποφυσιακή
έκκριση γοναδοτροφινών πρέπει να δίνεται προσοχή και συνιστάται η επίβλεψη
της ορμονικής κατάστασης του ασθενή.
Επειδή η θεραπεία στέρησης ανδρογόνων μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT,
θα πρέπει να αξιολογείται προσεκτικά η ταυτόχρονη χρήση του Arvekap 11,25mg
με φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα
QT ή φάρμακα που μπορούν να προκαλέσουν κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου
(Torsade de pointes) όπως αντιαρρυθμικά φάρμακα τάξης ΙΑ (π.χ. κινιδίνη,
δισοπυραμίδη) ή τάξης ΙΙΙ (π.χ. αμιοδαρόνη, σοταλόλη, δοφετιλίδη, ιμπουτιλίδη),
μεθαδόνη, μοξιφλοξασίνη, αντιψυχωτικά, κλπ (βλ. Ενότητα 4.4).
4.6 Κύηση και γαλουχία
Κύηση
Η triptorelin δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης,
καθώς η ταυτόχρονη χρήση GnRH αγωνιστών συνδέεται με θεωρητικό κίνδυνο
αποβολής ή εμβρυϊκής ανωμαλίας. Πριν τη θεραπεία, οι γυναίκες με
αναπαραγωγική ικανότητα πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά ώστε να
αποκλείεται η περίπτωση κύησης. Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μη ορμονικές
μέθοδοι αντισύλληψης κατά τη διάρκεια της θεραπείας και έως την επανεμφάνιση
της εμμήνου ρήσεως.
Γαλουχία
Η triptorelin δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.
4.7 Επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες ως προς τις επιδράσεις στην ικανότητα
οδήγησης και χειρισμού μηχανών. Ωστόσο, η ικανότητα οδήγησης και χειρισμού
μηχανών μπορεί να μειωθεί εάν ο ασθενής εμφανίσει ζάλη, υπνηλία και διαταραχές
όρασης, οι οποίες αποτελούν πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες της θεραπείας ή
απορρέουν από την υποκείμενη νόσο.
4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες
Εμπειρία από τις κλινικές μελέτες
Γενική ανοχή σε άνδρες
Εφόσον οι ασθενείς που πάσχουν από τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό,
ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο του προστάτη είναι γενικά ηλικιωμένοι και έχουν
και άλλες νόσους οι οποίες απαντούν συχνά σε αυτό τον γηρασμένο
πληθυσμό, περισσότεροι από το 90% των ασθενών οι οποίοι συμπεριλήφθηκαν
σε κλινικές μελέτες ανέφεραν ανεπιθύμητες ενέργειες και συχνά η συσχέτιση
6
είναι δύσκολο να εκτιμηθεί. Όπως έχει παρατηρηθεί και με άλλες θεραπείες
με αγωνιστές GnRH ή μετά από χειρουργικό ευνουχισμό, οι συχνότερα
παρατηρούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες σχετικές με τη θεραπεία με triptorelin
οφείλονταν στις αναμενόμενες φαρμακολογικές της επιδράσεις. Αυτές οι
ενέργειες περιελάμβαναν εξάψεις και μειωμένη σεξουαλική επιθυμία.
Με την εξαίρεση των ανοσο-αλλεργικών αντιδράσεων (σπάνιες) και των
αντιδράσεων στο σημείο της ένεσης (<5%), όλες οι ανεπιθύμητες ενέργειες
είναι γνωστό ότι σχετίζονται με τις αλλαγές στην τεστοστερόνη.
Αναφέρθηκαν οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες οι οποίες θεωρούνται
τουλάχιστον πιθανά σχετιζόμενες με τη θεραπεία με triptorelin. Οι
περισσότερες από αυτές τις αντιδράσεις είναι γνωστό ότι σχετίζονται με το
βιοχημικό ή χειρουργικό ευνουχισμό.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομούνται με βάση τη συχνότητα ως εξής:
Πολύ συχνές (> 1/10), Συχνές (> 1/100 ,<1/10), Μη συχνές (>1/1000,
<1/100), Μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα
διαθέσιμα δεδομένα).
Τάξη
Οργανικού
μΣυστή ατος
Πολύ
Συχνές
Συχνές Μη Συχνές Σπάνιες
Επιπλέον
μετά την
κυκλοφορία
του
προϊόντος
Μη γνωστής
συχνότητας
Διαταραχές
αιμοποιητικο
ύ και
λεμφικού
συστήματος
1. Θρομβοκυττά
ρωση
Καρδιακές
διαταραχές
2.
μΑίσθη α
μπαλ ών
Παράταση
διαστήματος
QT* (βλέπε
παραγράφους
4.4 και 4.5)
Δ ιαταραχές
ακουστικές
και
λαβυρίνθου
3. μ Ε βοή
Ίλιγγος
μ Οφθαλ ικές
διαταραχές
4. μΕπηρεασ ένη
όραση
Μη
φυσιολογική
αίσθηση
οφθαλμών
Διαταραχές
όρασης
Γαστρεντερικ
ές διαταραχές
5. μΞηροστο ία
Ναυτία
Κοιλιακό
άλγος
Δυσκοιλιότητ
α
Διάταση
κοιλίας
Αλλοίωση
γεύσης
7
Διάρροια
μΈ ετος
μΜετεωρισ ός
Γενικές
διαταραχές
και
καταστάσεις
στο σημείο
χορήγησης
Εξασθένηση
Αντίδραση
στο σημείο
της ένεσης
(περιλαμβάν
ονται
ερύθημα,
φλεγμονή
και
Πόνος)
Οίδημα
Λήθαργος
Περιφερικό
οίδημα
Πόνος
Ρίγη
Υπνηλία
Πόνος στο
στήθος
Διαταραχές
στάσεως
Γριππώδης
συνδρομή
Πυρεξία
Κακουχία
Δ ιαταραχές
ανοσοποιητικ
ού
6.
Υπερευαισθ
ησία
Αναφυλακτικ
ή αντίδραση
Αναφυλακτικ
ό σοκ
μ Λοι ώξεις και
παρασιτώσεις
7. Ρινοφαρυγγίτ
-ι δα
Εξετάσεις
8.
Βάρος
αυξημένο
μ -Α ινοτραν
σφεράση της
αλανίνης
μαυξη ένη
Ασπαρτική
μ -α ινοτραν
σφεράση
μαυξη ένη
Κρεατινίνη
μ αί ατος
μαυξη ένη
Αρτηριακή
πίεση
αυξημένη
Ουρία
αίματος
αυξημένη
Γάμμα-
γλουταμυλ-
τρανσφεράση
αυξημένη
Βάρος
μειωμένο
Αλκαλική
φωσφατάση
μαί ατος
μαυξη ένη
Δ ιαταραχές
μ μ εταβολισ ού
και θρέψης
9. Ανορεξία
Σακχαρώδης
διαβήτης
Ουρική
αρθρίτιδα
Υπερλιπιδαιμί
α μΑυξη ένη
όρεξη
8
Διαταραχές
μυοσκελετικο
ύ συστήματος
και
συνδετικού
ιστού
10. Οσφυαλγία Μυοσκελετι
κός πόνος
Πόνος στα
άκρα
Aρθραλγία
Οστικός
πόνος
μΜυϊκή κρά πα
Μυϊκή
μαδυνα ία
Μυαλγία
Δ μυσκα ψία
αρθρώσεων
Διόγκωση
αρθρώσεων
Μυοσκελετικ
μή δυσκα ψία
Οστεοαρθρίτι
δα
Διαταραχές
νευρικού
μσυστή ατος
Παραισθησί
α κάτω
άκρων
Ζάλη
Κεφαλαλγία
Παραισθησία μΕπηρεασ ένη
μ μνή η
Ψυχικές
διαταραχές
Σεξουαλική
μεπιθυ ία
μ μειω ένη
Κατάθλιψη*
Απώλεια
σεξουαλικής
επιθυμίας
Αλλαγές
της
διάθεσης*
Αϋπνία
Ευερεθιστότη
τα
Συγχυτική
Κατάσταση
Μειωμένη
δραστηριότη
τα
Ευφορική
διάθεση
Άγχος
Διαταραχές
νεφρών και
ουροποιητικο
ύ
Νυκτουρία
Κατακράτηση
ούρων
Ακράτεια
ούρων
Διαταραχές
αναπαραγωγι-
κού
συστήματος
και μαστών
Στυτική
δυσλειτουρ
γία
(περιλαμβά
νονται
αποτυχία
εκσπερμάτι
σης,
διαταραχή
εκσπερμάτι
σης)
Πυελικός
πόνος
Γυναικομαστί
α
Πόνος στο
στήθος
Ατροφία
όρχεων
Πόνος στους
όρχεις
Αναπνευστικέ
ς, θωρακικές
και
μεσοθωρακικ
ές διαταραχές
Δύσπνοια
Επίσταξη
Ορθόπνοια
Διαταραχές
δέρματος και
υποδορίου
ιστού
Υπεριδρωσί
α
Ακμή
Αλωπεκία
Ερύθημα
Κνησμός
Εξάνθημα
Κνίδωση
Φυσαλίδα
Πορφύρα
Αγγειονευρωτ
μικό οίδη α
Αγγειακές
διαταραχές
Εξάψεις
Υπέρταση
Υπόταση
*Αυτή η συχνότητα βασίζεται σε συχνότητες της κατηγορίας αυτής των
φαρμάκων (class-effect), κοινές για όλους τους GnRH αγωνιστές
9
Η triptorelin, μέσα στην πρώτη εβδομάδα μετά την αρχική ένεση της μορφής
παρατεταμένης αποδέσμευσης, προκαλεί παροδική αύξηση των επιπέδων της
τεστοστερόνης στην κυκλοφορία. Με αυτή την αρχική αύξηση των επιπέδων
τεστοστερόνης στην κυκλοφορία, ένα μικρό ποσοστό ασθενών (≤ 5%) μπορεί να
εμφανίσει προσωρινή επιδείνωση των συμπτωμάτων του καρκίνου του
προστάτη (έξαρση του όγκου), η οποία συνήθως εκδηλώνεται με αύξηση των
συμπτωμάτων στο ουροποιητικό (< 2%) και του μεταστατικού πόνου (5%), τα
οποία μπορούν να αντιμετωπιστούν συμπτωματικά. Αυτά τα συμπτώματα είναι
παροδικά και συνήθως εξαφανίζονται σε μία έως δύο εβδομάδες.
Έχουν προκύψει μεμονωμένες περιπτώσεις όξυνσης συμπτωμάτων της
ασθένειας, είτε απόφραξη ουρήθρας ή συμπίεση νωτιαίου μυελού λόγω
μετάστασης.
Επομένως, ασθενείς με μεταστατικές σπονδυλικές βλάβες και/ ή απόφραξη των
άνω ή κάτω ουροφόρων οδών θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη
διάρκεια των πρώτων εβδομάδων της θεραπείας (βλέπε παράγραφο 4.4).
Η χρήση GnRH αγωνιστών στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη μπορεί να
σχετίζεται με αυξημένη απώλεια οστικής μάζας και μπορεί να οδηγήσει σε
οστεοπόρωση και να αυξήσει τον κίνδυνο οστικού κατάγματος.
Γενική ανοχή σε γυναίκες (βλέπε παράγραφο 4.4)
Ως συνέπεια των μειωμένων επιπέδων οιστρογόνων οι πιο συχνά αναφερόμενες
ανεπιθύμητες ενέργειες (αναμενόμενες στο 10% των γυναικών ή παραπάνω)
ήταν κεφαλαλγία, μειωμένη σεξουαλική επιθυμία, διαταραχή ύπνου, μεταβολή
διάθεσης, δυσπαρευνία, δυσμηνόρροια, αιμορραγία γεννητικών οργάνων,
σύνδρομο υπερδιέγερσης ωοθηκών, υπερτροφία ωοθηκών, πυελικό άλγος,
κοιλιακό άλγος, αιδοιοκολπική ξηρότητα, υπεριδρωσία, εξάψεις και εξασθένιση.
Αναφέρθηκαν οι παρακάτω ανεπιθύμητες ενέργειες οι οποίες θεωρούνται
πιθανώς σχετιζόμενες με τη θεραπεία με triptorelin. Οι περισσότερες από αυτές
τις ενέργειες είναι γνωστό ότι σχετίζονται με βιοχημικό ή χειρουργικό
ευνουχισμό.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομούνται με βάση τη συχνότητα ως εξής:
Πολύ
συχνές (> 1/10), Συχνές (> 1/100 ,<1/10), Μη συχνές (>1/1000, <1/100), Μη
γνωστής συχνότητας εν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα
δεδομένα).
Τάξη
Οργανικού
μΣυστή ατος
Πολύ Συχνές Συχνές Μη συχνές
Επιπλέον
μετά την
κυκλοφορία
του
προϊόντος
Μη γνωστής
συχνότητας
Καρδιακές
διαταραχές
11. Αίσθημα
παλμών
10
Δ ιαταραχές
α κουστικές
και
λαβυρίνθου
Ίλιγγος
11
μ Οφθαλ ικές
διαταραχές
Ξηροφθαλμί
α
Επηρεασμέν
ηόραση
Διαταραχές
όρασης
Γαστρεντερικ
ές διαταραχές
Ναυτία
Κοιλιακό άλγος
Κοιλιακή
δυσφορία
Διάταση
κοιλίας
Ξηροστομία
Μετεωρισμό
ς Στοματική
εξέλκωση
Έμετος
Διάρροια
Γενικές
διαταραχές
και
καταστάσεις
στο σημείο
χορήγησης
Αντίδραση στο
σημείο της ένεσης
(περιλαμβάνονται
πόνος, οίδημα,
ερύθημα και
φλεγμονή)
Περιφερικό
οίδημα
Πυρεξία
Κακουχία
Διαταραχές
ανοσοποιητικ
ού
Αντίδραση
υπερευαισθησίας
Αναφυλακτικό
σόκ
Εξετάσεις
Αύξηση βάρους
Μείω ση
βάρους
Αλκαλική
φωσφατάση
αίματος
αυξημένη
Αρτηριακή
πίεση αυξημένη
Διαταραχές
μυοσκελετικο
ύ συστήματος
και
συνδετικού
ιστού
Αρθραλγία
Μυϊκοί σπασμοί
Πόνος στα άκρα
Οσφυαλγία
Μυαλγία
μΜυϊκή αδυνα ία
Διαταραχές
νευρικού
μσυστή ατος
Κεφαλαλγία Ζάλη
Δυσγευσία
Υποαισθησία
Συνκοπή
Επηρεασμέν
η μνήμης
Διαταραχή
προσοχής
Παραισθησί
α
Τρέμουλο
12
Ψυχικές
διαταραχές
Διαταραχές
ύπνου
(περιλαμβάνεται
αϋπνία)
Μεταβολή
διάθεσης
Μειωμένη
σεξουαλική
επιθυμία
*Κατάθλιψη
Νευρικότητα
Ευμεταβλητ
ότητα
συναισθήματ
ος
Άγχος
Κατάθλιψη**
Αποπροσανα
τολισμός
Συγχυτική
κ ατάσταση
Διαταραχές
αναπαραγωγι-
κού
συστήματος
και μαστών
Διαταραχή
στους μαστούς
Δυσπαρευνία
Σύνδρομο
υπερδιέγερσης
ωοθηκών
Υπερτροφία
ωοθηκών
Πυελικό άλγος
Αιδοιοκολπική
ξηρότητα
Αιμορραγία
γεννητικών
οργάνων
(περιλαμβάνοντα
ι κολπική
αιμορραγία,
αιμορραγία από
αποσυρση)
μΠόνος αστών
Αιμορραγία
κατά τη
σεξουαλική
επαφή,
Κυστεοκοίλη
Διαταραχή
εμμήνου
ρύσεως
(περιλαμβάν
ονται
δυσμηνόρροι
α,
μητρορραγί
α, και
μηνορραγία)
Ωοθηκική
κύστη
Κολπική
έκκριση
Αναπνευστικέ
ς, θωρακικές
και
μεσοθωρακικέ
ς διαταραχές
Δύσπνοια
Επίσταξη
Διαταραχές
δέρματος και
υποδορίου
ιστού
μΑκ ή
Υπεριδρωσία
μ μΣ ηγ ατόρροια
Αλλωπεκία
μΞηροδερ ία
Δ μασυτριχισ ός
Ευθραυστότητα
ονύχων
μΚνησ ός
μΕξάνθη α
Αγγειονευρωτι
κό οίδημα
Κνίδωση
Αγγειακές
διαταραχές
Εξάψεις
Υπέρταση
Δ ιαταραχές
μ μ εταβολισ ού
και θρέψης
12. Μείωση
όρεξης
Κατακράτησ
η υγρών
*Μακρόχρονη χρήση
.
Αυτή η συχνότητα βασίζεται σε συχνότητες της
κατηγορίας αυτής των φαρμάκων (class-effect), κοινές για όλους τους GnRH
αγωνιστές
13
**Βραχύχρονη χρήση.
Αυτή η συχνότητα βασίζεται σε συχνότητες της
κατηγορίας αυτής των φαρμάκων (class-effect), κοινές για όλους τους GnRH
αγωνιστές
Κατά την έναρξη της θεραπείας, τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης
συμπεριλαμβανομένων κοιλιακού άλγους, δυσμηνόρροιας μπορεί πολύ συχνά (≥
10%) να επιδεινωθούν κατά τη διάρκεια της αρχικής παροδικής αύξησης των
επιπέδων της οιστραδιόλης στο πλάσμα. Αυτά τα συμπτώματα είναι παροδικά
και συνήθως εξαφανίζονται σε μία με δύο εβδομάδες.
Κατά το μήνα που ακολουθεί την πρώτη ένεση μπορεί να προκύψει αιμορραγία
γεννητικών οργάνων συμπεριλαμβανομένων μηνορραγίας, μητρορραγίας.
Ο συνδυασμός με γοναδοτροφίνες για τη θεραπεία της υπογονιμότητας, μπορεί
να οδηγήσει σε σύνδρομο υπερδιέγερσης των ωοθηκών. Μπορεί να
παρατηρηθούν υπερτροφία ωοθηκών, πυελικό και/ ή κοιλιακό άλγος.
Γενική ανοχή σε παιδιά (βλέπε παράγραφο 4.4)
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομούνται με βάση τη συχνότητα ως εξής:
Πολύ
συχνές (> 1/10), Συχνές (> 1/100 ,<1/10), Μη συχνές (>1/1000, <1/100), Μη
γνωστής συχνότητας εν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα
δεδομένα).
14
Τάξη
Οργανικού
μΣυστή ατος
Πολύ Συχνές Συχνές Μη συχνές
Επιπλέον
μετά την
κυκλοφορία
του
προϊόντος
Μη γνωστής
συχνότητας
μ Οφθαλ ικές
διαταραχές
Επηρεασμέν
ηόραση
Διαταραχές
όρασης
Γαστρεντερικ
ές διαταραχές
Κοιλιακό άλγος Έμετος
Δυσκοιλιότη
ταΝαυτία
Γενικές
διαταραχές
και
καταστάσεις
στο σημείο
χορήγησης
Αντίδραση στο
σημείο της ένεσης
(περιλαμβάνονται
πόνος, οίδημα,
ερύθημα και
φλεγμονή)
Κακουχία
Διαταραχές
ανοσοποιητικ
ού
Αντίδραση
υπερευαισθησίας
Αναφυλακτικό
σόκ (έχει
παρατηρηθεί
σε ενήλικους
άνδρες και
γυναίκες)
Εξετάσεις Αύξηση βάρους
Προλακτίνη
αίματος
αυξημένη
Αρτηριακή
πίεση αυξημένη
Διαταραχές
μυοσκελετικο
ύ συστήματος
και
συνδετικού
ιστού
Πόνος στον
αυχένα
Μυαλγία
Διαταραχές
νευρικού
μσυστή ατος
Κεφαλαλγία
Ψυχικές
διαταραχές
Μεταβολή
διάθεσης
Ευμεταυλητότη
τα
συναισθήματος
Κατάθλιψη
Νευρικότητα
15
Διαταραχές
αναπαραγωγι-
κού
συστήματος
και μαστών
Αιμορραγία από
τον κόλπο
(περιλαμβάνοντα
ι Κολπική
αιμορραγία,
Αιμορραγία από
απόσυρση,
Αιμορραγία
μήτρας, Κολπική
έκκριση,
Κολπική
αιμορραγία
περιλαμβανομέν
ης της
σταγονοειδούς
αιμορραγίας)
Πόνος
μαστών
Αναπνευστικέ
ς, θωρακικές
και
μεσοθωρακικέ
ς διαταραχές
Επίσταξη
Διαταραχές
δέρματος και
υποδορίου
ιστού
Ακμή Κνησμός
Εξάνθημα
Κνίδωση
Αγγειονευρωτι
κό οίδημα
Αγγειακές
διαταραχές
Εξάψεις
Υπέρταση
Δ ιαταραχές
μ μ εταβολισ ού
και θρέψης
13.
Παχυσαρκία
Έχουν αναφερθεί αυξημένες τιμές λεμφοκυττάρων σε ασθενείς που έχουν
υποβληθεί σε θεραπεία με ανάλογα GnRH. Αυτή η δευτερογενής λεμφοκύττωση
σχετίζεται προφανώς με τον ευνουχισμό που επάγεται από την GnRH και
φαίνεται να υποδηλώνει ότι οι γοναδικές ορμόνες εμπλέκονται σε υποστροφή
του θύμου αδένα.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση
άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει
τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού
προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής
περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες
ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:
Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562
Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: +30 21 32040380/337, Φαξ:+30 21
06549585, Ιστότοπος: http :// www . eof . gr
16
Κύπρος: Φαρμακευτικές Υπηρεσίες, Υπουργείο Υγείας, 1475
Λευκωσία
Φαξ: + 357 22608649, Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs
4.9 Υπερδοσολογία
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας συστήνεται συμπτωματική αντιμετώπιση.
5 ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
ΑΝΑΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΛΥΤΙΚΗΣ ΟΡΜΟΝΗΣ ΤΩΝ ΓΟΝΑΔΟΤΡΟΦΙΝΩΝ
Κωδικός ATC: L02AE04 (αντινεοπλαστικό και ανοσοτροποποιητικό)
Η τριπτορελίνη είναι συνθετικό δεκαπεπτίδιο που είναι ανάλογο της φυσικής
εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροφινών (γοναδορελίνη, GnRH, LHRH).
Μελέτες σε ζώα και στον άνθρωπο έχουν δείξει ότι η συνεχής χορήγηση
τριπτορελίνης, μετά από μία αρχική διέγερση, αναστέλλει την έκκριση των
γοναδοτροφινών με επακόλουθη καταστολή της λειτουργίας των όρχεων και της
ωοθήκης.
Η πρώτη ένεση του Arvekap 11,25 mg διεγείρει την απελευθέρωση των
υποφυσιακών γοναδοτρόφων LH και FSH προκαλώντας μία παροδική αύξηση των
επιπέδων τεστοστερόνης στους άνδρες και οιστραδιόλης στις γυναίκες (flare-υρ).
Η παρατεταμένη χορήγηση οδηγεί, περίπου 20 ημέρες μετά και καθ’ όλη τη
διάρκεια απελευθέρωσης της δραστικής ουσίας, σε μείωση των επιπέδων LH και
FSH και κατά συνέπεια σε πτώση της τεστοστερόνης ή οιστραδιόλης πλάσματος
σε επίπεδα ευνουχισμού.
Μια παροδική αύξηση των όξινων φωσφατασών μπορεί να παρατηρηθεί σε άνδρες
κατά την έναρξη της θεραπείας.
Καρκίνος του προστάτη
Στους άνδρες, η χορήγηση μέσω υποδόριας οδού ή ενδομυϊκά επιτυγχάνει
παρόμοια αποτελέσματα (περίπου 20 ημέρες για να επιτευχθεί το επίπεδο
ευνουχισμού και ο ευνουχισμός διατηρείται ακόμα 3 μήνες μετά τη χορήγηση). Η
χορήγηση του Arvekap 11,25 mg σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του
προστάτη ως υποδόρια ένεση για ένα σύνολο 2 δόσεων (6 μήνες) είχε ως
αποτέλεσμα τόσο την επίτευξη επιπέδων ευνουχισμού για την τεστοστερόνη κατά
τη διάρκεια του πρώτου μήνα όσο και την συντήρηση του ευνουχισμού στο Μήνα
6. Μετά από τέσσερις εβδομάδες ο ευνουχισμός επιτεύχθηκε στο 97,6 % των
ατόμων (επίπεδα τεστοστερόνης <50 ng / dL) (95% CI: [93,2, 99,5]) και ο
ευνουχισμός διατηρήθηκε στο μήνα 6 στο 96,6% των ασθενών (95% CI: [91,6,
99,1]). Η πιθανότητα για ένα άτομο να ευνουχισθεί εντός του πρώτου μήνα
θεραπείας και να παραμένει ευνουχισμένο σε κάθε μέτρηση μέχρι και 6 μήνες ήταν
96% (95% CI [0,92, 0,99]) (βλέπε Σχήμα 1).
Σχήμα 1: Γράφημα κατά Kaplan-Meier της πιθανότητας για την τεστοστερόνη να
είναι <50 ng / dL από την Ημέρα 29 έως την Ημέρα 183 μετά την υποδόρια
χορήγηση
17
Το Arvekap 11,25 mg είναι αποτελεσματικό στην επίτευξη καταστολής της
τεστοστερόνης (βλέπε Πίνακα 1).
Πίνακας 1: Επίπεδα τεστοστερόνης ορού μετά από υποδόρια χορήγηση
Μέσος ± SD
(ng/dl)
Αρχική
τιμή
341,68 ±150,19
Μήνας 1 18,43 ± 16,75
Μήνας 3 10,69 ± 7,42
Μήνας 6 8,40 ±5,98
Επιπλέον, διερευνήθηκε η αναλογία των ατόμων με επίπεδα τεστοστερόνης <20
ng/dL. Από το Μήνα 2 έως το Μήνα 6, το ποσοστό των ατόμων με επίπεδα
τεστοστερόνης ορού <20 ng/dL ήταν πάνω από 90%. Η πιθανότητα της
τεστοστερόνης να είναι <20 ng/dL το Μήνα 6 ήταν 90% (95% CI: [0,85, 0,95])
στον πληθυσμό ΙΤΤ. Τα διάμεσα επίπεδα του PSA μειώθηκαν σημαντικά μετά την
πρώτη χορήγηση της triptorelin. Τα επίπεδα του PSA μειώθηκαν κατά 64,2% το
Μήνα 1 και κατά 96,0% κατά το Μήνα 6. Οι διάμεσες τιμές PSA παρέμειναν εντός
φυσιολογικών ορίων (0-4 ng/mL) από το Μήνα 2 μέχρι το τέλος της μελέτης.
Στην πρώιμη ήβη η αναστολή της υποφυσιακής γοναδοτροφικής
υπερδραστηριότητας και στα δύο φύλα, οδηγεί στην καταστολή της αιχμής της
LH μετά από διεγερτική δοκιμασία LHRH και συνεπώς καταστολή της έκκρισης
οιστραδιόλης ή τεστοστερόνης και σε βελτίωση του λόγου ηλικία ως προς το
ύψος / οστική ηλικία και του τελικού ύψους.
18
Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτης φάσης ΙΙΙ στην οποία συμμετείχαν 970 ασθενείς με
τοπικά προχωρημένο καρκίνο του προστάτη (T2c-T4) διερευνήθηκε εάν η
ακτινοθεραπεία σε συνδυασμό με βραχυπρόθεσμη θεραπεία ανδρογονικού
αποκλεισμού (6 μήνες, n = 483) είναι εξίσου αποτελεσματική με την
ακτινοθεραπεία σε συνδυασμό με μακροπρόθεσμη θεραπεία ανδρογονικού
αποκλεισμού (3 έτη, n = 487). Στο 62,2% των ασθενών χορηγήθηκε τριπτορελίνη
και στο 37,8% άλλοι GnRH-αγωνιστές. Δεν έγινε διαστρωμάτωση της μελέτης
κατά τύπο αγωνιστή.
Η συνολική θνησιμότητα στα 5 έτη για την ομάδα «βραχυπρόθεσμης
ορμονοθεραπείας» και την ομάδα «μακροπρόθεσμης ορμονοθεραπείας» ήταν
19,0% και 15,2% αντίστοιχα, με σχετικό κίνδυνο 1,42 (Δ.Ε. 95, 71% = 1,79;
95,71% Δ.Ε. = [1,09; 1,85], p = 0,65 για ίση αποτελεσματικότητα και p = 0,0082
για εκ των υστέρων έλεγχο της διαφοράς μεταξύ των ομάδων θεραπείας). Η
ειδικά σχετιζόμενη με τον προστάτη θνητότητα εντός 5 ετών στην ομάδα
«βραχυπρόθεσμης ορμονοθεραπείας» και στην ομάδα «μακροπρόθεσμης
ορμονοθεραπείας» ήταν 4,78% και 3,2% αντίστοιχα, με σχετικό κίνδυνο 1,71 (95%
[1,14 έως 2,57], p = 0,002).
Η εκ των υστέρων ανάλυση ως προς τη συνολική θνησιμότητα στην υποομάδα της
τριπτορελίνης κινείται στην ίδια κατεύθυνση με εκείνη της ολικής ομάδας όσον
αφορά στη σύγκριση μακροπρόθεσμης με τη βραχυπρόθεσμη θεραπεία [σχετικός
κίνδυνος 1,28, 95,71% Δ.Ε. = [0,89, 1,84], p = 0,38 και p = 0,08 αντίστοιχα για εκ
των υστέρων έλεγχο της αποτελεσματικότητας και της διαφοράς μεταξύ των
ομάδων θεραπείας).
Η μελέτη αυτή καταδεικνύει ότι ο συνδυασμός ακτινοθεραπείας και
μακροπρόθεσμης θεραπείας ανδρογονικού αποκλεισμού (3 έτη) είναι προτιμότερη
από τον συνδυασμό ακτινοθεραπείας και βραχυπρόθεσμης θεραπείας
ανδρογονικού αποκλεισμού (6 μήνες).
Σε ασθενείς με ανθεκτικό στον ευνουχισμό μεταστατικό καρκίνο του προστάτη, οι
κλινικές μελέτες έχουν δείξει το όφελος από την προσθήκη abiraterone acetate, έναν
αναστολέα βιοσύνθεσης ανδρογόνων, ή enzalutamide, έναν αναστολέα του
αδρογονικού υποδοχέα, στα GnRH ανάλογα όπως η τριπτορελίνη.
5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
Μετά την ενδομυϊκή ένεση του Arvekap 11,25 mg στους ασθενείς με καρκίνο του
προστάτη, παρατηρείται μία μέγιστη τιμή της τριπτορελίνης πλάσματος περίπου
3 ώρες μετά την ένεση. Μετά από μία φάση ελάττωσης που συνεχίζεται κατά τη
διάρκεια του πρώτου μήνα, τα επίπεδα τριπτορελίνης στην κυκλοφορία
παραμένουν σταθερά μέχρι την ημέρα 90. Το επίπεδο τεστοστερόνης στο αίμα
φθάνει στο όριο ευνουχισμού περίπου 20 ημέρες μετά την ένεση και παραμένει
σημαντικά κάτω από αυτό το όριο καθ' όλη τη διάρκεια απελευθέρωσης της
δραστικής ουσίας αντιστοιχώντας με τη φάση σταθεροποιημένης συγκέντρωσης
στο πλάσμα.
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες μετά από υποδόρια ένεση Arvekap 11,25 mg σε
άνδρες είναι παρόμοιες με εκείνες που παρατηρήθηκαν μετά από ενδομυϊκή ένεση:
19
η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα της triptorelin επιτυγχάνεται ταχέως μετά τη
χορήγηση διάμεση Tmax κυμαινόταν από 2,0 έως 4,5 ώρες, ανεξάρτητα από
την οδό χορήγησης, υποδόρια ή ενδομυϊκά) και η triptorelin απελευθερώνεται
συνεχώς κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 91 ημερών. Τρεις μήνες μετά από την
υποδόρια ή ενδομυϊκή χορήγηση, τα υπολειμματικά επίπεδα triptorelin (Cmin) ήταν
παρόμοια (0,062 ng/ml για την υποδόρια οδό, και από 0,032 έως 0,063 ng/ml για
την ενδομυϊκή οδό).
5.3 Προκλινικά στοιχεία για την ασφάλεια
Τα μόνα προκλινικά ευρήματα ήταν αυτά που σχετίζονταν με την αναμενόμενη
φαρμακολογική δράση της τριπτορελίνης, δηλαδή την καταστολή του υποθαλαμο-
υποφυσιακού-γοναδικού άξονα, με το επακόλουθο αποτέλεσμα στα επίπεδα των
ορμονών του φύλου και στον αναπαραγωγικό άξονα.
Αυτά τα ευρήματα ήταν σε μεγάλο βαθμό αναστρέψιμα κατά την περίοδο
ανάκαμψης. Η τριπτορελίνη δεν έχει δειχθεί να είναι τοξική στο γενετικό υλικό
στην κλασσική σειρά δοκιμασιών μεταλλαξογένεσης.
Η εμφάνιση αδενωματωδών όγκων στην υπόφυση αρουραίων που παρατηρήθηκε με
το Arvekap στα πλαίσια μακροχρόνιων μελετών καρκινογένεσης, είναι μία ειδική
δράση των αναλόγων της γοναδορελίνης σε αυτό το είδος ζώων, που προκαλείται
μέσω ενός ορμονικού μηχανισμού και δεν έχει παρατηρηθεί στον ποντικό ούτε έχει
περιγραφεί στον άνθρωπο.
Η απορρόφηση του Arvekap 11,25 mg ολοκληρώνεται σε 120 ημέρες.
6 ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
6.1 Κατάλογος με τα έκδοχα
Κόνις:
Polymere dl-lactide glycolide q.s.p.
Μannitol
Carmellose sodium
Polysorbate 80
Nitrogen
Διαλύτης :
Μannitol
Ύδωρ ενεσίμων
6.2 Ασυμβατότητες
Δεν αναφέρονται.
6.3 Διάρκεια ζωής
36 μηνες.
6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά την φύλαξη του προϊόντος
Φύλαξη σε θερμοκρασία έως 25° C. Μετά την ανασύσταση να χρησιμοποιείται
αμέσως.
20
6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη
- Γυάλινο φιαλίδιο 4 mL με ελαστομερές πώμα και κάλυμμα αλουμινίου, που
περιέχει το στερεό λυόφιλο.
- Γυάλινη φύσιγγα 2 mL που περιέχει τον υγρό διαλύτη για ανασύσταση.
- 1 αποστειρωμένη σύριγγα από πολυπροπυλένιο (3 mL).
- 2 αποστειρωμένες βελόνες 0.9 mm.
6.6 Οδηγίες χρήσης / χειρισμού
Για εφάπαξ χρήση. Τυχόν μη χρησιμοποιημένο εναιώρημα θα πρέπει να απορριφθεί.
Οι μεταχειρισμένες βελόνες της ένεσης θα πρέπει να απορρίπτονται σε
καθορισμένο περιέκτη αιχμηρών αντικειμένων. Ότι προϊόν εναπομένει θα πρέπει
να απορρίπτεται.
Η σκόνη θα πρέπει να διακόπτεται σε 2 ml διαλύματος μαννιτόλης:
Χρησιμοποιώντας τη βελόνα ανασύστασης (χωρίς τη συσκευή ασφαλείας),
αναροφάται στην παρεχόμενη σύριγγα της ένεσης όλος ο διαλύτης και στη
συνέχεια μεταφέρεται στο φιαλίδιο που περιέχει τη σκόνη. Το φιαλίδιο θα πρέπει
να ανακινείται ελαφρά για να διαλυθεί εντελώς η σκόνη και να ληφθεί ένα
ομογενές, γαλακτώδες εναιώρημα. Το λαμβανόμενο εναιώρημα αναροφάται στη
συνέχεια πίσω στη σύριγγα της ένεσης. Η βελόνα της ένεσης θα πρέπει να αλλάξει
και το εναιώρημα θα πρέπει να ενίεται αμέσως χρησιμοποιώντας την ειδική
βελόνα:
την βελόνα μήκους 38 mm (20 G) με συσκευή ασφαλείας για ενδομυϊκή ένεση
στο γλουτιαίο μυ (ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία για καρκίνο του
προστάτη, η ενδομητρίωση ή κεντρική πρώιμη ήβη)
την βελόνα μήκους 25 mm (20 G) με συσκευή ασφαλείας για υποδόρια ένεση
στην κοιλιακή χώρα ή στο μηρό (μόνο ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία για
καρκίνο του προστάτη).
Το εναιώρημα θα πρέπει να απορρίπτεται, αν δεν χορηγείται αμέσως μετά την
ανασύσταση. Βλέπε επίσης παράγραφο 6.3.
7 ΚΆΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΊΑΣ
IPSEN ΕΠΕ, Αγ. Δημητρίου 63 Άλιμος 174 56, Αθήνα, Τηλ.: 210 9843324
Εκπρόσωπος του Κατόχου Άδειας Κυκλοφορίας στην Κύπρο:
Χ.Α.ΠΑΠΑΕΛΛΗΝΑΣ ΛΤΔ, Τ.Κ.24018, 1700 Λευκωσία. Tηλ: 00357 22741741
8 ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
9 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ
ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
10 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΤΗΣ (ΜΕΡΙΚΗΣ) ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
21