ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
1
1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
Neurontin 300 mg καψάκια σκληρά
Neurontin 400 mg καψάκια σκληρά
Neurontin 600 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία
Neurontin 800 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία
2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
Κάθε σκληρό καψάκιο των 300 mg περιέχει 300 mg γκαμπαπεντίνη.
Κάθε σκληρό καψάκιο των 400 mg περιέχει 400 mg γκαμπαπεντίνη.
Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο των 600 mg περιέχει 600 mg
γκαμπαπεντίνη.
Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο των 800 mg περιέχει 800 mg
γκαμπαπεντίνη.
Έκδοχα με γνωστές δράσεις
Κάθε σκληρό καψάκιο των 300 mg περιέχει 41 mg λακτόζης (ως μονοϋδρική).
Κάθε σκληρό καψάκιο των 400 mg περιέχει 54 mg λακτόζης (ως μονοϋδρική).
Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.
3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ
Καψάκιο, σκληρό
Neurontin 300 mg καψάκια σκληρά: σκληρό καψάκιο ζελατίνης, δύο τμημάτων,
αδιαφανές, κίτρινου χρώματος, με την επισήμανση “Neurontin 300 mg” και
“PD” που περιέχει λευκή έως υπόλευκη κόνι.
Neurontin 400 mg καψάκια σκληρά: σκληρό καψάκιο ζελατίνης, δύο τμημάτων,
αδιαφανές, πορτοκαλί χρώματος, με την επισήμανση “Neurontin 400 mg” και
“PD” που περιέχει λευκή έως υπόλευκη κόνι.
Επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο
Τα επικαλυμμένα με υμένιο δισκία Neurontin 600 mg είναι λευκά, ελλειπτικά,
επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο, με μία διχοτόμο εγκοπή και στις δύο πλευρές
και με ανάγλυφη επισήμανση “ΝΤ” και “16” στη μία πλευρά.
Τα επικαλυμμένα με υμένιο δισκία Neurontin 800 mg είναι λευκά, ελλειπτικά,
επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο, με μία διχοτόμο εγκοπή και στις δύο πλευρές
και με ανάγλυφη επισήμανση “ΝΤ” και “26” στη μία πλευρά.
Το δισκίο μπορεί να διαιρεθεί σε δύο ίσα μέρη.
4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
2
4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις
Επιληψία
Το Neurontin ενδείκνυται ως συμπληρωματική θεραπεία των εστιακών
επιληπτικών κρίσεων με και χωρίς δευτερογενή γενίκευση σε ενήλικες και
παιδιά ηλικίας 6 ετών και άνω (βλ. παράγραφο 5.1).
Το Neurontin ενδείκνυται ως μονοθεραπεία για τη θεραπεία των εστιακών
επιληπτικών κρίσεων με και χωρίς δευτερογενή γενίκευση σε ενήλικες και
εφήβους ηλικίας 12 ετών και άνω.
Θεραπεία του περιφερικού νευροπαθητικού πόνου
Το Neurontin ενδείκνυται για τη θεραπεία του περιφερικού νευροπαθητικού
πόνου όπως είναι η επώδυνη διαβητική νευροπάθεια και η μεθερπητική
νευραλγία σε ενήλικες.
4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης
Δοσολογία
Στον Πίνακα 1 περιγράφεται ένα πρόγραμμα τιτλοποίησης για την έναρξη της
θεραπείας για όλες τις ενδείξεις, που συνιστάται για ενήλικες και εφήβους
ηλικίας 12 ετών και άνω. Οδηγίες δοσολογίας για παιδιά ηλικίας κάτω των 12
ετών παρέχονται υπό ξεχωριστή υποκεφαλίδα πιο κάτω σε αυτήν την
παράγραφο.
Πίνακας 1
ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΟΣΗΣ – ΑΡΧΙΚΗ ΤΙΤΛΟΠΟΙΗΣΗ
Ημέρα 1 Ημέρα 2 Ημέρα 3
300 mg άπαξ
ημερησίως
300 mg δύο φορές
ημερησίως
300 mg τρεις φορές
ημερησίως
Διακοπή της γκαμπαπεντίνης
Σύμφωνα με την τρέχουσα κλινική πρακτική, εάν η γκαμπαπεντίνη πρέπει να
διακοπεί συνιστάται αυτό να γίνεται σταδιακά και σε χρονικό διάστημα 1
τουλάχιστον εβδομάδας, ανεξάρτητα από την ένδειξη.
Επιληψία
Η επιληψία τυπικά απαιτεί μακροχρόνια θεραπεία. Η δοσολογία καθορίζεται
από τον θεράποντα ιατρό βάσει της ατομικής ανεκτικότητας και
αποτελεσματικότητας.
Ενήλικες και έφηβοι
Σε κλινικές δοκιμές, η αποτελεσματική δοσολογία κυμαίνονταν από 900 ως
3600 mg/ημέρα. Η έναρξη της θεραπείας μπορεί να γίνει με τιτλοποίηση της
δόσης, όπως περιγράφεται στον Πίνακα 1 ή με τη χορήγηση 300 mg τρεις φορές
ημερησίως (TID) την Ημέρα 1. Μετέπειτα, βάσει της ατομικής απόκρισης και
ανεκτικότητας, η δόση μπορεί να αυξηθεί περαιτέρω με προσαυξήσεις των 300
mg/ημέρα κάθε 2-3 ημέρες μέχρι τη μέγιστη δόση των 3600 mg/ημέρα.
3
Βραδύτερη τιτλοποίηση της δοσολογίας της γκαμπαπεντίνης μπορεί να είναι
κατάλληλη για μεμονωμένους ασθενείς.
Ο ελάχιστος χρόνος για την επίτευξη της δόσης των 1800 mg/ημέρα είναι η μία
εβδομάδα, για την επίτευξη της δόσης των 2400 mg/ημέρα είναι συνολικά οι
2 εβδομάδες, και για την επίτευξη της δόσης των 3600 mg/ημέρα είναι
συνολικά οι 3 εβδομάδες. Δόσεις ως και 4800 mg/ημέρα έχουν γίνει καλά
ανεκτές σε μακρόχρονες ανοικτές κλινικές μελέτες. Η συνολική ημερήσια δόση
πρέπει να διαιρείται σε τρεις δόσεις και το μέγιστο χρονικό διάστημα μεταξύ
των δόσεων δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 12 ώρες για την αποφυγή εμφάνισης
των σπασμών.
Παιδιά ηλικίας 6 ετών και άνω
Η αρχική δόση πρέπει να κυμαίνεται από 10 ως 15 mg/kg/ημέρα και η
αποτελεσματική δόση επιτυγχάνεται με ανιούσα τιτλοποίηση κατά τη διάρκεια
περιόδου περίπου τριών ημερών. Η αποτελεσματική δόση της γκαμπαπεντίνης
σε παιδιά ηλικίας 6 ετών και μεγαλύτερα είναι 25 ως 35 mg/kg/ημέρα. Δόσεις
ως 50 mg/kg/ημέρα έχουν γίνει καλά ανεκτές σε μία μακροχρόνια κλινική
μελέτη. Η συνολική ημερήσια δόση πρέπει να διαιρείται σε τρεις δόσεις και το
μέγιστο χρονικό διάστημα μεταξύ των δόσεων δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 12
ώρες.
Δεν είναι απαραίτητη η παρακολούθηση των συγκεντρώσεων της
γκαμπαπεντίνης στο πλάσμα για τη βελτιστοποίηση της θεραπείας με
γκαμπαπεντίνη. Ακόμα, η γκαμπαπεντίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε
συνδυασμό με άλλα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα χωρίς ανησυχία
για τυχόν μεταβολή των συγκεντρώσεων της γκαμπαπεντίνης στο πλάσμα ή
των συγκεντρώσεων των άλλων αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων
στον ορό.
Περιφερικός νευροπαθητικός πόνος
Ενήλικες
Η θεραπεία μπορεί να αρχίσει με τιτλοποίηση της δόσης όπως περιγράφεται
στον Πίνακα 1. Εναλλακτικά, η αρχική δόση είναι 900 mg/ημέρα χορηγούμενη
σε τρεις διηρημένες ίσες δόσεις. Μετέπειτα, βάσει της απόκρισης και
ανεκτικότητας του κάθε ασθενούς, η δόση μπορεί να αυξηθεί περαιτέρω με
προσαυξήσεις των 300 mg/ημέρα κάθε 2-3 ημέρες μέχρι τη μέγιστη δόση των
3600 mg/ημέρα. Βραδύτερη τιτλοποίηση της δόσης της γκαμπαπεντίνης μπορεί
να είναι κατάλληλη για μεμονωμένους ασθενείς. Ο ελάχιστος χρόνος για την
επίτευξη μιας δόσης 1800 mg/ημέρα είναι μία εβδομάδα, για την επίτευξη μιας
δόσης 2400 mg/ημέρα είναι συνολικά 2 εβδομάδες, και για την επίτευξη της
δόσης των 3600 mg/ημέρα είναι συνολικά 3 εβδομάδες.
Στην θεραπεία του περιφερικού νευροπαθητικού πόνου όπως η επώδυνη
διαβητική νευροπάθεια και η μεθερπητική νευραλγία, η αποτελεσματικότητα
και η ασφάλεια δεν έχουν εξεταστεί σε κλινικές μελέτες για περιόδους
θεραπείας μεγαλύτερες των 5 μηνών. Αν ένας ασθενής χρειάζεται να λαμβάνει
φάρμακο για τη θεραπεία του περιφερικού νευροπαθητικού πόνου για διάστημα
μεγαλύτερο από 5 μήνες, ο θεράπων ιατρός θα πρέπει να αξιολογήσει την
κλινική κατάσταση του ασθενούς και να καθορίσει την ανάγκη για επιπρόσθετη
θεραπεία.
Οδηγία για όλες τις ενδείξεις
4
Σε ασθενείς με πτωχή γενική υγεία, δηλαδή χαμηλό σωματικό βάρος, μετά από
μεταμόσχευση οργάνου κ.τ.λ., η δόση πρέπει να τιτλοποιείται βραδύτερα, είτε
με τη χρήση των μικρότερων περιεκτικοτήτων είτε με μεγαλύτερα διαστήματα
μεταξύ των αυξήσεων της δόσης.
Ηλικιωμένοι (ηλικίας άνω των 65 ετών)
Για τους ηλικιωμένους ασθενείς μπορεί να απαιτείται προσαρμογή της
δοσολογίας λόγω μειούμενης νεφρικής λειτουργίας με την πάροδο της ηλικίας
(βλέπε Πίνακα 2). Η υπνηλία, το περιφερικό οίδημα και η εξασθένιση μπορεί να
είναι πιο συχνά στους ηλικιωμένους ασθενείς.
Ν εφρική δυσλειτουργία
Συνιστάται προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς με κατεσταλμένη νεφρική
λειτουργία και/ή σε αυτούς που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση όπως
περιγράφεται στον Πίνακα 2. Η γκαμπαπεντίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί
σύμφωνα με τη συνιστώμενη δοσολογία σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.
Πίνακας 2
ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΓΚΑΜΠΑΠΕΝΤΙΝΗΣ ΣΕ ΕΝΗΛΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ
ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
Κάθαρση Κρεατινίνης (mL/λεπτό) Συνολική Ημερήσια Δόση
α
(mg/ημέρα)
80
900-3600
50-79 600-1800
30-49 300-900
15-29 150
β
-600
<15
γ
150
β
-300
α
H συνολική ημερήσια δόση πρέπει να χορηγείται σε τρεις διηρημένες δόσεις
(TID). Μειωμένες δοσολογίες είναι για ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
(κάθαρση κρεατινίνης < 79 mL/λεπτό).
β
Για χορήγηση ως 300 mg κάθε δεύτερη ημέρα.
γ
Για ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης <15 mL/λεπτό, η ημερησία δόση πρέπει να
μειωθεί σε αναλογία με την κάθαρση κρεατινίνης (π.χ., ασθενείς με κάθαρση
κρεατινίνης των 7,5 mL/λεπτό πρέπει να λαμβάνουν το μισό της ημερήσιας
δόσης που λαμβάνουν οι ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης 15 mL/λεπτό).
Χρήση σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση
Για ασθενείς με ανουρία που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση και στους οποίους
ποτέ πριν δεν είχε χορηγηθεί γκαμπαπεντίνη, συνιστάται η χορήγηση δόσης
εφόδου 300 ως 400 mg, έπειτα 200 έως 300 mg γκαμπαπεντίνη μετά από κάθε
4-ωρη αιμοδιύλιση. Σε ημέρες που δεν γίνεται αιμοδιύλιση, δεν πρέπει να
γίνεται θεραπεία με γκαμπαπεντίνη.
Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση, η
δόση συντήρησης γκαμπαπεντίνης πρέπει να βασίζεται στις συστάσεις
δοσολογίας που παρατίθενται στον Πίνακα 2. Εκτός από τη δόση συντήρησης,
συνιστάται μια επιπρόσθετη δόση 200 έως 300 mg μετά από κάθε 4-ωρη
θεραπεία αιμοδιύλισης.
Τρόπος χορήγησης
Για από στόματος χρήση.
5
Η γκαμπαπεντίνη μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς τροφή και το καψάκιο ή το
δισκίο πρέπει να καταπίνεται ολόκληρο με επαρκή πρόσληψη υγρών (π.χ. ένα
ποτήρι νερό).
4.3 Αντενδείξεις
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που
αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
Φαρμακευτικό Εξάνθημα με Ηωσινοφιλία και Συστηματικά Συμπτώματα (Drug
Rash with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS)
Σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιεπιληπτικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένης
της γκαμπαπεντίνης, έχουν αναφερθεί σοβαρές, απειλητικές για τη ζωή,
συστηματικές αντιδράσεις υπερευαισθησίας, όπως Φαρμακευτικό εξάνθημα με
ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (DRESS) (βλέπε παράγραφο 4.8).
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι μπορεί να υπάρχουν αρχικές ενδείξεις
υπερευαισθησίας, όπως πυρετός ή λεμφαδενοπάθεια, ακόμη και αν το εξάνθημα
δεν είναι εμφανές. Εάν εμφανιστούν τέτοια σημεία ή συμπτώματα, ο ασθενής
πρέπει να αξιολογείται αμέσως. Η χορήγηση της γκαμπαπεντίνης πρέπει να
διακόπτεται εάν δεν μπορεί να καθοριστεί μια διαφορετική αιτιολογία για τα
σημεία ή τα συμπτώματα.
Αναφυλαξία
Η γκαμπαπεντίνη μπορεί να προκαλέσει αναφυλαξία. Στα περιστατικά που
έχουν αναφερθεί περιλαμβάνονταν τα εξής σημεία και συμπτώματα: δυσκολία
στην αναπνοή, πρήξιμο των χειλέων, του φάρυγγα και της γλώσσας, καθώς και
υπόταση, που απαιτούν επείγουσα θεραπεία. Θα πρέπει να δίνονται οδηγίες
στους ασθενείς να διακόπτουν την γκαμπαπεντίνη και να αναζητούν άμεση
ιατρική φροντίδα σε περίπτωση που παρουσιάσουν σημεία ή συμπτώματα
αναφυλαξίας (βλέπε παράγραφο 4.8).
Αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφορά
Αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφορά έχουν αναφερθεί σε ασθενείς υπό
αγωγή με αντιεπιληπτικά φάρμακα για διάφορες ενδείξεις. Μια μετα-ανάλυση
των τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο κλινικών μελετών
αντιεπιληπτικών φαρμάκων έχει επίσης δείξει μικρή αύξηση του κινδύνου
εκδήλωσης αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφοράς. Οι μηχανισμοί
ανάπτυξης αυτού του κινδύνου δεν είναι γνωστοί και τα διαθέσιμα δεδομένα
δεν αποκλείουν την πιθανότητα εμφάνισης αυξημένου κινδύνου με την
γκαμπαπεντίνη.
Κατά συνέπεια οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για συμπτώματα
αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφορών και να εφαρμόζεται η κατάλληλη
θεραπεία. Συνιστάται στους ασθενείς (και σε αυτούς που τους φροντίζουν) να
αναζητούν ιατρική συμβουλή σε περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων
αυτοκτονικού ιδεασμού ή συμπεριφοράς.
Οξεία παγκρεατίτιδα
6
Εάν ένας ασθενής παρουσιάσει οξεία παγκρεατίτιδα υπό θεραπεία με
γκαμπαπεντίνη, πρέπει να εξεταστεί η διακοπή της γκαμπαπεντίνης (βλέπε
παράγραφο 4.8).
Επιληπτικές κρίσεις
Παρ’ ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για επανεμφάνιση των κρίσεων με την
γκαμπαπεντίνη, απότομη διακοπή της χορήγησης αντισπασμωδικών φαρμάκων
σε επιληπτικούς ασθενείς μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση status
epilepticus (βλέπε παράγραφο 4.2).
Όπως και με άλλα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα, μερικοί ασθενείς
μπορεί παρουσιάσουν αύξηση της συχνότητας των κρίσεων ή την έναρξη νέων
τύπων κρίσεων με την γκαμπαπεντίνη.
Όπως και με άλλα αντιεπιληπτικά, προσπάθειες διακοπής συγχορηγούμενων
αντιεπιληπτικών σε ανθεκτικούς στη θεραπεία ασθενείς που λαμβάνουν
περισσότερα του ενός αντιεπιληπτικά, για την επίτευξη μονοθεραπείας με
γκαμπαπεντίνη, έχουν μικρό ποσοστό επιτυχίας.
Η γκαμπαπεντίνη δεν θεωρείται αποτελεσματική για την αντιμετώπιση
πρωτοπαθών γενικευμένων κρίσεων όπως οι αφαιρέσεις και μπορεί να
επιδεινώσει τέτοιες κρίσεις σε κάποιους ασθενείς. Επομένως, η γκαμπαπεντίνη
πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με μικτές κρίσεις
συμπεριλαμβανομένων και των αφαιρέσεων.
Η θεραπεία με γκαμπαπεντίνη έχει συσχετιστεί με ζάλη και υπνηλία, τα οποία
θα μπορούσαν να αυξήσουν την πιθανότητα τραυματισμού από ατύχημα
(πτώση). Έχουν επίσης υπάρξει αναφορές σύγχυσης, απώλειας συνείδησης και
επηρεασμένης διανοητικής κατάστασης, μετά την κυκλοφορία του προϊόντος
στην αγορά. Ως εκ τούτου, στους ασθενείς πρέπει να δίνεται η συμβουλή να
είναι προσεκτικοί μέχρι να εξοικειωθούν με τις πιθανές επιδράσεις της
φαρμακευτικής αγωγής.
Ταυτόχρονη χρήση με οπιοειδή
Οι ασθενείς που πρέπει να ακολουθούν ταυτόχρονη θεραπεία με οπιοειδή θα
πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία καταστολής του κεντρικού
νευρικού συστήματος (ΚΝΣ), όπως υπνηλία, καταστολή και αναπνευστική
καταστολή. Οι ασθενείς που χρησιμοποιούν γκαμπαπεντίνη και μορφίνη
ταυτόχρονα μπορεί να παρουσιάσουν αύξηση στις συγκεντρώσεις της
γκαμπαπεντίνης. Η δόση της γκαμπαπεντίνης ή των οπιοειδών πρέπει να
μειωθούν ανάλογα (βλ. παράγραφο 4.5).
Ηλικιωμένοι (ηλικίας 65 ετών και άνω)
Δεν έχουν διεξαχθεί συστηματικές μελέτες σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών και
άνω με την γκαμπαπεντίνη. Σε μία διπλά τυφλή μελέτη σε ασθενείς με
νευροπαθητικό πόνο, παρουσιάστηκαν υπνηλία, περιφερικό οίδημα και
εξασθένιση σε ένα κάπως υψηλότερο ποσοστό σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών και
άνω, σε σύγκριση με νεότερους ασθενείς. Εκτός από τα ευρήματα αυτά,
κλινικές έρευνες σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα δεν επιδεικνύουν προφίλ
ανεπιθύμητων συμβαμάτων διαφορετικό από αυτό που παρατηρήθηκε σε
νεότερους ασθενείς.
Παιδιατρικός πληθυσμός
7
Οι επιδράσεις της μακροχρόνιας (μεγαλύτερης των 36 εβδομάδων) θεραπείας
με γκαμπαπεντίνη στη μάθηση, στη νοημοσύνη, και στην ανάπτυξη στα παιδιά
και τους εφήβους δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Τα οφέλη της παρατεταμένης
θεραπείας πρέπει επομένως να εκτιμηθούν έναντι των πιθανών κινδύνων μιας
τέτοιας θεραπείας.
Κατάχρηση και ε ξάρτηση
Στη βάση δεδομένων μετά την κυκλοφορία στην αγορά έχουν αναφερθεί
περιπτώσεις κατάχρησης και εξάρτησης. Αξιολογήστε προσεκτικά τους
ασθενείς για ιστορικό κατάχρησης φαρμάκων και παρατηρήστε τους για πιθανά
σημεία κατάχρησης της γκαμπαπεντίνης, π.χ. συμπεριφορά προς αναζήτηση
φαρμάκου, κλιμακωτή αύξηση δόσης, ανάπτυξη ανοχής.
Εργαστηριακές δοκιμασίες
Μπορεί να ληφθούν ψευδώς θετικές ενδείξεις στον ημιποσοτικό προσδιορισμό
της συνολικής πρωτεΐνης ούρων από τις δοκιμασίες με ταινία. Επομένως
συνιστάται η πιστοποίηση ενός τέτοιου θετικού αποτελέσματος της δοκιμασίας
με ταινία, με μεθόδους βασισμένες σε μια διαφορετική αναλυτική αρχή όπως η
μέθοδος Biuret, ο θολοσιμετρικός προσδιορισμός ή η μέθοδος δέσμευσης
χρωστικής, ή να χρησιμοποιηθούν αυτές οι εναλλακτικές μέθοδοι εξ’ αρχής.
Τα σκληρά καψάκια Neurontin περιέχουν λακτόζη. Ασθενείς με σπάνια
κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στην γαλακτόζη, με έλλειψη λακτάσης
Lapp ή με δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης, δεν θα πρέπει να λαμβάνουν
αυτό το φάρμακο.
4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες
μορφές αλληλεπίδρασης
Υπάρχουν αυθόρμητες και βιβλιογραφικές αναφορές περιστατικών
αναπνευστικής καταστολής και/ή καταστολής σχετιζόμενης με τη χρήση
γκαμπαπεντίνης και οπιοειδών. Σε ορισμένες από αυτές τις αναφορές, οι
συγγραφείς θεωρούν τον συνδυασμό γκαμπαπεντίνης και οπιοειδών, ιδιαίτερα
σε ηλικιωμένους ασθενείς ως σημείο ιδιαίτερου προβληματισμού.
Σε μια μελέτη που περιελάμβανε υγιείς εθελοντές (N=12), όταν ένα καψάκιο
ελεγχόμενης αποδέσμευσης μορφίνης 60 mg χορηγήθηκε 2 ώρες πριν από ένα
καψάκιο γκαμπαπεντίνης 600 mg, η μέση επιφάνεια κάτω από τη καμπύλη
(mean AUC) της γκαμπαπεντίνης αυξήθηκε κατά 44% έναντι της
γκαμπαπεντίνης που χορηγήθηκε χωρίς μορφίνη. Επομένως, οι ασθενείς που
πρέπει να ακολουθούν ταυτόχρονη θεραπεία με οπιοειδή θα πρέπει να
παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία καταστολής του ΚΝΣ, όπως
υπνηλία, καταστολή και αναπνευστική καταστολή, και η δόση της
γκαμπαπεντίνης ή του οπιοειδούς θα πρέπει να μειώνεται ανάλογα.
Δεν παρατηρήθηκε αλληλεπίδραση μεταξύ της γκαμπαπεντίνης και της
φαινοβαρβιτάλης, φαινυτοΐνης, βαλπροϊκού οξέος ή καρβαμαζεπίνης.
Η φαρμακοκινητική σε σταθερή κατάσταση της γκαμπαπεντίνης είναι παρόμοια
σε υγιή άτομα και σε ασθενείς με επιληψία που λαμβάνουν αυτούς τους
αντιεπιληπτικούς παράγοντες.
8
Η συγχορήγηση της γκαμπαπεντίνης με τα από στόματος χορηγούμενα
αντισυλληπτικά, που περιέχουν νοραιθιστερόνη και/ή αιθυνιλοιστραδιόλη, δεν
επηρεάζει τη φαρμακοκινητική σε σταθερή κατάσταση των εν λόγω ουσιών.
Η συγχορήγηση της γκαμπαπεντίνης με αντιόξινα φάρμακα που περιέχουν
αργίλιο και μαγνήσιο, ελαττώνει τη βιοδιαθεσιμότητα της γκαμπαπεντίνης έως
24%. Η γκαμπαπεντίνη συνιστάται να λαμβάνεται το νωρίτερο δύο ώρες μετά
τη χορήγηση των αντιόξινων.
Η νεφρική απέκκριση της γκαμπαπεντίνης δεν μεταβάλλεται από την
προβενεσίδη.
Μία μικρή μείωση στη νεφρική απέκκριση της γκαμπαπεντίνης που
παρατηρείται όταν συγχορηγείται με τη σιμετιδίνη δεν αναμένεται να έχει
κλινική σημασία.
4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία
Εγκυμοσύνη
Κίνδυνος που σχετίζεται γενικά με την επιληψία και τα αντιεπιληπτικά
φαρμακευτικά προϊόντα
Ο κίνδυνος γενετικών ανωμαλιών αυξάνεται κατά ένα παράγοντα 2 - 3 στους
απόγονους των μητέρων που βρίσκονται υπό θεραπεία με ένα αντιεπιληπτικό
φαρμακευτικό προϊόν. Συχνότερα αναφερόμενες είναι η λαγώχειλος, οι
καρδιαγγειακές δυσπλασίες και οι δυσπλασίες του νευρικού σωλήνα. Η
αντιεπιληπτική θεραπεία με πολλαπλά φάρμακα μπορεί να συσχετισθεί με έναν
υψηλότερο κίνδυνο συγγενών δυσπλασιών από ότι η μονοθεραπεία, επομένως
είναι σημαντικό η μονοθεραπεία να εφαρμόζεται όποτε αυτό είναι δυνατόν.
Συμβουλές ειδικών πρέπει να δοθούν σε γυναίκες που είναι πιθανό να μείνουν
έγκυες ή που είναι σε αναπαραγωγική ηλικία και η ανάγκη για αντιεπιληπτική
θεραπεία πρέπει να επανεξετάζεται όταν μια γυναίκα προγραμματίζει να μείνει
έγκυος. Δεν θα πρέπει να γίνεται απότομη διακοπή της αντιεπιληπτικής
θεραπείας δεδομένου κάτι τέτοιο μπορεί να προκαλέσει εμφάνιση κρίσεων,
γεγονός που μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες και για τη μητέρα και για το
παιδί. Σπάνια έχει παρατηρηθεί αναπτυξιακή καθυστέρηση σε παιδιά των
οποίων οι μητέρες έπασχαν από επιληψία. Δεν είναι δυνατό να
διαφοροδιαγνωστεί εάν η αναπτυξιακή καθυστέρηση προκαλείται από
γενετικούς παράγοντες, κοινωνικούς παράγοντες, τη μητρική επιληψία ή την
αντιεπιληπτική θεραπεία.
Κίνδυνος που σχετίζεται με την γκαμπαπεντίνη
Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της γκαμπαπεντίνης σε έγκυες
γυναίκες.
Μελέτες σε πειραματόζωα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική
ικανότητα (βλέπε παράγραφο 5.3). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο
είναι άγνωστος. Η γκαμπαπεντίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη
διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός αν το πιθανό όφελος στη μητέρα υπερκαλύπτει
σαφώς τον ενδεχόμενο κίνδυνο για το έμβρυο.
Δεν μπορεί να εξαχθεί κάποιο σαφές συμπέρασμα για το αν η γκαμπαπεντίνη
σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο συγγενών δυσπλασιών όταν λαμβάνεται κατά
τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, λόγω της ίδιας της επιληψίας και της παρουσίας
9
συγχορηγουμένων αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων κατά τη
διάρκεια κάθε αναφερόμενης εγκυμοσύνης.
Θηλασμός
Η γκαμπαπεντίνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Επειδή η επίδραση στο
βρέφος που θηλάζει είναι άγνωστη, πρέπει να ασκηθεί προσοχή όταν η
γκαμπαπεντίνη χορηγείται σε μια θηλάζουσα μητέρα. Η γκαμπαπεντίνη πρέπει
να χρησιμοποιείται σε θηλάζουσες μητέρες μόνο εάν τα οφέλη υπερκαλύπτουν
σαφώς τους κινδύνους.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχει επίδραση στη γονιμότητα σε μελέτες σε ζώα (βλ. παράγραφο 5.3).
4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών
Η γκαμπαπεντίνη μπορεί να έχει μικρή ή μέτρια επίδραση στην ικανότητα
οδήγησης και χειρισμού μηχανών. Η γκαμπαπεντίνη δρα επί του ΚΝΣ και
μπορεί να προκαλέσει νωθρότητα, ζάλη ή άλλα σχετικά συμπτώματα. Ακόμη
και αν ήταν ελαφρού ή μέτριου βαθμού, αυτές οι ανεπιθύμητες επιδράσεις
μπορεί να είναι δυνητικά επικίνδυνες σε ασθενείς που οδηγούν ή χειρίζονται
μηχανήματα. Αυτό είναι ιδιαίτερα αληθές στην έναρξη της θεραπείας και μετά
την από αύξηση της δόσης.
4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια κλινικών
μελετών που διεξήχθησαν στην επιληψία (συμπληρωματική θεραπεία και
μονοθεραπεία) και τον νευροπαθητικό πόνο παρέχονται σε μία στήλη παρακάτω
σύμφωνα με την κατηγορία και τη συχνότητα εμφάνισης πολύ συχνές (≥1/10),
συχνές (≥1/100 έως 1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως ≤1/100), σπάνιες
(≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000). Όπου μια ανεπιθύμητη
ενέργεια παρατηρήθηκε σε διαφορετικές συχνότητες σε κλινικές μελέτες,
καταχωρήθηκε στην υψηλότερη συχνότητα όπου αναφέρθηκε.
Στον ακόλουθο πίνακα περιλαμβάνονται επιπρόσθετες ενέργειες (σε πλάγια
γραμματοσειρά), βασισμένες σε αναφορές από την εμπειρία μετά την
κυκλοφορία του προϊόντος, με συχνότητα εμφάνισης άγνωστη (η συχνότητα δεν
μπορεί να εκτιμηθεί από τα διαθέσιμα δεδομένα).
Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες
παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Κατηγορία/οργανικ
ό σύστημα
Ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκου
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
Πολύ Συχνές ιογενής λοίμωξη
Συχνές πνευμονία, λοίμωξη αναπνευστικού συστήματος,
λοίμωξη των ουροφόρων οδών, λοίμωξη, μέση
ωτίτιδα
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
Συχνές λευκοπενία
Μη γνωστές
θρομβοπενία
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Όχι συχνές αλλεργικές αντιδράσεις (π.χ. κνίδωση)
Μη γνωστές
σύνδρομο υπερευαισθησίας (μία συστηματική
10
αντίδραση με ποικίλες εκδηλώσεις, οι οποίες
μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, εξάνθημα,
ηπατίτιδα, λεμφαδενοπάθεια, ηωσινοφιλία και
μερικές φορές άλλα σημεία και συμπτώματα),
αναφυλαξία (βλ. παράγραφο 4.4)
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
Συχνές ανορεξία, αυξημένη όρεξη
Όχι συχνές υπεργλυκαιμία (παρατηρείται συχνότερα σε
ασθενείς με διαβήτη)
Σπάνιες
Μη γνωστές
υπογλυκαιμία (παρατηρείται συχνότερα σε
ασθενείς με διαβήτη)
υπονατριαιμία
Ψυχιατρικές διαταραχές
Συχνές
Όχι συχνές
εχθρότητα, σύγχυση και συναισθηματική αστάθεια,
κατάθλιψη, άγχος, νευρικότητα, μη φυσιολογική
σκέψη
διέγερση
Μη γνωστές
ψευδαισθήσεις
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
Πολύ Συχνές υπνηλία, ζάλη, αταξία
Συχνές σπασμοί, υπερκινησίες, δυσαρθρία, αμνησία,
τρόμος, αϋπνία, κεφαλαλγία, αισθήματα όπως
παραισθησία, υπαισθησία, ασυνέργεια, νυσταγμός,
αυξημένα, μειωμένα ή κατηργημένα
αντανακλαστικά
Όχι συχνές υποκινησία, επηρεασμένη διανοητική κατάσταση
Σπάνιες απώλεια συνείδησης
Μη γνωστές
άλλες κινητικές διαταραχές (π.χ. χορειοαθέτωση,
δυσκινησία, δυστονία)
Οφθαλμικές διαταραχές
Συχνές οπτικές διαταραχές όπως αμβλυωπία, διπλωπία
Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
Συχνές ίλιγγος
Μη γνωστές
εμβοές
Καρδιακές διαταραχές
Όχι συχνές αίσθημα παλμών
Αγγειακές διαταραχές
Συχνές υπέρταση, αγγειοδιαστολή
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του
μεσοθωράκιου
Συχνές δύσπνοια, βρογχίτιδα, φαρυγγίτιδα, βήχας,
ρινίτιδα
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Συχνές έμετος, ναυτία, οδοντικές ανωμαλίες, ουλίτιδα,
διάρροια, κοιλιακό άλγος, δυσπεψία,
δυσκοιλιότητα, ξηροστομία ή ξηρότητα του
φάρυγγα, μετεωρισμός
Μη γνωστές
παγκρεατίτιδα
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
Μη γνωστές
ηπατίτιδα, ίκτερος
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Συχνές οίδημα προσώπου, πορφύρα που πολύ συχνά
περιγράφεται ως
μώλωπες που απορρέουν από σωματικό
τραυματισμό, εξάνθημα, κνησμός, ακμή
Μη γνωστές
σύνδρομο Stevens-Johnson, αγγειοοίδημα,
πολύμορφο ερύθημα,
11
αλωπεκία, φαρμακευτικό εξάνθημα με ηωσινοφιλία
και συστηματικά συμπτώματα (βλέπε παράγραφο
4.4)
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού
ιστού
Συχνές αρθραλγία, μυαλγία, οσφυαλγία, μυϊκές
δεσμιδώσεις
Μη γνωστές
ραβδομυόλυση, μυόκλωνος
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
Άγνωστης συχνότητας
οξεία νεφρική ανεπάρκεια, ακράτεια
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
Συχνές ανικανότητα
Μη γνωστές
υπερτροφία μαστού, γυναικομαστία, σεξουαλική
δυσλειτουργία (συμπεριλαμβανομένων μεταβολών
στη λίμπιντο, διαταραχών εκσπερμάτισης και
ανοργασμίας)
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
Πολύ Συχνές κόπωση, πυρετός
Συχνές περιφερικό οίδημα, βάδισμα μη φυσιολογικό,
εξασθένιση, πόνος, αίσθημα κακουχίας, γριπώδες
σύνδρομο
Όχι συχνές γενικευμένο οίδημα
Μη γνωστές
αντιδράσεις λόγω απόσυρσης (κυρίως άγχος,
αϋπνία, ναυτία,
πόνοι, εφίδρωση), θωρακικός πόνος. Αιφνίδιοι
ανεξήγητοι θάνατοι έχουν αναφερθεί ενώ δεν έχει
αποδειχθεί σχέση με τη θεραπεία με
γκαμπαπεντίνη
Παρακλινικές εξετάσεις
Συχνές λευκοκύτταρα (αριθμός λευκοκυττάρων) μειωμένα,
σωματικό βάρος αυξημένο
Όχι συχνές αυξημένες δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας SGOT
(AST), SGPT (ALT) και χολερυθρίνης
Μη γνωστές
κρεατινοφωσφοκινάση αίματος αυξημένη
Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών
Συχνές τυχαίο τραύμα, κάταγμα, εκδορά
Όχι συχνές πτώση
Υπό θεραπεία με την γκαμπαπεντίνη αναφέρθηκαν περιπτώσεις οξείας
παγκρεατίτιδας. Η
αιτιότητα με την γκαμπαπεντίνη δεν είναι ξεκάθαρη (βλέπε παράγραφο 4.4).
Σε ασθενείς υπό αιμοδιύλιση, λόγω νεφρικής ανεπάρκειας τελικού σταδίου,
έχει αναφερθεί μυοπάθεια με αυξημένα επίπεδα κινάσης κρεατίνης.
Λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, μέση ωτίτιδα, σπασμοί και
βρογχίτιδα αναφέρθηκαν
μόνο σε κλινικές μελέτες σε παιδιά. Επιπροσθέτως, σε κλινικές μελέτες σε
παιδιά, αναφέρθηκαν
συχνά επιθετική συμπεριφορά και υπερκινησίες.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση
άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει
τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού
προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής
12
περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες
ενέργειες μέσω:
Ελλάδα
Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων
Μεσογείων 284
GR-15562 Χολαργός, Αθήνα
Τηλ: + 30 21 32040380/337
Φαξ: + 30 21 06549585
Ιστότοπος: http://www.eof.gr
Κύπρος
Φαρμακευτικές Υπηρεσίες
Υπουργείο Υγείας
CY-1475 Λευκωσία
Φαξ: + 357 22608649
Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs
4.9 Υπερδοσολογία
Δεν έχει παρατηρηθεί οξεία, απειλητική για τη ζωή τοξικότητα με
υπερδοσολογίες της γκαμπαπεντίνης έως και τα 49 g. Τα συμπτώματα από
υπερδοσολογία περιλάμβαναν ζάλη, διπλωπία, διαταραχές ομιλίας, νωθρότητα,
απώλεια συνείδησης, λήθαργο και ήπια διάρροια. Όλοι οι ασθενείς ανέρρωσαν
πλήρως μετά από υποστηρικτική θεραπεία. Η μειωμένη απορρόφηση της
γκαμπαπεντίνης, όταν χορηγείται σε υψηλότερες δόσεις, μπορεί να περιορίσει
την απορρόφηση του φαρμάκου σε περίπτωση υπερδοσολογίας και κατά
συνέπεια να ελαχιστοποιηθεί η τοξικότητα από υπερδοσολογία.
Υπερδοσολογία της γκαμπαπεντίνης, ιδίως σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα
κατασταλτικά του ΚΝΣ, μπορούν να οδηγήσουν σε κώμα.
Αν και η γκαμπαπεντίνη μπορεί να απομακρυνθεί με αιμοδιύλιση, βάσει της
προηγούμενης εμπειρίας, κάτι τέτοιο συνήθως δεν απαιτείται. Παρά ταύτα σε
ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, μπορεί να ενδείκνυται η αιμοδιύλιση.
Δεν εντοπίστηκε από στόματος θανατηφόρα δόση της γκαμπαπεντίνης σε
ποντικούς και αρουραίους μετά από χορήγηση δόσεων ως και 8000 mg/kg.
Σημεία οξείας τοξικότητας σε ζώα περιλάμβαναν αταξία, επιβαρυμένη
αναπνοή, πτώση, υποενεργητικότητα, ή διέγερση.
5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα αντιεπιληπτικά Κωδικός ATC: N03 AX
12
Μηχανισμός δράσης
Η γκαμπαπεντίνη εισχωρεί άμεσα στον εγκέφαλο και προλαμβάνει τις
επιληπτικές κρίσεις σε ορισμένο αριθμό ζωικών μοντέλων επιληψίας. Η
γκαμπαπεντίνη δεν έχει συγγένεια ούτε με τον GABAA ούτε με τον GABAB
υποδοχέα, και δεν μεταβάλλει τον μεταβολισμό του GABA. Δεν συνδέεται με
άλλους υποδοχείς νευρομεταβιβαστών του εγκεφάλου και δεν αλληλεπιδρά με
τους διαύλους νατρίου. Η γκαμπαπεντίνη συνδέεται με υψηλή συγγένεια στην
α2δ (άλφα-2-δέλτα) υπομονάδα των τασεοεξαρτώμενων διαύλων ασβεστίου και
υποστηρίζεται ότι η σύνδεση με την α2δ υπομονάδα μπορεί να σχετίζεται με τις
αντιεπιληπτικές δράσεις στα ζώα. Από το διαθέσιμο ευρύ φάσμα δοκιμών δεν
προκύπτουν άλλοι στόχοι φαρμάκου εκτός της α2δ υπομονάδας.
Στοιχεία από διάφορα προκλινικά μοντέλα δείχνουν ότι η φαρμακολογική δράση
της γκαμπαπεντίνης μπορεί να διαμεσολαβηθεί με σύνδεση στην υπομονάδα
13
α2δ μέσω μείωσης της απελευθέρωσης διεγερτικών νευρομεταβιβαστών σε
περιοχές του κεντρικού νευρικού συστήματος. Σε μια τέτοια δράση μπορεί να
οφείλεται η αντιεπιληπτική δράση της γκαμπαπεντίνης. Η συνάφεια αυτών των
δράσεων της γκαμπαπεντίνης με την αντιεπιληπτική δράση στον άνθρωπο δεν
έχει ακόμα καθοριστεί.
Η γκαμπαπεντίνη παρουσιάζει επίσης αποτελεσματικότητα σε διάφορα
προκλινικά ζωικά μοντέλα άλγους. Η ειδική σύνδεση της γκαμπαπεντίνης στην
υπομονάδα α2δ φέρεται να οδηγεί σε αρκετές διαφορετικές δράσεις που μπορεί
να ευθύνονται για την αναλγητική δράση σε ζωικά μοντέλα. Οι αναλγητικές
δράσεις της γκαμπαπεντίνης μπορεί να εντοπιστούν στο νωτιαίο μυελό, καθώς
και στα ανώτερα κέντρα του εγκεφάλου μέσω αλληλεπιδράσεων με
ανασταλτικές κατιούσες οδούς του πόνου. Η συνάφεια αυτών των
προκλινικών ιδιοτήτων με την κλινική δράση στον άνθρωπο είναι άγνωστη.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Μία κλινική δοκιμή συμπληρωματικής θεραπείας των εστιακών επιληπτικών
κρίσεων σε παιδιατρικούς ασθενείς με εύρος ηλικίας από 3 ως 12 ετών,
κατέδειξαν μία αριθμητική αλλά όχι στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς το
ποσοστό ανταπόκρισης κατά 50% προς όφελος της ομάδας γκαμπαπεντίνης σε
σύγκριση με εκείνη του εικονικού φαρμάκου (placebo). Επιπρόσθετες
μεταγενέστερες αναλύσεις των ποσοστών ανταπόκρισης βάσει της ηλικίας δεν
έδειξαν στατιστικά σημαντική επίδραση της ηλικίας, είτε ως συνεχής είτε ως
κατηγορική μεταβλητή (ηλικιακές ομάδες 3-5 και 6-12 ετών). Τα δεδομένα από
αυτή την επιπρόσθετη μεταγενέστερη ανάλυση συνοψίζονται στον παρακάτω
πίνακα:
Ανταπόκριση (≥ 50% Βελτίωση) βάσει Θεραπείας και Ηλικίας MITT*
Πληθυσμός
Ηλικιακή
Κατηγορία
Placebo Γκαμπαπεντίνη P-Τιμή
< 6 Ετών 4/21 (19,0%) 4/17 (23,5%) 0,7362
6 ως 12 Ετών 17/99 (17,2%) 20/96 (20,8%) 0,5144
*Ο τροποποιημένος πληθυσμός με πρόθεση θεραπείας καθορίστηκε ως όλοι οι
ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στο υπό μελέτη φάρμακο οι οποίοι είχαν επίσης
διαθέσιμα αξιολογήσιμα ημερολόγια επιληπτικών κρίσεων για 28 ημέρες κατά
την διάρκεια των αρχικών και των διπλά-τυφλών φάσεων.
5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
Απορρόφηση
Μετά την από στόματος χορήγηση, οι μέγιστες συγκεντρώσεις της
γκαμπαπεντίνης στο πλάσμα παρατηρούνται εντός 2-3 ωρών. Η
βιοδιαθεσιμότητα της γκαμπαπεντίνης (μέρος της δόσης που απορροφάται)
τείνει να μειώνεται με την αύξηση της δόσης. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα
ενός καψακίου 300 mg είναι περίπου 60%. Η τροφή, συμπεριλαμβανομένης
μίας διατροφής υψηλής σε λιπαρά, δεν έχει καμιά κλινικά σημαντική επίδραση
επί της φαρμακοκινητικής της γκαμπαπεντίνης.
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της γκαμπαπεντίνης δεν επηρεάζονται από την
επανειλημμένη χορήγηση του φαρμάκου. Παρ’ ότι, σε κλινικές μελέτες οι
συγκεντρώσεις της γκαμπαπεντίνης στο πλάσμα ήταν γενικώς, μεταξύ 2 μg/mL
και 20 μg/mL, από τις εν λόγω συγκεντρώσεις δεν μπορεί κανείς να προβλέψει
14
την ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα της. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι
δίδονται στον Πίνακα 3.
Πίνακας 3
ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΦΑΡΜΑΚΟΚΙΝΗΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΜΕΤΡΩΝ (%CV)
ΣΤΑΘΕΡΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΓΚΑΜΠΑΠΕΝΤΙΝΗΣ ΚΑΘΕ
ΟΚΤΩ ΩΡΕΣ
Φαρμακοκινητική
παράμετρος
300 mg
(N=7)
400 mg
(N=14)
800 mg
(N=14)
Μέσος Όρος
%CV
Μέσος Όρος
%CV
Μέσος Όρος
%CV
C
max
(μg/mL)
t
max
(ώρες)
Τ1/2 (ώρες)
AUC (0-8)
(μghr/mL)
Ae% (%)
4,02
(24)
2,7
(18)
5,2
(12)
24,8
(24)
ΜΔ
(ΜΔ)
5,74
(38)
2,1
(54)
10,8
(89)
34,5
(34)
47,2
(25)
8,71
(29)
1,6
(76)
10,6
(41)
51,4
(27)
34,4
(37)
C
max
= Μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα σε σταθερή κατάσταση
t
max
= Χρόνος για τη C
max
T1/2 = Χρόνος ημίσειας ζωής
AUC(0-8) = Περιοχή σταθερής κατάστασης κάτω από την καμπύλη
συγκέντρωσης στο πλάσμα -χρόνου από το χρόνο 0 ως 8 ώρες μετά τη δόση
Ae% = Ποσοστό απέκκρισης αμετάβλητης δόσης στα ούρα από το χρόνο 0 ως 8
ώρες μετά τη δόση ΜΔ = Μη Διαθέσιμος
Κατανομή
Η γκαμπαπεντίνη δεν συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος και έχει όγκο
κατανομής 57,7 λίτρα. Σε ασθενείς με επιληψία, οι συγκεντρώσεις της
γκαμπαπεντίνης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) ήταν περίπου 20% των
αναλογούντων σε σταθεροποιημένη κατάσταση συγκεντρώσεων στο πλάσμα. Η
γκαμπαπεντίνη ανιχνεύεται στο μητρικό γάλα των γυναικών που θηλάζουν.
Βιομετασχηματισμός
Δεν υπάρχουν στοιχεία για το μεταβολισμό της γκαμπαπεντίνης στους
ανθρώπους. Η γκαμπαπεντίνη δεν επάγει τα ηπατικά ένζυμα οξειδάσης μεικτής
δράσης τα οποία είναι υπεύθυνα για το μεταβολισμό των φαρμάκων.
Αποβολή
Η γκαμπαπεντίνη απεκκρίνεται αμετάβλητη αποκλειστικώς δια των νεφρών. Η
ημιπερίοδος ζωής της απομάκρυνσης της γκαμπαπεντίνης δεν είναι
δοσοεξαρτώμενη, και κυμαίνεται κατά μέσον όρο, μεταξύ 5 και 7 ωρών.
Σε ηλικιωμένους ασθενείς και σε ασθενείς με διαταραχές της νεφρικής
λειτουργίας, η κάθαρση της γκαμπαπεντίνης από το πλάσμα ελαττώνεται. Η
15
σταθερά απεκκρίσεως της γκαμπαπεντίνης, η κάθαρση από το πλάσμα και η
νεφρική κάθαρση είναι ευθέως ανάλογες με την κάθαρση της κρεατινίνης.
Η γκαμπαπεντίνη απομακρύνεται από το πλάσμα με αιμοδιύλιση. Σε ασθενείς
με επηρεασμένη νεφρική λειτουργία ή σε εκείνους που υποβάλλονται σε
αιμοδιύλιση συνιστάται η προσαρμογή της δοσολογίας (βλέπε παράγραφο 4.2).
Η φαρμακοκινητική της γκαμπαπεντίνης σε παιδιά προσδιορίστηκε σε 50 υγιή
άτομα ηλικίας μεταξύ 1 μηνός και 12 ετών. Γενικά, οι συγκεντρώσεις της
γκαμπαπεντίνης στο πλάσμα σε παιδιά > 5 ετών είναι όμοιες με εκείνες στους
ενήλικες όταν τους δίδεται δόση σε mg/kg. Σε μία φαρμακοκινητική μελέτη σε
24 υγιείς παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας μεταξύ 1 μηνός και 48 μηνών, έχει
παρατηρηθεί μία περίπου 30% χαμηλότερη έκθεση (AUC), χαμηλότερη C
max
και
υψηλότερη αποβολή ανά βάρος σώματος, σε σύγκριση με τα διαθέσιμα
δεδομένα που έχουν αναφερθεί σε παιδιά μεγαλύτερα των 5 ετών.
Γραμμικότητα/ μ η γραμμικότητα
Η βιοδιαθεσιμότητα της γκαμπαπεντίνης (μέρος της δόσης που απορροφάται)
μειώνεται με την αύξηση της δόσης που προσδίδει μη-γραμμικότητα στις
φαρμακοκινητικές παραμέτρους που περιλαμβάνουν την παράμετρο
βιοδιαθεσιμότητας (F) π.χ. Ae%, CL/F, Vd/F. Η φαρμακοκινητική της
απομάκρυνσης (φαρμακοκινητικές παράμετροι που δεν περιλαμβάνουν την F
όπως η CLr και ο T1/2), περιγράφονται καλύτερα δια της γραμμικής
φαρμακοκινητικής. Οι συγκεντρώσεις σε σταθεροποιημένη κατάσταση στο
πλάσμα της γκαμπαπεντίνης είναι δυνατόν να προβλεφθούν από στοιχεία
προερχόμενα από μελέτες εφάπαξ δόσης.
5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια
Καρκινογένεση
Η γκαμπαπεντίνη χορηγήθηκε στη διατροφή σε ποντικούς σε δόσεις των 200,
600 και 2000 mg/kg/ημέρα και σε αρουραίους σε δόσεις 250, 1000 και 2000
mg/kg/ημέρα επί δύο έτη. Υπήρξε στατιστικά σημαντική αύξηση της εμφάνισης
λοβιοειδών αδενοκαρκινωμάτων στο πάγκρεας μόνο στους αρσενικούς
αρουραίους και με την υψηλότερη δόση. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις του
φαρμάκου στο πλάσμα, σε αρουραίους που έλαβαν 2000 mg/kg/ημέρα είναι 10
φορές υψηλότερες από τις συγκεντρώσεις στο πλάσμα στον άνθρωπο όταν
λαμβάνει 3600 mg/ημέρα. Τα λοβιοειδή αδενοκαρκινώματα στο πάγκρεας
αρσενικών αρουραίων είναι χαμηλής κακοήθειας, δεν επηρεάζουν την
επιβίωση, δεν κάνουν μεταστάσεις, δεν επεκτείνονται σε γειτονικούς ιστούς
και ομοίαζαν με εκείνα που παρατηρήθηκαν σε ομάδες ελέγχου που
μελετήθηκαν ταυτόχρονα. Η σημαντικότητα αυτών των λοβιοειδών
αδενοκαρκινωμάτων στους αρσενικούς αρουραίους δεν έχει διευκρινισθεί κατά
πόσο αποτελεί κίνδυνο καρκινογένεσης στον άνθρωπο.
Μεταλλαξιογένεση
Η γκαμπαπεντίνη δεν έδειξε δυναμικό γονιδιοτοξικότητος. Δεν ήταν
μεταλλαξιογόνος σε
in vitro
πρότυπες δοκιμασίες όπου χρησιμοποιήθηκαν
κύτταρα βακτηρίων ή θηλαστικών. Η γκαμπαπεντίνη δεν προκάλεσε
χρωμοσωμικές παρεκκλίσεις διάταξης σε κύτταρα θηλαστικών
in vitro
ή
in vivo
και δεν προκάλεσε την ανάπτυξη μικροπυρήνων στο μυελό των οστών σε
hamsters.
16
Επίδραση στη γ ονιμότητα
Δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες επιδράσεις στη γονιμότητα και
αναπαραγωγή σε αρουραίους, όταν χορηγήθηκαν δόσεις μέχρι 2000 mg/kg
(περίπου πέντε φορές την μέγιστη ημερήσια ανθρώπινη δόση, σε mg/m
2
επιφάνειας σώματος).
Τερατογένεση
Η γκαμπαπεντίνη δεν αύξησε το ποσοστό εμφάνισης δυσπλασιών στο έμβρυο,
σε σύγκριση με ομάδες ελέγχου, σε νεογέννητους ποντικούς, αρουραίους, ή
κουνέλια, μετά από χορήγηση δόσεων μέχρι και 50, 30 ή 25 φορές, αντίστοιχα,
της ημερήσιας δόσης για τον άνθρωπο των 3600 mg (4,5 ή 8 φορές αντίστοιχα,
η ημερήσια ανθρώπινη δόση σε mg/m
2
).
Η γκαμπαπεντίνη προκάλεσε καθυστέρηση στην οστεοποίηση του κρανίου, των
σπονδύλων, των πρόσθιων και οπισθίων άκρων σε τρωκτικά, ενδεικτικών
στοιχείων καθυστέρησης της ανάπτυξης του εμβρύου. Αυτά τα αποτελέσματα
εμφανίστηκαν όταν εγκυμονούντα ποντίκια έλαβαν από στόματος δόσεις 1000
ή 3000 mg/kg/ημέρα κατά τη διάρκεια της οργανογένεσης καθώς και σε
αρουραίους που έλαβαν 2000 mg/kg πριν από και κατά τη διάρκεια του
ζευγαρώματος και κατά τη διάρκεια της κύησης. Οι δόσεις αυτές είναι περίπου
1 έως 5 φορές μεγαλύτερες της ανθρώπινης δόσης των 3600 mg, υπολογισμένες
σε mg/m
2
.
Σε εγκυμονούντα ποντίκια που έλαβαν 500 mg/kg/ημέρα (περίπου 1/2 της
ημερήσιας ανθρώπινης δόσης, υπολογισμένο σε mg/m
2
), δεν παρατηρήθηκαν
επιδράσεις.
Σε αρουραίους που έλαβαν 2000 mg/kg ημέρα σε μελέτη γονιμότητας και
γενικώς αναπαραγωγής, 1500 mg/kg/ημέρα σε μελέτη τερατογένεσης και 500,
1000 και 2000 mg/kg/ημέρα σε περιγεννητική και μεταγεννητική μελέτη,
παρατηρήθηκε αυξημένη συχνότητα υδρορουρητήρος και/ή υδρονέφρωσης. Η
σημασία των ευρημάτων αυτών είναι άγνωστη, αλλά συσχετίσθηκαν με
καθυστερημένη ανάπτυξη. Οι δόσεις αυτές είναι επίσης 1 έως 5 φορές
μεγαλύτερες της ημερήσιας ανθρώπινης δόσης των 3600 mg/kg υπολογισμένες
σε mg/m
2
.
Σε μελέτη τερατογένεσης σε κουνέλια, παρατηρήθηκε αυξημένη συχνότητα
απώλειας εμβρύων μετά την εμφύτευση, όταν χορηγήθηκαν κατά τη διάρκεια
της οργανογένεσης 60, 300 και 1500 mg/kg/ημέρα. Οι δόσεις αυτές περίπου 1/4
έως 8 φορές μεγαλύτερες της ημερήσιας ανθρώπινης δόσης των 3600 mg/kg
υπολογισμένες σε mg/m
2
.
6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
6.1 Κατάλογος εκδόχων
Καψάκια σκληρά
Κάθε σκληρό καψάκιο περιέχει τα ακόλουθα έκδοχα: λακτόζη μονοϋδρική,
άμυλο αραβοσίτου και τάλκης.
Περίβλημα καψακίου: ζελατίνη, ύδωρ κεκαθαρμένο και νάτριο λαουρυλοθειικό.
Τα σκληρά καψάκια 300 mg περιέχουν τις χρωστικές Ε171 (τιτανίου διοξείδιο)
17
και Ε172 (σιδήρου οξείδιο κίτρινο) και τα σκληρά καψάκια 400 mg περιέχουν
τις χρωστικές Ε171 (τιτανίου διοξείδιο) και Ε172 (σιδήρου οξείδιο κόκκινο).
Το μελάνι εκτύπωσης που χρησιμοποιείται σε όλα τα καψάκια περιέχει κόμμεα
λάκκας, E171 (τιτανίου διοξείδιο) και Ε132 (άλας αλουμινίου του
ινδικοκαρμινίου).
Επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία
Πυρήνας δισκίου: Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει τα
ακόλουθα έκδοχα: πολοξαμερή 407 (αιθυλενοξείδιο και προπυλενοξείδιο),
κοποβιδόνη, άμυλο αραβοσίτου, στεατικό μαγνήσιο
Σύνθεση επικάλυψης: Opadry λευκό YS-1-18111, υδροξυπροπυλοκυτταρίνη,
τάλκης.
Στιλβωτικό μέσο: κηρός καντελίλα.
6.2 Ασυμβατότητες
Δεν εφαρμόζεται.
6.3 Διάρκεια ζωής
Καψάκια σκληρά: 3 χρόνια.
Επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: 2 χρόνια.
6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά την φύλαξη του προϊόντος
Καψάκια σκληρά: Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 30° C.
Επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία
μεγαλύτερη των 25° C.
6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη
Καψάκια σκληρά: συσκευασίες κυψέλης (blister) από PVC/PVDC/αλουμίνιο
Διατίθενται σε συσκευασίες των 20, 30, 50, 60, 84, 90, 98, 100, 200, 500, 1000
καψακίων.
Επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: συσκευασίες κυψέλης (blister) από
PVC/PE/PVDC/αλουμίνιο ή PVC/PVDC/αλουμίνιο.
Διατίθενται σε συσκευασίες των 20, 30, 45, 50, 60, 84, 90, 100, 200, 500
δισκίων.
Μπορεί να μη κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης
Καμία ειδική υποχρέωση.
7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
PŠzer Ελλάς A.E.,
Λ. Μεσογείων 243,
154 51 Ν. Ψυχικό
Τηλ.: 210 6785800
18
Κύπρος - Τοπικός αντιπρόσωπος:
PŠzer Ελλάς A.E. (CYPRUS BRANCH),
Λ. Διγενή Ακρίτα 57,
1070, Λευκωσία, Κύπρος
Τηλ.: +357 22 817690
8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
ΕΛΛΑΔΑ
Καψάκια:
Neurontin 300 mg: 26441/9-4-2009
Neurontin 400 mg: 26442/9-4-2009
Δισκία:
Neurontin 600 mg: 26443/9-4-2009
Neurontin 800 mg: 26444/9-4-2009
ΚΥΠΡΟΣ
Καψάκια:
Neurontin 300 mg: 17445
Neurontin 400 mg: 17446
9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ
ΕΛΛΑΔΑ
Καψάκια:
Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 27 Απριλίου 1995
Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 9 Απριλίου 2009
Δισκία:
Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 20 Δεκεμβρίου 2002
Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 9 Απριλίου 2009
ΚΥΠΡΟΣ
Καψάκια:
Neurontin 300 mg:
Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 17 Νοεμβρίου 1997
Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 19 Φεβρουαρίου 2010
Neurontin 400 mg:
Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 17 Νοεμβρίου 1997
Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 19 Φεβρουαρίου 2010
10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
19