SPC - Περίληψη χαρακτηριστικών ZEMPLAR SOFT.CAPS 1MCG/CAP BTx28 (BLIST 4x7)

eRx.gr

|Αρχική|

|Σκεύασμα|

SPC : ZEMPLAR SOFT.CAPS 1MCG/CAP BTx28 (BLIST 4x7)

ES/H/0113/02, 03/IB/076

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

ES/H/0113/02, 03/IB/076

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Zemplar 1 μικρογραμμάριο καψάκια, μαλακά

Zemplar 2 μικρογραμμάρια καψάκια, μαλακά

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Κάθε καψάκιο Zemplar 1 μικρογραμμάριο περιέχει 1 μικρογραμμάριο

παρικαλσιτόλης.

Κάθε καψάκιο Zemplar 2 μικρογραμμάρια περιέχει 2 μικρογραμμάρια

παρικαλσιτόλης.

Έκδοχο μ :ε γνωστές δράσεις

Κάθε καψάκιο Zemplar 1 μικρογραμμάριο περιέχει 0,71 mg αιθανόλης.

Κάθε καψάκιο Zemplar 2 μικρογραμμάρια περιέχει 1,42 mg αιθανόλης.

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλέπε παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Καψάκιο, μαλακό

Καψάκιο 1 μικρογραμμαρίου: οβάλ, γκρι χρώματος μαλακό καψάκιο

προτυπωμένο με το λογότυπο «

» και «ZA».

Καψάκιο 2 μικρογραμμαρίων: οβάλ, πορτοκαλί-καφέ χρώματος μαλακό

καψάκιο προτυπωμένο με το λογότυπο «

» και «ZF».

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Το Zemplar ενδείκνυται σε ενήλικες ασθενείς για την πρόληψη και τη θεραπεία

του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού σε ασθενείς με χρόνια νεφρική

ανεπάρκεια (χρόνια νεφρική νόσος Σταδίου 3 και 4) και με χρόνια νεφρική

ανεπάρκεια που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση (χρόνια

νεφρική νόσος Σταδίου 5).

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Δοσολογία

Χρόνια Νεφρική Νόσος (ΧΝΝ) Σταδίου 3 και 4

Το Zemplar πρέπει να χορηγείται εφάπαξ ημερησίως, είτε ημερησίως ή τρεις

φορές την εβδομάδα λαμβανόμενο κάθε δεύτερη μέρα.

Αρχική Δόση

Η αρχική δόση βασίζεται στα επίπεδα ακέραιης παραθορμόνης προ της

ES/H/0113/02, 03/IB/076

θεραπείας (iPTH).

Πίνακας 1. Αρχική Δόση

Αρχικά επίπεδα

iPTH

Ημερήσια Δόση

Δόση Τρεις Φορές

την Εβδομάδα

≤ 500 pg/ml (56 pmol/l) 1 μικρογραμμάριο 2 μικρογραμμάρια

> 500 pg/ml (56 pmol/l) 2 μικρογραμμάρια 4 μικρογραμμάρια

Να χορηγείται όχι συχνότερα από κάθε δεύτερη ημέρα

Ρύθμιση της δόσης

Η δοσολογία πρέπει να εξατομικεύεται βάσει των επιπέδων iPTH του ορού ή

του πλάσματος, με παρακολούθηση του ασβεστίου και του φωσφόρου του ορού.

Ο Πίνακας 2 παρουσιάζει μια προτεινόμενη προσέγγιση για τη ρύθμιση της

δόσης.

Πίνακας 2. Ρύθμιση της δόσης

Επίπεδα iPTH σε σχέση

με τα αρχικά (προ της

θεραπείας)

Ρύθμιση της Δόσης σε

Διαστήματα 2 έως 4 Εβδομάδων

Ημερήσια Δόση

Δόση Τρεις

Φορές την

Εβδομάδα

Τα ίδια ή αυξημένα

Αύξηση

1 μικρογραμμάριο

Αύξηση

2 μικρογραμμάρια

Μειωμένα κατά < 30%

Μειωμένα κατά ≥30%,

≤60%

Διατήρηση Διατήρηση

Μειωμένα > 60%

Μείωση

1 μικρογραμμάριο

Μείωση

2 μικρογραμμάρια

iPTH < 60 pg/ml (7 pmol/l)

Να χορηγείται όχι συχνότερα από κάθε δεύτερη ημέρα.

Εάν ο ασθενής λαμβάνει τη χαμηλότερη δόση στο ημερήσιο ή στο

τρεις φορές την εβδομάδα σχήμα και απαιτείται μείωση της

δόσης, η συχνότητα της δοσολογίας μπορεί να μειωθεί.

Πρέπει να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα ασβεστίου του ορού μετά την

έναρξη της θεραπείας και κατά τη διάρκεια των περιόδων ρύθμισης της δόσης.

Εάν παρατηρηθεί υπερασβεστιαιμία ή επιμένοντα αυξημένα επίπεδα του

γινομένου ασβεστίου-φωσφορικών άνω των 55 mg

/dl

(4,4 mmol

), η δόση

δεσμευτικών του φωσφόρου που περιέχουν ασβέστιο πρέπει να μειώνεται ή να

διακόπτεται. Εναλλακτικά, η δόση του Zemplar μπορεί να μειωθεί ή να

διακοπεί προσωρινά. Εάν διακοπεί, το φάρμακο πρέπει να ξεκινά εκ νέου σε

χαμηλότερη δόση, όταν το ασβέστιο του ορού και το γινόμενο ασβεστίου-

φωσφορικών είναι στο αποδεκτό εύρος.

Χρόνια Νεφρική Νόσος (ΧΝΝ), Στάδιο 5

Το Zemplar πρέπει να χορηγείται τρεις φορές την εβδομάδα κάθε δεύτερη

ημέρα.

Αρχική Δόση

Η αρχική δόση του Zemplar σε μικρογραμμάρια βασίζεται σε εύρος iPTH από

ES/H/0113/02, 03/IB/076

αρχικά επίπεδα (pg/ml)/60 [(pmol/l)/7], έως μέγιστη αρχική δόση των 32

μικρογραμμαρίων.

Ρύθμιση της δόσης

Η επακόλουθη δόση πρέπει να εξατομικεύεται και να βασίζεται στα επίπεδα

iPTH, ασβεστίου του ορού και φωσφόρου του ορού. Μια προτεινόμενη ρύθμιση

της δόσης των καψακίων παρικαλσιτόλης βασίζεται στον παρακάτω τύπο:

Ρύθμιση της δόσης (μικρογραμμάρια) = πιο πρόσφατα επίπεδα iPTH (pg/ml)

Ρύθμιση της δόσης (μικρογραμμάρια) = πιο πρόσφατα επίπεδα iPTH (pmol/l)

Πρέπει να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου του

ορού μετά την έναρξη της θεραπείας, κατά τη διάρκεια περιόδων ρύθμισης και

μετά από συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων Ρ450 3Α. Εάν παρατηρηθεί

αυξημένο επίπεδο ασβεστίου ή αυξημένο γινόμενο Ca x P και ο ασθενής είναι

υπό δεσμευτικά φωσφόρου που περιέχουν ασβέστιο, η δόση του δεσμευτικού

μπορεί να μειωθεί ή να διακοπεί ή μπορεί να γίνει μετάταξη του ασθενούς σε

κάποιο δεσμευτικό φωσφόρου που δεν περιέχει ασβέστιο.

Εάν το ασβέστιο του ορού > 11,0 mg/dl (2,8 mmol/l) ή το Ca × P > 70 mg

/dl

(5,6 mmol

) ή η iPTH  150 pg/ml, η δόση πρέπει να μειωθεί κατά 2 έως 4

μικρογραμμάρια σε σχέση με αυτή που υπολογίστηκε από την πιο πρόσφατη

iPTH/60 (pg/ml) [iPTH/7 (pmol/l)]. Εάν απαιτείται επιπρόσθετη ρύθμιση, η δόση

των καψακίων παρικαλσιτόλης πρέπει να μειώνεται ή να διακόπτεται μέχρις

ότου αυτές οι παράμετροι επανέλθουν σε φυσιολογικά όρια.

Ενόσω η iPTH προσεγγίζει το αποδεκτό εύρος (150-300 pg/ml), μπορεί να είναι

απαραίτητες μικρές, εξατομικευμένες ρυθμίσεις της δόσης προκειμένου να

επιτευχθεί σταθερή iPTH. Σε περιπτώσεις όπου η παρακολούθηση των iPTH, Ca

ή P πραγματοποιείται λιγότερο συχνά από μία φορά την εβδομάδα, μπορεί να

δικαιολογηθεί μια πιο ήπια αναλογία αρχικής δόσης και δόσης ρύθμισης.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηπατική Δυσλειτουργία:

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική

δυσλειτουργία.

Δεν υπάρχει εμπειρία σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε

παράγραφο 5.2).

Μεταμόσχευση νεφρού:

Οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού, με χρόνια νεφρική

νόσο σταδίου 3 και 4 και δευτερογενή υπερπαραθυρεοειδισμό δεν είχαν

μελετηθεί σε κλινικές μελέτες φάσης 3. Με βάση τη δημοσιευμένη

βιβλιογραφία, η αρχική δόση και ο αλγόριθμος της τιτλοποίησης της δόσης για

ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση, με χρόνια νεφρική νόσο

σταδίου 3 και 4 και δευτερογενή υπερπαραθυρεοειδισμό είναι ίδιες με αυτές

των μη μεταμοσχευμένων ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο σταδίου 3 και 4 και

δευτερογενή υπερπαραθυρεοειδισμό. Τα επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου του

ορού πρέπει να παρακολουθούνται στενά μετά την έναρξη, κατά τις περιόδους

ES/H/0113/02, 03/IB/076

της τιτλοποίησης της δόσης και με τη συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων του

κυτοχρώματος Ρ450 3Α.

Παιδιατρικός πληθυσμός:

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των καψακίων Zemplar σε παιδιά

ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί.

Τα παρόντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στην παράγραφο 5.1 αλλά δε

μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.

Ηλικιωμένοι:

Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην ασφάλεια και την

αποτελεσματικότητα μεταξύ ηλικιωμένων ασθενών (65 – 75 ετών) σε σχέση με

τους νεότερους ασθενείς, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο

μεγαλύτερης ευαισθησίας κάποιων ηλικιωμένων ατόμων.

Τρόπος χορήγησης

Το Zemplar μπορεί να ληφθεί με ή χωρίς τροφή.

4.3 Αντενδείξεις

Η παρικαλσιτόλη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με ένδειξη τοξικότητας

στη βιταμίνη D, υπερασβεστιαιμία ή υπερευαισθησία στην παρικαλσιτόλη ή σε

κάποιο από τα έκδοχα 6.1που αναφέρονται στην παράγραφο .

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Η υπερβολική καταστολή της παραθορμόνης μπορεί να επιφέρει αυξήσεις στα

επίπεδα ασβεστίου του ορού και μπορεί να οδηγήσει σε οστική νόσο χαμηλής

εναλλαγής (low-turnover). Απαιτείται παρακολούθηση των ασθενών και

εξατομικευμένη ρύθμιση της δόσης προκειμένου να επιτευχθούν κατάλληλα

φυσιολογικά τελικά επίπεδα.

Εάν αναπτυχθεί κλινικά σημαντική υπερασβεστιαιμία και ο ασθενής λαμβάνει

κάποιο δεσμευτικό φωσφόρου που περιέχει ασβέστιο, η δόση του τελευταίου

πρέπει να μειώνεται ή να διακόπτεται.

Χρόνια υπερασβεστιαιμία μπορεί να σχετίζεται με γενικευμένη αγγειακή

αποτιτάνωση και αποτιτάνωση άλλων μαλακών μορίων.

Τα φωσφορικά ή σχετιζόμενα με βιταμίνη D φαρμακευτικά προϊόντα δεν πρέπει

να λαμβάνονται ταυτόχρονα με παρικαλσιτόλη λόγω αυξημένου κινδύνου

υπερασβεστιαιμίας και αύξησης του γινομένου Ca × P (βλέπε παράγραφο 4.5).

H τοξικότητα της δακτυλίτιδας ενισχύεται από υπερασβεστιαιμία

οποιασδήποτε αιτιολογίας, γι’ αυτό πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν η

δακτυλίτιδα συνταγογραφείται ταυτόχρονα με παρικαλσιτόλη (βλέπε

παράγραφο 4.5).

Σε ασθενείς σταδίου πριν την αιμοκάθαρση, η παρικαλσιτόλη, όπως και οι

άλλοι ενεργοποιητές υποδοχέων βιταμίνης D, μπορεί να αυξήσει την κρεατινίνη

ορού (και κατά συνέπεια να μειώσει τον εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής

διήθησης [eGFR]) χωρίς να αλλάξει τον πραγματικό ρυθμό σπειραματικής

διήθησης (GFR).

Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή κατά τη συγχορήγηση παρικαλσιτόλης με

κετοκοναζόλη (βλέπε παράγραφο 4.5).

ES/H/0113/02, 03/IB/076

Προειδοποιήσεις για τα έκδοχα:

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει μικρές ποσότητες αιθανόλης (αλκοόλη),

κάτω των 100 mg ανά καψάκιο του 1 mcg και των 2 mcg, η οποία μπορεί να

είναι επιβλαβής σε ασθενείς που πάσχουν από αλκοολισμό (ανατρέξτε στις

παραγράφους 2 και 4.2). Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε έγκυες ή θηλάζουσες

γυναίκες, παιδιά και ομάδες υψηλού κινδύνου όπως ασθενείς με ηπατική νόσο

ή επιληψία.

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες

μορφές αλληλεπίδρασης

Κετοκοναζόλη: Είναι γνωστό ότι η κετοκοναζόλη είναι ένας μη ειδικός

αναστολέας διαφόρων ενζύμων του κυτοχρώματος Ρ450. Τα διαθέσιμα

in vivo

και

in vitro

δεδομένα υποδεικνύουν ότι η κετοκοναζόλη μπορεί να αλληλεπιδρά

με ένζυμα τα οποία είναι υπεύθυνα για το μεταβολισμό της παρικαλσιτόλης και

άλλων ανάλογων της βιταμίνης D. Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν η

παρικαλσιτόλη χορηγείται με κετοκοναζόλη. Έχει μελετηθεί η επίδραση

πολλαπλών δόσεων κετοκοναζόλης χορηγούμενων ως 200 mg δύο φορές

ημερησίως (BID) για 5 ημέρες στη φαρμακοκινητική του καψακίου

παρικαλσιτόλης σε υγιή άτομα. Η Cmax της παρικαλσιτόλης επηρεάστηκε

ελάχιστα, αλλά η AUC

0-∞

περίπου διπλασιάστηκε παρουσία της κετοκοναζόλης.

Η μέση ημιπερίοδος ζωής της παρικαλσιτόλης ήταν 17,0 ώρες παρουσία

κετοκοναζόλης συγκριτικά με 9,8 ώρες όταν η παρικαλσιτόλη χορηγήθηκε

μεμονωμένα (βλέπε ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ Παράγραφο 4.4). Τα αποτελέσματα αυτής

της μελέτης υποδεικνύουν ότι μετά από χορήγηση παρικαλσιτόλης είτε από του

στόματος ή ενδοφλεβίως, η μέγιστη ενίσχυση της AUC

INF

της παρικαλσιτόλης

από κάποια αλληλεπίδραση με την κετοκοναζόλη δεν είναι πιθανό να είναι

μεγαλύτερη από περίπου δύο φορές.

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί συγκεκριμένες μελέτες αλληλεπιδράσεων. H

τοξικότητα της δακτυλίτιδας ενισχύεται από την υπερασβεστιαιμία

οποιασδήποτε αιτιολογίας, γι’ αυτό πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν η

δακτυλίτιδα συνταγογραφείται ταυτόχρονα με παρικαλσιτόλη.

Τα φωσφορικά ή σχετιζόμενα με βιταμίνη D φαρμακευτικά προϊόντα δεν πρέπει

να λαμβάνονται ταυτόχρονα με παρικαλσιτόλη λόγω αυξημένου κινδύνου

υπερασβεστιαιμίας και αύξησης του γινομένου Ca × P (βλέπε παράγραφο 4.4).

Υψηλές δόσεις σκευασμάτων που περιέχουν ασβέστιο ή θειαζιδικά διουρητικά

μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο υπερασβεστιαιμίας.

Σκευάσματα που περιέχουν μαγνήσιο (π.χ. αντιόξινα) δεν πρέπει να

λαμβάνονται ταυτόχρονα με σκευάσματα βιταμίνης D, διότι μπορεί να

παρατηρηθεί υπερμαγνησιαιμία.

Σκευάσματα που περιέχουν αργίλιο (π.χ. αντιόξινα, δεσμευτικά φωσφόρου) δεν

πρέπει να χορηγούνται χρόνια με φαρμακευτικά προϊόντα βιταμίνης D,

δεδομένου ότι μπορεί να παρατηρηθούν αυξημένα επίπεδα αργιλίου στο αίμα

και τοξικότητα στα οστά από αργίλιο.

Σκευάσματα που επιβραδύνουν την απορρόφηση λιποδιαλυτών βιταμινών,

όπως η χολεστυραμίνη, ενδέχεται να αλληλεπιδράσουν με την απορρόφηση των

καψακίων Zemplar.

4.6 Kύηση και γαλουχία

ES/H/0113/02, 03/IB/076

μΕγκυ οσύνη

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της παρικαλσιτόλης σε έγκυες

γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική

ικανότητα (βλέπε παράγραφο 5.3). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο

είναι άγνωστος, συνεπώς η παρικαλσιτόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται

εκτός εάν κρίνεται σαφώς απαραίτητο.

μΘηλασ ός

Δεν είναι γνωστό εάν η παρικαλσιτόλη περνά στο ανθρώπινο γάλα. Μελέτες σε

ζώα έχουν καταδείξει απέκκριση της παρικαλσιτόλης ή των μεταβολιτών της

στο μητρικό γάλα, σε μικρές ποσότητες. Η απόφαση σχετικά με τη

συνέχιση/διακοπή του θηλασμού ή τη συνέχιση/διακοπή της θεραπείας με

Zemplar πρέπει να ληφθεί εξετάζοντας το όφελος του θηλασμού του παιδιού

και του οφέλους της θεραπείας με Zemplar στη μητέρα.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών

Το Zemplar έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού

μηχανών.

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Περίληψη του προφίλ ασφαλείας

Η ασφάλεια των καψακίων παρικαλσιτόλης έχει αξιολογηθεί σε τρεις 24-

εβδομάδων, διπλές-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρικές

κλινικές δοκιμές οι οποίες περιλάμβαναν 220 ασθενείς με Χρόνια Νεφρική

Νόσο, Σταδίου 3 και 4 και σε μια 12-εβδομάδων, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με

εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική κλινική δοκιμή η οποία περιλάμβανε 88

ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Νόσο, Σταδίου 5. Επιπλέον, υπάρχει εμπειρία μετά

την κυκλοφορία με καψάκια παρικαλσιτόλης από δύο πρόσθετες μελέτες. Οι

πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς που έλαβαν

θεραπεία με παρικαλσιτόλη ήταν η υπερασβεστιαιμία και η αύξηση των

επιπέδων γινομένου ασβεστίου – φωσφορικών.

Στις κλινικές δοκιμές Σταδίου 3/4 και Σταδίου 5, μελετήθηκε η συχνότητα

εμφάνισης της υπερασβεστιαιμίας για το Zemplar (3/167, 2%) έναντι εικονικού

φαρμάκου (0/137, 0%) και της αύξησης των επιπέδων γινομένου ασβεστίου –

φωσφορικών για το Zemplar (19/167, 11 %) έναντι εικονικού φαρμάκου (8/137,

6%).

Πίνακας ανεπιθύμητων αντιδράσεων

Όλες οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις που σχετίζονται με τα καψάκια Zemplar

παρατίθενται στον Πίνακα 3 σύμφωνα με την κατά MedDRA Κατηγορία

Οργάνου Συστήματος, τον Προτιμώμενο Όρο και τη συχνότητα εμφάνισης.

Χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες κατηγορίες συχνότητας εμφάνισης: πολύ

συχνές (1/10)˙ συχνές (1/100 έως <1/10)˙ όχι συχνές (1/1.000 έως <1/100)˙

σπάνιες (1/10.000 έως <1/1.000)˙ πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν

μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Πίνακας 3.

Ανεπιθύμητες αντιδράσεις που αναφέρονται με τα Καψάκια Zemplar σε

Κλινικές Μελέτες και από την Εμπειρία Μετά την Κυκλοφορία

ES/H/0113/02, 03/IB/076

Κατηγορία Οργάνου

Συστήματος

Συχνότητα

εμφάνισης

Ανεπιθύμητη

Αντίδραση

Λοιμώξεις και

παρασιτώσεις

Όχι συχνή Πνευμονία

Διαταραχές του

ανοσοποιητικού

συστήματος

Όχι συχνή Υπερευαισθησία

Μη γνωστή Αγγειοοίδημα, οίδημα

λάρυγγα

Διαταραχές του

ενδοκρινικού συστήματος

Όχι συχνή Υποπαραθυρεοειδισμός

Διαταραχές του

μεταβολισμού και της

θρέψης

Συχνή Υπερασβεστιαιμία

Όχι συχνή Όρεξη μειωμένη,

υπερφωσφαταιμία,

υπασβεστιαιμία

Διαταραχές του νευρικού

συστήματος

Όχι συχνή Ζάλη, δυσγευσία

Καρδιακές διαταραχές Όχι συχνή Αίσθημα παλμών

Διαταραχές του

γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνή Κοιλιακή δυσφορία, άλγος

άνω κοιλιακής χώρας,

δυσκοιλιότητα, διάρροια,

ξηροστομία,

γαστροοισοφαγική

παλινδρόμηση, ναυτία,

έμετος

Διαταραχές του δέρματος

και του υποδόριου ιστού

Όχι συχνή Ακμή, κνησμός, εξάνθημα,

κνίδωση

Διαταραχές του

μυοσκελετικού συστήματος

και του συνδετικού ιστού

Όχι συχνή Μυϊκοί σπασμοί, μυαλγία

Διαταραχές του

αναπαραγωγικού

συστήματος και του μαστού

Όχι συχνή Ευαισθησία μαστού

Γενικές διαταραχές και

καταστάσεις της οδού

χορήγησης

Όχι συχνή Εξασθένιση, αίσθημα

κακουχίας, οίδημα

περιφερικό, άλγος

Παρακλινικές εξετάσεις Συχνή Γινόμενο ασβεστίου-

φωσφορικών αυξημένο

Όχι συχνή Κρεατινίνη αίματος

αυξημένη

†

, ηπατικά

ένζυμα µη φυσιολογικά

Οι συχνότητες των ανεπιθύμητων αντιδράσεων από την μετά την κυκλοφορία

εμπειρία δε μπορούν να εκτιμηθούν και αναφέρονται ως «Μη γνωστές»

†

Αυτή η ανεπιθύμητη ενέργεια έχει παρατηρηθεί σε μελέτες σε ασθενείς πριν

την αιμοκάθαρση (βλέπε επίσης παράγραφο 4.4).

μ μ Αναφορά πιθανολογού ενων ανεπιθύ ητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση

άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει

τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού

προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής

περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες

ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς: Εθνικός Οργανισμός

Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα. Τηλ: +30 213

ES/H/0113/02, 03/IB/076

2040380/337, Φαξ: +30 210 6549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr.

4.9 Υπερδοσολογία

Η υπερβολική χορήγηση καψακίων Zemplar μπορεί να προκαλέσει

υπερασβεστιαιμία, υπερασβεστιουρία, υπερφωσφαταιμία και υπερβολική

καταστολή της παραθορμόνης. Υψηλή πρόσληψη ασβεστίου και φωσφόρου

ταυτόχρονα με καψάκια Zemplar μπορεί να οδηγήσει σε παρόμοιες ανωμαλίες.

Η θεραπεία ασθενών με κλινικά σημαντική υπερασβεστιαιμία συνίσταται σε

άμεση μείωση της δόσης ή διακοπή της θεραπείας με παρικαλσιτόλη και

περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλή σε ασβέστιο, διακοπή των συμπληρωμάτων

ασβεστίου, κινητοποίηση του ασθενούς, προσοχή στις διαταραχές του

ισοζυγίου υγρών και ηλεκτρολυτών, αξιολόγηση των ηλεκτροκαρδιογραφικών

ανωμαλιών (κρίσιμη σε ασθενείς που λαμβάνουν δακτυλίτιδα) και

αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση με διάλυμα χωρίς ασβέστιο, όπως

ενδείκνυται.

Τα σημεία και συμπτώματα δηλητηρίασης με βιταμίνη D σχετιζόμενης με

υπερασβεστιαιμία περιλαμβάνουν:

Πρώιμα: Αδυναμία, κεφαλαλγία, υπνηλία, ναυτία, έμετος, ξηροστομία,

δυσκοιλιότητα, μυαλγία, αρθραλγία και μεταλλική γεύση.

Όψιμα: Ανορεξία, απώλεια σωματικού βάρους, επιπεφυκίτιδα (ασβεστοποιός),

παγκρεατίτιδα, φωτοφοβία, ρινόρροια, κνησμός, υπερθερμία, μειωμένη

γενετήσια ορμή, αυξημένο άζωτο ουρίας αίματος (BUN), υπερχοληστερολαιμία,

αυξημένα AST και ΑLT, έκτοπη ασβεστοποίηση, υπέρταση, καρδιακές

αρρυθμίες, υπνηλία, θάνατος και σπάνια εμφανής (ή απροκάλυπτη) ψύχωση.

Τα επίπεδα ασβεστίου του ορού πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά μέχρις

ότου να επιτευχθούν φυσιολογικά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα.

Η παρικαλσιτόλη δεν απομακρύνεται σημαντικά με την αιμοκάθαρση.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαραθυρεοειδικοί παράγοντες, Κωδικός

ATC: H05BX02.

Μηχανισμός Δράσης

Η παρικαλσιτόλη είναι μια συνθετική, βιολογικά ενεργή βιταμίνη D, ανάλογο

της καλσιτριόλης με υποκαταστάσεις στην παράπλευρη αλυσίδα (D

) και στον

Α (19-nor) δακτύλιο. Σε αντίθεση με την καλσιτριόλη, η παρικαλσιτόλη είναι

ένας εκλεκτικός ενεργοποιητής του υποδοχέα της βιταμίνης D (VDR). Η

παρικαλσιτόλη ενεργοποιεί εκλεκτικά τους VDR στους παραθυρεοειδείς αδένες

χωρίς την αύξηση των VDR στο έντερο και είναι λιγότερο ενεργή στην οστική

απορρόφηση. Η παρικαλσιτόλη επίσης ενεργοποιεί τον υποδοχέα ασβεστίου

στους παραθυρεοειδείς αδένες. Σαν αποτέλεσμα, η παρικαλσιτόλη μειώνει τα

επίπεδα της παραθορμόνης (PTH) αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό των

παραθυρεοειδικών κυττάρων και μειώνοντας τη σύνθεση και την έκκριση της

PTH, επιδρώντας ελάχιστα στα επίπεδα του ασβεστίου και του φωσφόρου και

μπορεί να δρα κατευθείαν στα κύτταρα των οστών ώστε να διατηρήσει τον

ES/H/0113/02, 03/IB/076

όγκο των οστών και να αυξήσει τις επιφάνειες επιμετάλλωσης. Η διόρθωση

των μη φυσιολογικών επίπεδων PTH, με την ομαλοποίηση της ομοιόστασης του

ασβεστίου και του φωσφόρου, είναι πιθανό να εμποδίσει ή να θεραπεύσει τη

μεταβολική οστική νόσο που σχετίζεται με τη χρόνια νεφρική νόσο.

Κλινική Αποτελεσματικότητα

Χρόνια Νεφρική Νόσος, Στάδια 3-4

Το πρωτεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας τουλάχιστον δύο συνεχών

μειώσεων ≥ 30% από τα αρχικά επίπεδα της iPTH επιτεύχθηκε στο 91% των

ασθενών υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης και στο 13% των ασθενών

υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο (p<0,001). Η οστική αλκαλική φωσφατάση

του ορού όπως και η οστεοκαλσίνη ορού, μειώθηκαν σημαντικά (p<0,001) σε

ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης συγκριτικά με το εικονικό

φάρμακο, γεγονός το οποίο σχετίζεται με διόρθωση στον υψηλό οστικό

μεταβολισμό λόγω του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού. Δεν

ανιχνεύτηκε καμία επιδείνωση στις παραμέτρους της νεφρικής λειτουργίας του

εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης (μέσω του τύπου MDRD) και

στην κρεατινίνη του ορού σε ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια

παρικαλσιτόλης συγκριτικά με τους ασθενείς υπό θεραπεία με εικονικό

φάρμακο. Σημαντικά περισσότεροι ασθενείς υπό θεραπεία με καψάκια

παρικαλσιτόλης εμφάνισαν μείωση στην πρωτεΐνη ούρων, συγκριτικά με τους

ασθενείς υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο, όπως αυτή μετρήθηκε με

ημιποσοτική μέθοδο.

Χρόνια νεφρική νόσος, Στάδιο 5

Το πρωτεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας τουλάχιστον δύο συνεχών

μειώσεων ≥30% από τα αρχικά επίπεδα της iPTH επιτεύχθηκε στο 88% των

ασθενών υπό θεραπεία με καψάκια παρικαλσιτόλης και στο 13% των ασθενών

υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο (p<0,001).

Παιδιατρικά κλινικά στοιχεία με ενέσιμο Zemplar ( IV )

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Zemplar IV εξετάστηκαν σε μια 12

εβδομάδων, τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο

μελέτη 29 παιδιατρικών ασθενών, ηλικίας 5-19 ετών, με τελικό στάδιο

νεφρικής νόσου υπό αιμοκάθαρση. Οι έξι νεότεροι ασθενείς υπό θεραπεία με

Zemplar IV στη μελέτη ήταν 5-12 ετών. Η αρχική δόση του Zemplar IV ήταν

0,04 mcg/kg 3 φορές την εβδομάδα, βάσει αρχικού επιπέδου iPTH μικρότερου

από 500 pg/ml ή 0,08 mcg/kg 3 φορές την εβδομάδα βάσει αρχικού επιπέδου

iPTH  500 pg/ml, αντιστοίχως. Η δόση του Zemplar IV ρυθμίστηκε σε αυξήσεις

των 0,04 mcg/kg βάσει των επιπέδων της iPTH στον ορό, του ασβεστίου, και

του γινομένου Ca x P. To 67% των ασθενών υπό θεραπεία με Zemplar IV και το

14% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο ολοκλήρωσαν τη δοκιμή.

Το 60% των ατόμων στην ομάδα του Zemplar IV είχαν 2 επακόλουθες μειώσεις

από τα αρχικά επίπεδα iPTH της τάξεως του 30%, συγκρινόμενο με το 21% των

ασθενών στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Το 71% των ασθενών υπό

θεραπεία με εικονικό φάρμακο διέκοψαν τη θεραπεία εξαιτίας υπερβολικών

αυξήσεων στα επίπεδα iPTH. Δεν υπήρξαν άτομα είτε από την ομάδα του

Zemplar IV ή από την ομάδα του εικονικού φαρμάκου οι οποίοι να ανέπτυξαν

υπερασβεστιαμία. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για ασθενείς κάτω των

5 ετών.

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

ES/H/0113/02, 03/IB/076

Απορρόφηση

Η παρικαλσιτόλη απορροφάται καλώς. Σε υγιή άτομα, μετά την από του

στόματος χορήγηση της παρικαλσιτόλης στα 0,24 μικρογραμμάρια/kg, η μέση

απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν περίπου 72%˙ η μέγιστη συγκέντρωση στο

πλάσμα (C

max

) ήταν 0,630 ng/ml (1,512 pmol/ml) σε 3 ώρες και η επιφάνεια

κάτω από την καμπύλη χρόνου – συγκέντρωσης (AUC



) ήταν 5,25 ngh/ml

(12,60 pmolh/ml). Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της παρικαλσιτόλης κατά

την αιμοκάθαρση (HD) και κατά την περιτοναϊκή διύλιση (PD) ήταν 79% και

86% αντίστοιχα, με το ανώτερο όριο του 95% διαστήματος εμπιστοσύνης 93%

και 112%, αντίστοιχα. Μια μελέτη αλληλεπίδρασης με τροφή σε υγιή άτομα

έδειξε ότι η C

max

και η AUC



παρέμειναν αμετάβλητες όταν χορηγήθηκε

παρικαλσιτόλη με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά συγκριτικά με

συνθήκες νηστείας. Επομένως τα καψάκια Zemplar μπορούν να λαμβάνονται

ανεξαρτήτως τροφής.

Οι C

max

και AUC



της παρικαλσιτόλης αυξήθηκαν αναλογικά εντός του εύρους

δόσης των 0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg σε υγιή άτομα. Μετά από

πολλαπλή δοσολογία, είτε ημερησίως ή τρεις φορές την εβδομάδα σε υγιή

άτομα, η έκθεση σε σταθεροποιημένη κατάσταση επιτεύχθηκε εντός επτά

ημερών.

Κατανομή

Η παρικαλσιτόλη δεσμεύεται ισχυρά με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (>99%).

Η αναλογία της συγκέντρωσης παρικαλσιτόλης στο αίμα προς τη συγκέντρωση

παρικαλσιτόλης στο πλάσμα υπολογίστηκε κατά μέσο όρο σε 0,54 εντός του

εύρους συγκέντρωσης των 0,01 έως 10 ng/ml (0,024 έως 24 pmol/ml)

υποδεικνύοντας ότι πολύ μικρή ποσότητα φαρμάκου συνδέεται με τα

ερυθροκύτταρα. Ο μέσος φαινομενικός όγκος κατανομής μετά από χορήγηση

δόσης 0,24 μικρογραμμαρίων/kg σε υγιή άτομα ήταν 34 λίτρα.

Βιομετασχηματισμός

Μετά την από του στόματος χορήγηση δόσης 0,48 μικρογραμμαρίων/kg

H-

παρικαλσιτόλης, το μητρικό φάρμακο μεταβολίστηκε εκτενώς, με μόνο περίπου

το 2% της δόσης να απεκκρίνεται αμετάβλητο στα κόπρανα και δεν βρέθηκε

καθόλου μητρικό φάρμακο στα ούρα. Περίπου το 70% της ραδιοενεργότητας

απομακρύνθηκε από τα κόπρανα και το 18% ανακτήθηκε στα ούρα. Η

μεγαλύτερη ποσότητα της συστηματικής έκθεσης ήταν από το μητρικό

φάρμακο. Δύο ήσσονος σημασίας μεταβολίτες, σχετιζόμενοι με την

παρικαλσιτόλη, ανιχνεύτηκαν στο ανθρώπινο πλάσμα. Ένας μεταβολίτης

ανιχνεύτηκε ως 24(R)-υδρόξυ παρικαλσιτόλη, ενώ ο άλλος μεταβολίτης δεν

ανιχνεύτηκε. Ο 24(R)-υδροξυ παρικαλσιτόλη μεταβολίτης είναι λιγότερο

δραστικός από την παρικαλσιτόλη σε

in vivo

μοντέλα καταστολής της PTH σε

ποντίκια.

In vitro

στοιχεία υποδεικνύουν ότι η παρικαλσιτόλη μεταβολίζεται από

πολλαπλά ηπατικά και μη ηπατικά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένου του

μιτοχονδριακού CYP24, όπως και των CYP3A4 και UGT1A4. Οι μεταβολίτες

που ανιχνεύτηκαν περιλαμβάνουν το προϊόν της 24(R)-υδροξυλίωσης, όπως και

της 24,26- και 24, 28- διυδροξυλίωσης και της απευθείας γλυκορουνιδίωσης.

Απομάκρυνση

Σε υγιή άτομα, η μέση ημιπερίοδος ζωής απομάκρυνσης της παρικαλσιτόλης

είναι πέντε έως επτά ώρες εντός του μελετηθέντος δοσολογικού εύρους των

ES/H/0113/02, 03/IB/076

0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg. Ο βαθμός συσσώρευσης ήταν σε συμφωνία

με την ημιπερίοδο ζωής και τη συχνότητα της δοσολογίας. Η διαδικασία

αιμοκάθαρσης δεν είχε πρακτικά καμία επίδραση στην απομάκρυνση της

παρικαλσιτόλης.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι

Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης δεν έχει διερευνηθεί σε ασθενείς

ηλικίας άνω των 65 ετών.

Παιδιατρικοί ασθενείς

Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης δεν έχει διερευνηθεί σε ασθενείς

ηλικίας κάτω των 18 ετών.

Φύλο

Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσεων

εντός εύρους δόσης των 0,06 έως 0,48 μικρογραμμαρίων/kg ήταν ανεξάρτητη

του φύλου.

Ηπατική Δυσλειτουργία

Σε μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε με Zemplar ενδοφλεβίως, η διάθεση της

παρικαλσιτόλης (0,24 μικρογραμμάρια/kg) συγκρίθηκε σε ασθενείς με ήπια

(n=5) και μέτρια (n=5) ηπατική δυσλειτουργία (σύμφωνα με τη μέθοδο Child-

Pugh) και άτομα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (n=10). Η

φαρμακοκινητική της αδέσμευτης παρικαλσιτόλης ήταν παρόμοια σε όλο το

εύρος της ηπατικής λειτουργίας που αξιολογήθηκε σε αυτή τη μελέτη. Δεν

απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική

δυσλειτουργία. Η επίδραση σοβαρής ηπατικής δυσλειτουργίας στη

φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης δεν έχει αξιολογηθεί.

Νεφρική Δυσλειτουργία

Η φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης,

χαρακτηρίστηκε σε ασθενείς με XNΝ Σταδίου 3 ή μέτρια νεφρική διαταραχή (n

= 15, GFR = 36,9 έως 59,1 ml/min/1,73 m

), ΧΝΝ Σταδίου 4 ή σοβαρή νεφρική

δυσλειτουργία (n = 14, GFR = 13,1 έως 29,4 ml/min/1,73 m

) και ΧΝΝ 5 ή

τελικό στάδιο νεφρικής νόσου [n = 14 σε αιμοκάθαρση (HD) και n = 8 σε

περιτοναϊκή διάλυση (PD)]. Όμοια με την ενδογενή 1,25(OH)

, η

φαρμακοκινητική της παρικαλσιτόλης μετά την από του στόματος χορήγηση

επηρεάστηκε σημαντικά από τη νεφρική δυσλειτουργία, όπως φαίνεται στον

Πίνακα 4. Συγκριτικά με αποτελέσματα σε υγιή άτομα, οι ασθενείς με Χρόνια

Νεφρική Νόσο Σταδίου 3, 4 και 5 έδειξαν μειωμένη CL/F και αυξημένη

ημιπερίοδο ζωής.

Πίνακας 4.

Σύγκριση των Μέσων ± SD Φαρμακοκινητικών Παραμέτρων σε

Διαφορετικά Στάδια Νεφρικής Δυσλειτουργίας

έναντι

Υγιών Ατόμων

Φαρμακοκινητ

ική

Παράμετρος

Υγιή

Άτομα

ΧΝΝ

Σταδίου

ΧΝΝ

Σταδίου

ΧΝΝ Σταδίου 5

HD PD

n 25 15 14 14 8

ES/H/0113/02, 03/IB/076

Δόση

(μικρογραμμάρια

/kg)

0,240 0,047 0,036 0,240 0,240

CL/F (l/h) 3,6 ± 1,0 1,8 ± 0,5 1,5 ± 0,4 1,8 ±

0,8

1,8 ± 0,8

(h) 5,9 ± 2,8 16,8 ±

2,6

19,7 ±

7,2

13,9 ±

5,1

17,7 ± 9,6

(%) 0,06 ±

0,01

0,06 ±

0,01

0,07 ±

0,02

0,09 ±

0,04

0,13 ± 0,08

* Μετρήθηκε σε 15 nM συγκέντρωση παρικαλσιτόλης

Μετά την από του στόματος χορήγηση καψακίων παρικαλσιτόλης, το

φαρμακοκινητικό προφίλ της παρικαλσιτόλης για τους ασθενείς με Χρόνια

νεφρική νόσο, Σταδίου 3 έως 5 ήταν συγκρίσιμο. Επομένως, δεν απαιτούνται

ειδικές προσαρμογές της δοσολογίας άλλες από αυτές που συνιστώνται (βλέπε

παράγραφο 4.2).

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Σημαντικά ευρήματα στις μελέτες τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων

στα τρωκτικά και στους σκύλους γενικά αποδόθηκαν στην ασβεστιαιμική

δραστικότητα της παρικαλσιτόλης. Οι επιδράσεις που δε σχετίζονταν σαφώς με

την υπερασβεστιαιμία περιλάμβαναν μείωση του αριθμού των λευκοκυττάρων

σε σκύλους, ατροφία του θύμου αδένα σε σκύλους και μεταβολή των τιμών του

APTT (αύξηση στους σκύλους, μείωση στους αρουραίους). Δεν παρατηρήθηκαν

μεταβολές του αριθμού των λευκοκυττάρων στις κλινικές δοκιμές με

παρικαλσιτόλη.

Η παρικαλσιτόλη δεν επηρέασε τη γονιμότητα στους αρουραίους και δεν

υπήρξε ένδειξη τερατογόνου δραστηριότητας σε αρουραίους και κουνέλια.

Υψηλές δόσεις άλλων σκευασμάτων βιταμίνης D τα οποία χορηγήθηκαν σε ζώα

κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης οδήγησαν σε τερατογένεση. Η

παρικαλσιτόλη έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει τη βιωσιμότητα του εμβρύου

καθώς και ότι προκαλεί σημαντική αύξηση στην περιγεννητική και

μεταγεννητική θνησιμότητα των νεογέννητων αρουραίων, όταν χορηγείται σε

τοξικές δόσεις για τη μητέρα.

Η παρικαλσιτόλη δεν επέδειξε δυναμικό γονοτοξικότητας σε ένα σύνολο

δοκιμών (μετρήσεων) γονοτοξικότητας

in-vitro

και

in-vivo.

Μελέτες καρκινογόνου δράσης σε τρωκτικά δεν υπέδειξαν τυχόν ειδικούς

κινδύνους για ανθρώπινη χρήση.

Οι χορηγηθείσες δόσεις και/ή συστηματικές εκθέσεις στην παρικαλσιτόλη ήταν

ελαφρά υψηλότερες από τις θεραπευτικές δόσεις/συστηματικές εκθέσεις.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Περιεχόμενα καψακίου:

Μedium chain triglycerides

Ethanol

Butylhydroxytoluene

Κέλυφος καψακίου:

ES/H/0113/02, 03/IB/076

1 μικρογραμμάριο 2 μικρογραμμάρια

Gelatin Gelatin

Glycerol Glycerol

Water Water

Titanium dioxide (E171) Titanium dioxide (E171)

Iron oxide black (E172) Iron oxide red (E172)

Iron oxide yellow (E172)

Μαύρο μελάνι :

Propylene glycol

Black iron oxide (E172)

Polyvinyl acetate phthalate

Macrogol 400

Ammonium hydroxide

6.2 Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3 Διάρκεια ζωής

2 χρόνια.

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Δεν υπάρχουν ειδικές οδηγίες διατήρησης για το προϊόν αυτό.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Φιάλες πολυαιθυλενίου υψηλής πυκνότητας (ΗDPE) οι οποίες σφραγίζονται με

πώματα ασφαλείας για παιδιά από πολυπροπυλένιο. Κάθε φιάλη περιέχει 30

καψάκια.

Ταινίες κυψέλης από PVC/•uoropolymer/aluminium οι οποίες περιέχουν 7

καψάκια. Κάθε κουτί περιέχει 1 ή 4 ταινίες κυψέλης. Συσκευασμένες σε κουτί

που περιέχει 7 ή 28 καψάκια.

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Καμία ειδική υποχρέωση.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Κάτοχος αδείας κυκλοφορίας στην Ελλάδα:

AbbVie ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ A.E.

Μαρίνου Αντύπα 41-45

141 21 Νέο Ηράκλειο

Τηλ.: +30 214 4165 555

Κάτοχος αδείας κυκλοφορίας στην Κύπρο:

Lifepharma (ZAM) Ltd

Aγ. Νικολάου 8

1055, Λευκωσία

Τηλ.: + 357 22 34 7440

ES/H/0113/02, 03/IB/076

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Στην Ελλάδα:

1 mcg/cap: 54914/10-07-2013

2 mcg/cap: 54915/10-07-2013

Στην Κύπρο:

1 mcg/cap: 20368/22-07-2008

2 mcg/cap: 20369/22-07-2008

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

21-05-2008/10-07-2013

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

08/2015