Η μελέτη συνεχίστηκε με μη – τυφλό σχεδιασμό όπου οι ασθενείς της ομάδας του εικονικού φαρμάκου μπορούσαν
να αλλάξουν σε λετροζόλη εάν το επιθυμούσαν. Μετά την κατάργηση της τυφλοποίησης, άνω του 60% των
ασθενών στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου που δικαιούνταν να αλλάξουν αγωγή, επέλεξαν να αλλάξουν σε
λετροζόλη. Οι ασθενείς που άλλαξαν σε λετροζόλη από εικονικό φάρμακο παρέμειναν εκτός επικουρικής αγωγής
με ταμοξιφαίνη για διάμεσο διάστημα 31 μηνών (από 14 έως 79 μήνες).
Αναθεωρημένη ανάλυση της πρόθεσης θεραπείας διεξήχθη με διάμεσο χρόνο παρακολούθησης 49 μηνών. Στην
ομάδα της λετροζόλης τουλάχιστον το 30% των ασθενών συμπλήρωσε 5 έτη και το 59% συμπλήρωσε τουλάχιστον
4 έτη παρακολούθησης. Στην αναθεωρημένη ανάλυση του DFS, η λετροζόλη ελάττωσε στατιστικά σημαντικά τον
κίνδυνο υποτροπής του καρκίνου του μαστού σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (σχετικός κίνδυνος 0.68, 95%
CI 0.55, 0.83, P=0.0001). Η λετροζόλη μείωσε επίσης στατιστικά σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης νέου
διηθητικού καρκίνου στον άλλο μαστό κατά 41% σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (πιθανότητα εμφάνισης
0.59, 95% CI 0.36, 0.96, P=0.03). Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά στην επιβίωση ελεύθερη
απομακρυσμένης νόσου ή στην συνολική επιβίωση.
Σε αναθεωρημένη ανάλυση (η διάμεση διάρκεια παρακολούθησης ήταν 40 μήνες) της υπομελέτης σχετικά με την
οστική πυκνότητα (εισήχθησαν 226 ασθενείς) τα αποτελέσματα έδειξαν ότι στα 2 χρόνια, σε σύγκριση με τη
βασική τιμή αναφοράς, οι ασθενείς που έλαβαν λετροζόλη σχετίσθηκαν με υψηλότερες μειώσεις στην οστική
πυκνότητα, σε όλο το ισχίο (μέση τιμή μείωσης 3.8% στην οστική πυκνότητα του ισχίου σε σύγκριση με τη μέση
τιμή μείωσης 2.0% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (Ρ=0.012 ρυθμισμένο για χρήση σε διφωσφονικά,
Ρ=0.018). Οι ασθενείς που έλαβαν λετροζόλη σχετίσθηκαν με μεγαλύτερη μείωση οστικής πυκνότητας στη
σπονδυλική στήλη παρόλο που δεν υπήρχε στατιστική διαφορά.
Η συγχορήγηση συμπληρωμάτων ασβεστίου και βιταμίνης D ήταν υποχρεωτική στην υπομελέτη για την οστική
πυκνότητα.
Τα αναθεωρημένα αποτελέσματα (ο μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 50 μήνες) από τη υπομελέτη για τα
λιπίδια (εισήχθησαν 347 ασθενείς) έδειξαν μη στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ της ομάδας της λετροζόλης
και της ομάδας του εικονικού φαρμάκου στην ολική χοληστερόλη ή σε κάποιο λιπίδιο.
Στην αναθεωρημένη ανάλυση στο 11.1% των ασθενών στην ομάδα της λετροζόλης αναφέρθηκαν καρδιαγγειακές
ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της θεραπείας σε σύγκριση με 8.6% στην ομάδα του εικονικού
φαρμάκου μέχρι την αλλαγή. Οι ανεπιθύμητες αυτές ενέργειες ήταν έμφραγμα του μυοκαρδίου (λετροζόλη 1.3%,
εικονικό φάρμακο 0.9%), στηθάγχη που απαιτήθηκε χειρουργική επέμβαση (λετροζόλη 1.0%, εικονικό φάρμακο
0.8%), πρωτοεμφανιζόμενη ή επιδεινούμενη στηθάγχη (λετροζόλη 1.7%, εικονικό φάρμακο 1.2%),
θρομβοεμβολικά συμβάματα (λετροζόλη 1.0%, εικονικό φάρμακο 0.6%) και αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια
(λετροζόλη 1.7%, εικονικό φάρμακο 1.3%).
Μη στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στις συνολικές βαθμολογίες σχετικά με το άθροισμα φυσικής
και νοητικής κατάστασης, υποδηλώνοντας ότι συνολικά η λετροζόλη δεν χειροτέρεψε την ποιότητα ζωής σε
σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Διαφορές στην θεραπεία υπέρ του εικονικού φαρμάκου παρατηρήθηκαν στις
αξιολογήσεις που έγιναν από τις ασθενείς, ειδικά στις μετρήσεις της φυσικής λειτουργικότητας, του σωματικού
πόνου, της ζωτικότητας, των σεξουαλικών και των κινητικών στοιχείων. Αν και οι διαφορές αυτές είναι στατιστικά
σημαντικές δεν θεωρήθηκαν κλινικά σημαντικές.
12